Mulyakeun Mantenna
Jabur ti Daud.
Hiji hujan gelap dibaca salaku sora Rama urang, dituturkeun ti laut meuntas Libanon nepi ka gurun keusik Kades — ngarempak tangkal-tangkal kai aras, ngageterkeun tanah liar, ngajurung uncal ngalahirkeun. Di Bait-Na, hiji-hijina waleran anu pantes nyaéta hiji kecap: Kamulyaan.
29 1Haturkeun ka Rama urang, eh para mahluk sawarga, haturkeun ka Rama urang kamulyaan sareng kakuatan. a a v1 “Para mahluk sawarga” teh tarjamahan tina hiji ungkara basa Ibrani pikeun balad malaikat — para anggota pangadeg sawarga Rama urang, anu di dieu disaur sina ngabakti ka Mantenna. 2Haturkeun ka Rama urang kamulyaan anu layak pikeun jenengan-Na; pek sembah Rama urang dina kaagungan kasucian.
3Sora Rama urang ngagentra di luhureun cai; Rama nu mulya ngaguludug, Rama urang di luhureun cai anu rongkah. 4Sora Rama urang gagah perkasa; sora Rama urang pinuh ku kaagungan. 5Sora Rama urang ngarumpak tangkal-tangkal kiputri; Rama urang ngaremukkeun tangkal-tangkal kiputri Libanon. 6Mantenna ngalantarankeun Libanon luncat-luncatan lir anak sapi, jeung Sirion lir anak banteng ngora. 7Sora Rama urang ngagebraykeun letah-letah seuneu. 8Sora Rama urang ngoyagkeun gurun keusik; Rama urang ngoyagkeun gurun keusik Kades. 9Sora Rama urang ngalantarankeun uncal ngajuru sarta ngagundulkeun leuweung; sarta di jero Bait-Na sarerea ngagorowok, “Kamulyaan!”
10Rama urang linggih dina tahta-Na di luhureun caah; Rama urang linggih dina tahta-Na salaku raja salalanggengna. 11Mugi Rama urang maparin kakuatan ka umat-Na! Mugi Rama urang ngaberkahan umat-Na ku karahayuan!