Voarakotra, Lazaina ho Madio
An’i Davida. Salamo fahendrena.
Hazavain'i Davida ny vidin'ny fanginana — mihalevona ny taolana, mamoaka ny hery tahaka ny hafanan'ny fahavaratra — ary ny nanafaka azy tamin'ny fanekena tamin'ny fehezanteny iray. Avy eo mampianatra izy: aza ho tahaka ny ampondra tsy maintsy tarihina; mankanesa raha mbola hita Rayntsika.
32 1Sambatra ny olona voavela ny fikomiany, ary voarakotra ny fahotany! a a v1 Nanonona izao andininy izao sy ny manaraka azy i Paoly ho fototry ny fanamarinana eo anatrehan’i Raintsika: famelan-keloka voaisa ho antsika, tsy noho izay vitantsika (Romana 4:7-8). 2Sambatra ny olona tsy isain’i Raintsika ho meloka, ary tsy misy fitaka ao am-panahiny!
3Nony nangina aho, dia nihalevona ny taolako noho ny fimenomenoako mandritra ny andro iray manontolo. 4Fa andro aman’alina dia nivesatra tamiko ny tananao; nanjavona ny heriko tahaka ny hafanan’ny fahavaratra.
5Dia nanaiky ny fahotako taminao aho, ary tsy nanarona ny heloko; hoy aho: « Hiaiky ny fikomiako amin’i Raintsika aho »—ary Ianao namela ny helok’ny fahotako.
6Koa aoka ny olona mahatoky rehetra hivavaka aminao raha mbola azo hita Ianao; marina fa rehefa mitombo ny rano be, dia tsy ho tonga aminy izany. 7Ianao no fialofana ho ahy; arovanao aho tsy ho tratry ny fahoriana; manodidina ahy Ianao amin’ny antsoantso fanavotana.
8Hampianatra sy hanoro anao aho amin’ny lalana tokony halehanao; hanome toro-hevitra anao aho, ary ho eo aminao ny masoko. 9Aza mitovy amin’ny soavaly na ny ampondra tsy misy fahalalana, izay tsy maintsy ofehezina amin’ny lamboridy sy ny fehin-tsoavaly ny sainy, fa raha tsy izany dia tsy hanatona anao.
10Maro ny alahelon’ny ratsy fanahy, fa ny matoky an’i Raintsika kosa dia voahodidin’ny famindrampony. 11Mifalia amin’i Raintsika, ary miravoravoa, ry olo-marina; mihobia amin’ny fifaliana, ry izay mahitsy fo rehetra!
