کيس جلوو ڏيو
داؤد جو زبور.
هڪ طوفان کي اسان جي پيءُ جو آواز سمجهي پڙهيو ويو آهي، جنهن جو پيڇو سمنڊ کان لبنان مٿان قادس جي ريگستان تائين ڪيو ويو آهي — ديار ڀڃندو، ويرانو لوڏيندو، هرڻين کي ڄڻڻ جي درد ۾ آڻيندو. سندس هيڪل ۾ واحد مناسب جواب هڪ لفظ آهي: جلال.
29 1اي آسماني هستيو، اسان جي پيءُ کي جلوو ۽ طاقت ڏيو، اسان جي پيءُ کي جلوو ۽ طاقت ڏيو. a a v1 ”آسماني هستيون“ هڪ عبراني لفظ جو ترجمو آهي، جيڪو آسماني لشڪر لاءِ آهي. يعني اهي جيڪي اسان جي پيءُ جي آسماني درٻار ۾ آهن، جن کي هتي سندس عبادت لاءِ سڏيو ويو آهي. 2اسان جي پيءُ کي سندس نالي جي لائق جلوو ڏيو؛ پاڪائيءَ جي شان ۾ اسان جي پيءُ کي سجدو ڪريو.
3اسان جي پيءُ جو آواز پاڻين مٿان آهي؛ جلوي وارو پيءُ گجگوڙ ڪري ٿو، اسان جو پيءُ وڏن پاڻين مٿان آهي. 4اسان جي پيءُ جو آواز زورائتو آهي؛ اسان جي پيءُ جو آواز عظمت سان ڀرپور آهي. 5اسان جي پيءُ جو آواز ديودار جي وڻن کي ڀڃي ٿو؛ اسان جو پيءُ لبنان جي ديودار کي ٽڪرا ٽڪرا ڪري ٿو. 6لبنان کي ڳئون جي ڦرٽيءَ وانگر نچائي ٿو، ۽ سرين کي جهنگلي ڍڳي جي ٻچي وانگر. 7اسان جي پيءُ جو آواز باهه جا شعلا ڀڙڪائي ٿو. 8اسان جي پيءُ جو آواز بيابان کي لوڏي ٿو؛ اسان جو پيءُ قادس جي بيابان کي لوڏي ٿو. 9اسان جي پيءُ جو آواز هرڻين کي ڄڻائي ٿو ۽ ٻيلن کي ننگو ڪري ٿو؛ ۽ سندس هيڪل ۾ سڀ پڪاري چون ٿا تہ ”جلوو!“
10اسان جو پيءُ ٻوڏ مٿان تخت تي ويٺل آهي؛ اسان جو پيءُ سدائين لاءِ بادشاهه ٿي تخت تي ويٺل آهي. 11اسان جو پيءُ پنهنجي قوم کي طاقت ڏئي! اسان جو پيءُ پنهنجي قوم کي سلامتيءَ سان برڪت ڏئي!