Akong Bato, Ayaw Paghilom
Kang David.
Ang kahadlok ni David mao ang kahilom: kon ang iyang Amahan, ang iyang Bato, dili motubag, kauban na siya sa mga patay. Nangayo siya nga dili guyoron uban sa mga tawo nga nagsulti og mahigalaon nga mga pulong samtang nagtago og daotan. Sa tunga-tunga gidungog siya, ug ang pag-ampo nahimong pagpasalamat.
28 1Kanimo, akong Amahan, nagtawag ako; akong Bato, ayaw pagbungol kanako, kay kon magpakahilom ka kanako, mahisama ako niadtong mikanaog sa bung-aw.
2Dungga ang akong mga pangamuyo alang sa kaluoy sa dihang mituaw ako kanimo nga nangayo ug tabang, sa dihang gibayaw ko ang akong mga kamot ngadto sa imong balaang dapit.
3Ayaw ako guyora uban sa mga daotan, uban niadtong nagbuhat ug daotan, nga nagsultig malumo nga mga pulong ngadto sa ilang mga silingan samtang anaa ang kadaotan sa ilang mga kasingkasing. 4Balosi sila sumala sa ilang mga binuhatan, sumala sa ilang mga daotang buhat; balosi sila sumala sa buhat sa ilang mga kamot; ibalik ngadto kanila ang angay kanila. 5Tungod kay wala silay pagtagad sa mga buhat sa akong Amahan ni sa buhat sa iyang mga kamot, iyang lumpagon sila ug dili na gayod sila tukoron pag-usab.
6Dalayegon ang atong Amahan, kay iyang gidungog ang akong mga pangamuyo alang sa kaluoy. 7Ang akong Amahan mao ang akong kusog ug ang akong taming; kaniya misalig ang akong kasingkasing, ug natabangan ako. Naglukso sa kalipay ang akong kasingkasing, ug pinaagi sa akong awit magpasalamat ako kaniya.
8Ang akong Amahan mao ang kusog sa iyang katawhan; siya mao ang luwasnong dalangpanan sa iyang dinihogan. 9Luwasa ang imong katawhan ug panalangini ang imong panulondon; bantayi sila ug sapnaya sila hangtod sa kahangtoran.
