اي منهنجا ٽڪر، چپ نہ رهه
داؤد جو.
دائود جو خوف خاموشي آهي: جيڪڏهن سندس پيءُ، سندس چٽان، جواب نه ڏئي ته هو اڳ ۾ ئي مئلن ۾ شامل آهي. هو عرض ڪري ٿو ته کيس انهن ماڻهن سان گڏ نه گهليو وڃي جيڪي دوستاڻيون ڳالهيون ڪن ٿا ۽ بڇڙائي لڪائين ٿا. اڌ رستي ۾ سندس ٻڌي وڃي ٿي ۽ دعا شڪرگذاري بڻجي وڃي ٿي.
28 1اي منهنجا بابا، آءٌ تو کي پڪاريان ٿو؛ اي منهنجا ٽڪر، مون ڏانهن ٻوڙو نہ ٿي، ڇالاءِ جو جيڪڏهن تون مون کان چپ رهندين تہ آءٌ انهن وانگر ٿي ويندس جيڪي کڏ ۾ لهن ٿا.
2جڏهن آءٌ مدد لاءِ تو کي دانهن ڪريان ٿو، جڏهن آءٌ تنهنجي پاڪ مقدس ڏانهن پنهنجا هٿ مٿي کڻان ٿو، تڏهن منهنجي رحم جي عرضن کي ٻڌ.
3مون کي بدڪارن سان گڏ ڇڪي نہ وڃ، انهن بڇڙائي ڪندڙن سان گڏ، جيڪي پنهنجن پاڙيسرين سان مٺيون ڳالهيون ڪن ٿا، جڏهن تہ سندن دلين ۾ بڇڙائي آهي. 4کين سندن ڪمن موجب، سندن بڇڙن ڪمن موجب بدلو ڏي؛ سندن هٿن جي ڪم موجب کين بدلو ڏي؛ جيڪو سندن لائق آهي سو مٿن موٽائي آڻ. 5ڇاڪاڻ تہ کين منهنجي پيءُ جي ڪمن جي ۽ سندس هٿن جي ڪم جي ڪا پرواهه ناهي، تنهنڪري هو کين ڊاهي ڇڏيندو ۽ وري ڪڏهن بہ نہ اڏيندو.
6اسان جو پيءُ مبارڪ هجي، ڇالاءِ جو هن منهنجي رحم جي عرضن کي ٻڌو آهي. 7منهنجو پيءُ منهنجي طاقت ۽ منهنجي ڍال آهي؛ منهنجي دل مٿس ڀروسو ڪري ٿي ۽ مون کي مدد ملي ٿي. منهنجي دل خوشيءَ مان ٽپي ٿي، ۽ آءٌ پنهنجي گيت سان سندس شڪرانو ڪريان ٿو.
8منهنجو پيءُ سندس قوم جي طاقت آهي؛ هو سندس مسح ڪيل لاءِ بچائيندڙ قلعو آهي. 9پنهنجي قوم کي بچاءِ ۽ پنهنجي ميراث کي برڪت ڏي؛ کين چاري ۽ سدائين کڻي هل.
