Nixumandî, Paqij Hesibandî
Ya Dawid. Zebûreke şehrezayiyê.
Dawid vedibêje ku bêdengiya wî bi çi bihayê lê bû — hestî heliyan, hêz wek di germa havînê de ziwa bû — û ku îqrarkirin bi tenê gotinekê bi dawî bû. Paşê ew berê xwe dide hînkirinê: mîna qantirekî nebin ku divê bê kişandin; werin dema ku Bavê me tê dîtin.
32 1Xwezî bi wî kesî ku serhildana wî hatiye bexşandin, ku gunehê wî hatiye nixumandin! a a v1 Pawlos vê ayetê û ya pey wê wek dilê rastdarbûna li ber Bavê me vedibêje: bexşandineke ku bêyî ku em tiştekî qezenc bikin ji me re tê hesibandin (Romayî 4:7-8). 2Xwezî bi wî mirovî ku Bavê me tu sûcî li ser wî nahesibîne û di ruhê wî de hîle tuneye!
3Gava ez bêdeng mam, ji ber nalîna min a tevahiya rojê hestiyên min heliyan. 4Çimkî roj û şev destê te li ser min giran bû; hêza min ziwa bû, wek di germa havînê de.
5Paşê min gunehê xwe ji te re eşkere kir û min sûcê xwe veneşart; min got: “Ezê serhildanên xwe ji Bavê me re îqrar bikim”—û te sûcê gunehê min bexşand.
6Loma bila her kesê dilsoz, dema ku tu tê dîtin, ji te re dua bike; bi rastî gava avên mezin rabin, ew wê negihîjin wî. 7Tu stargeha min î; tu min ji tengasiyê diparêzî; tu bi qîrînên rizgariyê dora min digirî.
8Ezê te hîn bikim û riya ku divê tu tê de biçî nîşanî te bidim; bi çavê xwe yê li ser te ezê şîretan li te bikim. 9Mîna hespekî an qantirekî nebin, ku têgihîştina wan tuneye, ku divê ruhê wan bi gem û lixavê bê girtin, an na ew nêzîkî we nabin.
10Derdên xeraban gelek in, lê yê ku xwe dispêre Bavê me, dilovaniya wî ya peymanê dora wî digire. 11Ey yên rast, bi Bavê me şa bibin û dilşad bin; hûn hemû yên dilrast, ji şahiyê biqîrin!
