ನನ್ನ ಬಂಡೆಯೇ, ಮೌನವಾಗಿರಬೇಡಿ
ದಾವೀದನ ಕೀರ್ತನೆ.
ದಾವೀದನ ಭಯವು ಮೌನವೇ: ತನ್ನ ಬಂಡೆಯಾದ ತನ್ನ ತಂದೆ ಉತ್ತರಿಸದಿದ್ದರೆ, ಅವನು ಈಗಾಗಲೇ ಸತ್ತವರ ನಡುವೆ ಇದ್ದಾನೆ. ಸ್ನೇಹದ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡುತ್ತಾ ಕೆಟ್ಟತನವನ್ನು ಮರೆಮಾಡುವ ಜನರೊಂದಿಗೆ ತನ್ನನ್ನು ಎಳೆದೊಯ್ಯಬಾರದೆಂದು ಬೇಡುತ್ತಾನೆ. ಅರ್ಧದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಅವನ ಮೊರೆ ಕೇಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯು ಕೃತಜ್ಞತೆಯಾಗುತ್ತದೆ.
28 1ತಂದೆಯೇ, ನಿಮ್ಮನ್ನೇ ನಾನು ಕೂಗುತ್ತೇನೆ; ನನ್ನ ಬಂಡೆಯೇ, ನನಗೆ ಕಿವುಡರಾಗಬೇಡಿ; ನೀವು ನನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಮೌನವಾಗಿದ್ದರೆ, ಕುಣಿಗೆ ಇಳಿಯುವವರಂತೆ ನಾನಾಗುವೆನು.
2ಸಹಾಯಕ್ಕಾಗಿ ನಿಮಗೆ ಮೊರೆಯಿಡುವಾಗ, ನಿಮ್ಮ ಪರಿಶುದ್ಧ ಪವಿತ್ರಾಲಯದ ಕಡೆಗೆ ನನ್ನ ಕೈಗಳನ್ನು ಎತ್ತುವಾಗ, ಕನಿಕರಕ್ಕಾಗಿ ನನ್ನ ಬೇಡಿಕೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ.
3ದುಷ್ಟರ ಸಂಗಡ, ಕೆಡುಕು ಮಾಡುವವರ ಸಂಗಡ ನನ್ನನ್ನು ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಬೇಡಿ; ಅವರು ತಮ್ಮ ನೆರೆಯವರೊಡನೆ ಸ್ನೇಹದ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಅವರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಕೆಟ್ಟತನ ಇರುತ್ತದೆ. 4ಅವರ ಕ್ರಿಯೆಗಳಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ, ಅವರ ಕೆಟ್ಟ ಕೃತ್ಯಗಳಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಅವರಿಗೆ ಪ್ರತಿಫಲ ಕೊಡಿ; ಅವರ ಕೈಗಳ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಅವರಿಗೆ ಪ್ರತಿಫಲ ಕೊಡಿ; ಅವರಿಗೆ ಸಲ್ಲಬೇಕಾದದ್ದನ್ನು ಅವರ ಮೇಲೆ ಬರಮಾಡಿ. 5ಇವರು ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನಾಗಲಿ ಆತನ ಕೈಗಳ ಕೆಲಸವನ್ನಾಗಲಿ ಲಕ್ಷಿಸುವುದೇ ಇಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ನಮ್ಮ ತಂದೆ ಇವರನ್ನು ಕೆಡವಿಹಾಕುವರು, ಎಂದಿಗೂ ತಿರಿಗಿ ಕಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ.
6ಕನಿಕರಕ್ಕಾಗಿ ನನ್ನ ಬೇಡಿಕೆಗಳನ್ನು ನಮ್ಮ ತಂದೆ ಕೇಳಿರುವುದರಿಂದ ಆತನಿಗೆ ಸ್ತೋತ್ರವಾಗಲಿ. 7ನಮ್ಮ ತಂದೆ ನನ್ನ ಬಲವೂ ನನ್ನ ಗುರಾಣಿಯೂ ಆಗಿದ್ದಾರೆ; ಆತನಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಹೃದಯವು ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತದೆ, ನನಗೆ ಸಹಾಯ ದೊರೆಯಿತು. ನನ್ನ ಹೃದಯವು ಉಲ್ಲಾಸದಿಂದ ಕುಣಿದಾಡುತ್ತದೆ, ನನ್ನ ಗೀತೆಯಿಂದ ಆತನಿಗೆ ಸ್ತೋತ್ರ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತೇನೆ.
8ನಮ್ಮ ತಂದೆ ತಮ್ಮ ಜನರ ಬಲವಾಗಿದ್ದಾರೆ; ಆತನು ತಮ್ಮ ಅಭಿಷಿಕ್ತನಿಗೆ ರಕ್ಷಣೆಯ ದುರ್ಗವಾಗಿದ್ದಾರೆ. 9ನಿಮ್ಮ ಜನರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿ, ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಾಸ್ತ್ಯವನ್ನು ಆಶೀರ್ವದಿಸಿ; ಅವರನ್ನು ಕುರಿಗಾಹಿಯಂತೆ ಮೇಯಿಸಿ, ಸದಾಕಾಲ ಅವರನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಳ್ಳಿರಿ.