Ez Xwe Dispêrim Destê Te
Ji serokê mûzîkê re. Zebûra Dawid.
Tê nêçîrkirin û li ser wî pistepist tê kirin, heta ku cîran li kolanê jê direvin, û Dawid hest dike ku wek cêreke şikestî hatiye jibîrkirin. Lê dîsa jî ew dibêje ku demên wî di destê Bavê wî de ne û ruhê xwe li wir radestî dike, û bîra wî tê ku carekê di bajarekî di bin dorpêçê de hatiye bihîstin.
31 1Ya Bavê min, ez xwe li te dihewînim; bila ez tu caran şermezar nebim; bi rastiya xwe min rizgar bike. 2Guhê xwe bide min; zû min rizgar bike. Ji min re bibe zinarê penahê, keleheke parastinê, da ku min xilas bike. 3Çimkî zinarê min û keleha min tu yî; ji bo xatirê navê xwe tu min bi rê ve dibî û rêberiya min dikî. 4Tu min ji wê dafika ku wan ji min re veşartiye xilas dikî, çimkî penaha min tu yî.
5Ez ruhê xwe dispêrim destê te; te ez rizgar kirim, ya Bavê min, yê dilsoz û rast. a a v5 Gava Îsa dimir, wî bi van gotinan dua kir — “Bavo, ez ruhê xwe dispêrim destên te” (Lûqa 23:46) — û wî xwe spart wî Bavê ku ev zebûr xwe dispêrê. 6Ez ji wan nefret dikim yên ku xwe bi pûtên pûç ve girê didin, lê ez xwe dispêrim Bavê xwe. 7Ezê bi dilovaniya te şa û kêfxweş bibim, çimkî te tengahiya min dîtiye; te tengasiyên canê min zanîne, 8û te ez radestî dijmin nekirim; te lingên min li cihekî fireh danîn. 9Ya Bavê min, li min kerem bike, çimkî ez di tengahiyê de me; çavên min ji kederê helyane, canê min û bedena min jî. 10Çimkî jiyana min di xemê de diqede, salên min jî di axînan de; hêza min ji ber gunehê min nemaye, û hestiyên min dihelin. 11Ji ber hemû dijminên xwe ez bûme rezîlî, nemaze ji cîranên xwe re, û ji nasên xwe re bûme tirs; yên ku min li kolanê dibînin, ji min direvin. 12Ez wek miriyekî hatim jibîrkirin, ji hişan çûm; ez wek cêreke şikestî bûme.
13Çimkî ez pistepista gelekan dibihîzim—tirs ji her alî ve ye—gava ew bi hev re li dijî min dek û dolaban digerînin, plan dikin ku canê min bistînin. 14Lê ya Bavê min, ez xwe dispêrim te; ez dibêjim: “Bavê min tu yî.” 15Demên min di destê te de ne; min ji destê dijminên min rizgar bike û ji yên ku min diçewisînin jî. 16Rûyê xwe li ser xulamê xwe biçirisîne; bi dilovaniya xwe min xilas bike. 17Ya Bavê min, nehêle ez şermezar bibim, çimkî ez gazî te dikim; bila xerab şermezar bibin û di gorê de bêdeng bibin.
18Bila lêvên derewîn lal bibin, yên ku bi pozbilindî li dijî yên rast dipeyivin bi quretî û biçûkdîtinê. 19Qenciya te çiqas pir e, ya ku te ji bo yên ku ji te ditirsin hilaniye, ya ku te ji bo yên ku xwe li te dihewînin, li ber çavên hemûyan nîşan daye.
20Di stargeha hizûra xwe de tu wan ji dekên mirovan vedişêrî; tu wan di konê xwe de ji zimanên buhtanker ewle diparêzî. 21Pîroz be Bavê min, çimkî wî dilovaniya xwe ya ecêb nîşanî min da, gava ez di bajarekî dorpêçkirî de bûm.
22Min di tirsa xwe de gotibû: “Ez ji ber çavên te hatim birîn.” Lê gava min ji bo alîkariyê gazî te kir, te dengê lavaya min bihîst. 23Ji Bavê me hez bikin, hûn hemû dilsozên wî. Bavê me dilsozan diparêze, lê heqê yê ku bi quretî tevdigere bi tevahî dide. 24Hêzdar bin û wêrek bin, hûn hemû yên ku li hêviya Bavê me ne.