ڇپيل
ڪتاب

کيس جلوو ڏيو

داؤد جو زبور.

هڪ طوفان کي اسان جي پيءُ جو آواز سمجهي پڙهيو ويو آهي، جنهن جو پيڇو سمنڊ کان لبنان مٿان قادس جي ريگستان تائين ڪيو ويو آهي — ديار ڀڃندو، ويرانو لوڏيندو، هرڻين کي ڄڻڻ جي درد ۾ آڻيندو. سندس هيڪل ۾ واحد مناسب جواب هڪ لفظ آهي: جلال.

باب 29.

اي آسماني هستيو، اسان جي پيءُ کي جلوو ۽ طاقت ڏيو، اسان جي پيءُ کي جلوو ۽ طاقت ڏيو. a a v1 ”آسماني هستيون“ هڪ عبراني لفظ جو ترجمو آهي، جيڪو آسماني لشڪر لاءِ آهي. يعني اهي جيڪي اسان جي پيءُ جي آسماني درٻار ۾ آهن، جن کي هتي سندس عبادت لاءِ سڏيو ويو آهي. اسان جي پيءُ کي سندس نالي جي لائق جلوو ڏيو؛ پاڪائيءَ جي شان ۾ اسان جي پيءُ کي سجدو ڪريو.

اسان جي پيءُ جو آواز پاڻين مٿان آهي؛ جلوي وارو پيءُ گجگوڙ ڪري ٿو، اسان جو پيءُ وڏن پاڻين مٿان آهي. اسان جي پيءُ جو آواز زورائتو آهي؛ اسان جي پيءُ جو آواز عظمت سان ڀرپور آهي. اسان جي پيءُ جو آواز ديودار جي وڻن کي ڀڃي ٿو؛ اسان جو پيءُ لبنان جي ديودار کي ٽڪرا ٽڪرا ڪري ٿو. لبنان کي ڳئون جي ڦرٽيءَ وانگر نچائي ٿو، ۽ سرين کي جهنگلي ڍڳي جي ٻچي وانگر. اسان جي پيءُ جو آواز باهه جا شعلا ڀڙڪائي ٿو. اسان جي پيءُ جو آواز بيابان کي لوڏي ٿو؛ اسان جو پيءُ قادس جي بيابان کي لوڏي ٿو. اسان جي پيءُ جو آواز هرڻين کي ڄڻائي ٿو ۽ ٻيلن کي ننگو ڪري ٿو؛ ۽ سندس هيڪل ۾ سڀ پڪاري چون ٿا تہ ”جلوو!“

اسان جو پيءُ ٻوڏ مٿان تخت تي ويٺل آهي؛ اسان جو پيءُ سدائين لاءِ بادشاهه ٿي تخت تي ويٺل آهي. اسان جو پيءُ پنهنجي قوم کي طاقت ڏئي! اسان جو پيءُ پنهنجي قوم کي سلامتيءَ سان برڪت ڏئي!