Sa Imo Kamot Ginatugyan Ko

Sa punoan sang mga manug-amba. Ang salmo ni David.

Ginapangayam kag ginahutik-hutikan tubtob ang iya mga kaingod nagalikaw sa iya sa dalan, nabatyagan ni David nga ginkalimtan sia subong buong nga kolon. Apang nagasiling gihapon sia nga ang iya mga tion yara sa kamot sang iya Amay kag ginatugyan niya didto ang iya espiritu, nga nagadumdom nga ginpamatian sia sang isa ka tion sa isa ka siyudad nga ginalikupan.

Kapitulo 31.

Sa imo, akon Amay, nagapasilong ako; dili ako pagpakahuy-i sa gihapon; sa imo pagkamatarung luwasa ako. Ipaidalom ang imo dulunggan sa akon; luwasa ako gilayon. Mangin igang ikaw sang akon dalangpan, isa ka mabakod nga palanaguan sa pagluwas sa akon. Kay ikaw amo ang akon igang kag ang akon palanaguan; tungud sa imo ngalan ginaubay mo ako kag ginatuytoyan. Ginahilway mo ako gikan sa pukot nga ila gintago para sa akon, kay ikaw ang akon dalangpan.

Sa imo kamot ginatugyan ko ang akon espiritu; gintubos mo ako, akon Amay, matutom kag matuod. ^a Ginakaugtan ko ang mga nagakapyot sa walay pulos nga mga diosdios, apang nagasalig ako sa akon Amay. Magakalipay ako kag magakasadya sa imo katipan nga paghigugma, kay nakita mo ang akon kapipit-an; nahibaluan mo ang mga kagamo sang akon kalag, kag wala mo ako pag-itugyan sa kaaway; ginpahamtang mo ang akon mga tiil sa malapad nga duog. Kaloy-i ako, akon Amay, kay yara ako sa kalisod; nagluya ang akon mga mata tungud sa kasubo, ang akon kalag kag ang akon lawas man. Kay ang akon kabuhi ginaut-ut sang kasubo, kag ang akon mga tuig sang pagpanghayhay; ang akon kusog nagaluya tungud sa akon sala, kag nagakadunot ang akon mga tul-an. Tungud sa tanan ko nga mga kaaway nangin talamayon ako, ilabi na sa akon mga kaingod, kag kahadlukan sang akon mga kilala; ang mga nakakita sa akon sa dalan nagapalagyo gikan sa akon. Ginakalimtan ako subong sang isa ka patay nga tawo, wala na sa hunahuna; nangin kaangay ako sang isa ka buong nga kolon.

Kay nabatian ko ang hinutik sang madamo—kahadlok sa tagsa ka kilid—samtang sila nagahiliusa batok sa akon, nagapahito sa pagkuha sang akon kabuhi. Apang nagasalig ako sa imo, akon Amay; nagasiling ako, “Ikaw ang akon Amay.” Ang akon mga tion yara sa imo kamot; luwasa ako gikan sa kamot sang akon mga kaaway kag gikan sa akon mga manughingabot. Pasilaka ang imo nawong sa imo alagad; luwasa ako sa imo katipan nga paghigugma. Akon Amay, dili ako pagpakahuy-i, kay nagapanawag ako sa imo; pakahuy-i ang mga malaut kag pahipusa sa lulubngan.

Pahipusa ang butigon nga mga bibig, nga nagahambal sing mapahitas-on batok sa matarung nga may bugal kag pagtamay. Daw ano kabugana sang imo kaayo, nga imo gintigana para sa mga nagakahadlok sa imo, nga imo ginpakita sa mga nagapasilong sa imo, sa atubangan sang tanan.

Sa silungan sang imo presensya ginatago mo sila gikan sa mga pahito sang mga tawo; ginabantayan mo sila nga malig-on sa imo silungan gikan sa mapasipalahon nga mga dila. Dayawon ang akon Amay, kay ginpakita niya sa akon ang iya makatilingala nga katipan nga paghigugma sang yara ako sa isa ka siyudad nga ginalikupan.

Nagsiling ako sa akon kakugmat, “Nautod ako gikan sa atubangan sang imo mga mata.” Apang nabatian mo ang akon pagpakitluoy sang nagpanawag ako sa imo sing bulig. Higugmaa ninyo ang aton Amay, tanan kamo nga iya matutom nga mga tawo. Ginabantayan sang aton Amay ang mga matutom, apang ginabalusan niya sing bug-os ang nagapahitas-on. Magpakabakod kamo, kag magpakaisog, tanan kamo nga nagahulat sa aton Amay.