Usa ka Awit alang sa Paghalad
Usa ka salmo. Usa ka awit alang sa paghalad sa balay. Kang David.
Gisulat alang sa usa ka pagpahinungod human sa pagkaayo. Giangkon ni David nga sa dihang maayo ang tanan, nagdahom siya nga dili gayud siya matarug, ug unya gitago sa iyang Amahan ang iyang nawong. Nangatarungan siya nga ang abog dili makadayeg, ug natapos kini sa sinina sa pagbangotan nga giilisan og kalipay.
30 1Himayaon ko ikaw, akong Amahan, kay gibayaw mo ako ug wala mo tugoti nga maglipay batok kanako ang akong mga kaaway.
2Akong Amahan, nagpakitabang ako kanimo, ug giayo mo ako. 3Akong Amahan, gibayaw mo ang akong kalag gikan sa lubnganan; gibuhi mo ako ug wala mo tugoti nga manaog ako sa bung-aw.
4Pag-awit kamo ngadto sa atong Amahan, kamong iyang mga matinud-anon, ug pagpasalamat sa iyang balaang ngalan. 5Kay ang iyang kasuko lumalabay lamang, apan ang iyang kahimuot molungtad sa tibuok kinabuhi; ang paghilak mahimong molungtad sa tibuok gabii, apan ang kalipay moabot sa kabuntagon.
6Sa dihang mibati ako nga luwas, miingon ako, “Dili gayod ako matarog.” 7Akong Amahan, pinaagi sa imong kahimuot gilig-on mo ang akong bukid; apan sa dihang gitago mo ang imong nawong, nalisang ako.
8Kanimo, akong Amahan, nagtawag ako; sa Soberanong Amahan nangamuyo ako ug kalooy: 9“Unsay makuha kon ako pahilomon, kon manaog ako sa bung-aw? Modayeg ba kanimo ang abog? Imantala ba niini ang imong pagkamatinud-anon? 10Pamatia ako, akong Amahan, ug kaloy-i ako; akong Amahan, mahimo kang akong magtatabang.”
11Gihimo mo ang akong pagbangotan nga pagsayaw; gihukas mo ang akong bisti sa pagbangotan ug gisul-oban mo ako sa kalipay, 12aron ang akong kasingkasing mag-awit sa pagdayeg kanimo ug dili maghilom. Akong Amahan, pasalamatan ko ikaw sa walay kataposan.
