چاپ شوی
کتاب

پټ کړے شوے، پاک شمارلے شوے

د داؤد. د حکمت زبور.

داؤد بیانوي چې چوپتیا څه بیه ورته درلوده — هډوکي یې ویلې کېدل، ځواک یې لکه د اوړي په ګرمۍ کې وچ شو — او اعتراف دا ټول په یوه جمله کې پای ته ورساوه. بیا ښوونې ته مخ اړوي: د هغه قچر په څېر مه کېږئ چې باید کش کړای شي؛ راشئ تر هغه چې زمونږ پلار پیدا کېدای شي.

څپرکی 32.

څومره برکت والا دے هغه څوک چې سرکشى يې معاف شوے ده، او ګناه يې پټه کړے شوے ده! a a v1 پولوس دا آيت او راتلونکے آيت د زمونږ پلار سره صادق جوړېدو د زړۀ په توګه نقل کوى — معافى مونږ ته داسې ورکولے شوې ده چې مونږ يې هيڅ قيمت نۀ وى اداء کړے (رومى ۴:۷-۸). څومره برکت والا دے هغه سړے چې زمونږ پلار د هغۀ خلاف هيڅ ګُناه نۀ شمارى، او د چا په روح کښې چې هيڅ فريب نشته!

کله چې زۀ چُپ وم، نو زما هډوکى د ټولې ورځې په نالې کولو کمزورى شُو. ځکه چې شپه او ورځ ستا لاس په ما باندې درانۀ وو؛ زما طاقت داسې وچ شو لکه د اوړى په ګرمۍ کښې.

بيا ما خپله ګناه تا ته ومنله، او خپله ګُناه مې پټه نۀ کړه؛ ما ووئيل چې، ”زۀ به خپلې سرکشۍ زمونږ پلار ته اقرار کوم“—او تا زما د ګناه ګُناه معاف کړه.

ځکه نو هر هغه څوک چې وفادار دے دې تا ته دُعا کوى تر هغه وخته چې تۀ موندلے کېږې؛ خامخا کله چې لوئې اوبۀ پورته شى، نو هغۀ ته به ونۀ رسېږى. تۀ زما دپاره د پټېدو ځائ يې؛ تۀ ما د مصيبت نه ساتې؛ تۀ ما د خلاصون په نارو باندې راتاوَوې.

زۀ به تا ته ښوونه کوم او تا ته به هغه لار درښايم چې پرې تلل دې پکار دى؛ زۀ به تا ته مشوره درکوم او خپله سترګه به مې په تا وى. د آس يا د کچر په شان مۀ کېږه چې هيڅ سمجه نۀ لرى، د چا روح چې په لغام او واګو باندې بندول پکار وى، ګنې هغه به تا ته نژدې رانۀ شى.

د بدکارانو غمونه ډېر دى، خو هغه څوک چې په زمونږ پلار باندې توکل کوى د هغۀ مينه يې راتاوه کړے وى. اے صادقانو، په زمونږ پلار کښې خوشحاله اوسئ او خوشى کوئ؛ اے تاسو ټول چې په زړۀ کښې نېک ياست، د خوشحالۍ نارې وهئ!