Saosna Kamulyan marang Panjenengane
Masmur anggitane Prabu Dawud.
Prahara gludhug kawaca minangka swarané Rama kita, kalacak saka segara nyabrang Libanon nganti tekan ara-ara samun Kades — ngrempekaké wit eres, ngoyog-oyog ara-ara samun, ndadèkaké kidang nglairaké. Ing padalemané, siji-sijiné wangsulan kang pantes mung sakecap: Kamulyan.
29 1Padha saosna marang Rama kita, he para titah swarga, padha saosna marang Rama kita kamulyan lan kakuwatan. a a v1 “Para titah swarga” iku terjemahan saka ukara basa Ibrani kang nuduhake balaning malaekat — para warganing pasewakan swarga kagungane Rama kita, kang ing kene katimbalan supaya padha nyembah marang Panjenengane. 2Padha saosna marang Rama kita kamulyan kang samesthine tumrap asmane; padha nyembaha marang Rama kita ing kaendahaning kasucen.
3Swarane Rama kita ngumandhang ana ing sandhuwuring banyu; Rama kang mulya nggludhug, Rama kita ana ing sandhuwuring banyu kang gedhe. 4Swarane Rama kita kebak panguwasa; swarane Rama kita kebak kaagungan. 5Swarane Rama kita nugelake wit-wit eres; Rama kita ngremukake wit-wit eres ing Libanon. 6Panjenengane njalari Libanon jondhal-jondhil kaya pedhet, lan Sirion kaya banteng alasan kang isih enom. 7Swarane Rama kita mancarake urubing geni. 8Swarane Rama kita ngoregake ara-ara samun; Rama kita ngoregake ara-ara samun ing Kades. 9Swarane Rama kita njalari kidang padha nglairake lan nggundhuli alas-alas; sarta ing padalemane Panjenengane kabeh padha nguwuh: “Kamulyan!”
10Rama kita lenggah ing dhampar kaprabon ngungkuli banjir; Rama kita lenggah ing dhampar kaprabon minangka Raja ing salawas-lawase. 11Muga-muga Rama kita paring kakuwatan marang umate! Muga-muga Rama kita mberkahi umate kanthi tentrem-rahayu!