Mga Awit 29

29 ¹ Iukol sa ating Ama, kayong mga makalangit na nilalang, iukol sa ating Ama ang kaluwalhatian at kalakasan. ^a a v1 Ang “mga makalangit na nilalang” ay salin ng isang pariralang Hebreo para sa hukbo ng mga anghel — ang mga kaanib ng makalangit na hukuman ng ating Ama, na tinatawag dito upang sambahin siya. ² Iukol sa ating Ama ang kaluwalhatiang nararapat sa kanyang pangalan; sambahin ang ating Ama sa kariktan ng kabanalan.

³ Ang tinig ng ating Ama ay nasa ibabaw ng mga tubig; ang Ama ng kaluwalhatian ay kumukulog, ang ating Ama sa ibabaw ng makapangyarihang tubig. ⁴ Ang tinig ng ating Ama ay makapangyarihan; ang tinig ng ating Ama ay puno ng karingalan. ⁵ Ang tinig ng ating Ama ay bumabali sa mga sedro; dinudurog ng ating Ama ang mga sedro ng Lebanon. ⁶ Pinalulundag niya ang Lebanon na parang guya, at ang Sirion na parang batang mailap na baka. ⁷ Ang tinig ng ating Ama ay nagpapakislap ng mga liyab ng apoy. ⁸ Ang tinig ng ating Ama ay niyayanig ang ilang; niyayanig ng ating Ama ang ilang ng Kades. ⁹ Ang tinig ng ating Ama ay nagpapanganak sa mga usa at hinuhubaran ang mga kagubatan; at sa kanyang templo ang lahat ay sumisigaw, “Kaluwalhatian!”

¹⁰ Ang ating Ama ay nakaluklok sa trono sa ibabaw ng baha; ang ating Ama ay nakaluklok sa trono bilang hari magpakailanman. ¹¹ Nawa'y bigyan ng ating Ama ng kalakasan ang kanyang bayan! Nawa'y pagpalain ng ating Ama ang kanyang bayan ng kapayapaan!