ଆଚ୍ଛାଦିତ, ଶୁଚି ବୋଲି ଗଣିତ

ଦାଉଦଙ୍କ ଗୀତ। ଏକ ଜ୍ଞାନଗୀତ।

ଦାଉଦ ବର୍ଣ୍ଣନା କରନ୍ତି ନୀରବତା ତାଙ୍କୁ କେତେ ମୂଲ୍ୟ ଦେଲା — ହାଡ଼ କ୍ଷୟ ହେଲା, ଗ୍ରୀଷ୍ମର ତାପରେ ପରି ବଳ ଶୁଖିଗଲା — ଏବଂ ସ୍ୱୀକାରୋକ୍ତି ଗୋଟିଏ ବାକ୍ୟରେ ତାହା କିପରି ଶେଷ କଲା। ତାʼପରେ ସେ ଶିକ୍ଷା ଦେବାକୁ ଫେରନ୍ତି: ଟାଣି ନେବାକୁ ପଡ଼ୁଥିବା ଖଚର ହୁଅ ନାହିଁ; ଆମ ପିତାଙ୍କୁ ପାଇହେଉଥିବା ସମୟରେ ଆସ।

ଅଧ୍ୟାୟ 32।

ଯାହାର ଅଧର୍ମ କ୍ଷମା କରାଯାଇଅଛି, ଯାହାର ପାପ ଆଚ୍ଛାଦିତ ହୋଇଅଛି, ସେ କେଡେ ଧନ୍ୟ! ^a ଯାହା ବିରୁଦ୍ଧରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା କୌଣସି ଦୋଷ ଗଣନ୍ତି ନାହିଁ, ପୁଣି ଯାହାର ଆତ୍ମାରେ ଛଳନା ନାହିଁ, ସେହି ବ୍ୟକ୍ତି କେଡେ ଧନ୍ୟ!

ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ନୀରବ ରହିଲି, ସେତେବେଳେ ଦିନସାରା ମୋହର ଆର୍ତ୍ତସ୍ଵରରେ ମୋହର ଅସ୍ଥିସବୁ କ୍ଷୀଣ ହେଲା। କାରଣ ଦିବାରାତ୍ର ତୁମ୍ଭର ହସ୍ତ ମୋʼ ଉପରେ ଭାରୀ ଥିଲା; ଗ୍ରୀଷ୍ମର ଉତ୍ତାପରେ ଯେପରି, ସେପରି ମୋହର ବଳ ଶୁଷ୍କ ହୋଇଗଲା।

ତେବେ ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ନିକଟରେ ମୋହର ପାପ ସ୍ୱୀକାର କଲି, ପୁଣି ମୋହର ଦୋଷ ଆଚ୍ଛାଦିତ କଲି ନାହିଁ; ମୁଁ କହିଲି, “ମୁଁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନିକଟରେ ମୋହର ଅଧର୍ମସବୁ ସ୍ୱୀକାର କରିବି”—ଆଉ ତୁମ୍ଭେ ମୋହର ପାପର ଦୋଷ କ୍ଷମା କଲ।

ଏଣୁ ଯେଉଁମାନେ ବିଶ୍ଵସ୍ତ, ସେମାନେ ପ୍ରତ୍ୟେକେ ତୁମ୍ଭର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବା ସମୟରେ ତୁମ୍ଭ ନିକଟରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରନ୍ତୁ; ନିଶ୍ଚୟ ମହାଜଳରାଶି ଉଠିବା ବେଳେ ତାହା ତାହା ନିକଟରେ ପହଞ୍ଚିବ ନାହିଁ। ତୁମ୍ଭେ ମୋʼ ନିମନ୍ତେ ଲୁଚିବା ସ୍ଥାନ ଅଟ; ତୁମ୍ଭେ ମୋତେ ସଙ୍କଟରୁ ରକ୍ଷା କର; ତୁମ୍ଭେ ଉଦ୍ଧାରର ଜୟଧ୍ଵନିରେ ମୋତେ ବେଷ୍ଟନ କର।

ମୁଁ ତୁମ୍ଭକୁ ଶିକ୍ଷା ଦେବି ଓ ତୁମ୍ଭର ଗନ୍ତବ୍ୟ ପଥ ତୁମ୍ଭକୁ ଶିଖାଇବି; ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ଉପରେ ଦୃଷ୍ଟି ରଖି ତୁମ୍ଭକୁ ପରାମର୍ଶ ଦେବି। ତୁମ୍ଭେମାନେ ଅଶ୍ୱ କିମ୍ବା ଅଚ୍ଚତର ତୁଲ୍ୟ ହୁଅ ନାହିଁ, ଯାହାର ବୁଦ୍ଧି ନାହିଁ, ଯାହାର ଆତ୍ମାକୁ ଲଗାମ ଓ କାମଡା ଦ୍ଵାରା ଦମନ କରିବାକୁ ହୁଏ, ନ ହେଲେ ତାହା ତୁମ୍ଭ ନିକଟକୁ ଆସିବ ନାହିଁ।

ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକର ଦୁଃଖ ଅନେକ, କିନ୍ତୁ ଯେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କଠାରେ ଭରସା କରେ, ସେ ତାହାଙ୍କ ଦୟାରେ ବେଷ୍ଟିତ ହୁଏ। ହେ ଧାର୍ମିକମାନେ, ତୁମ୍ଭେମାନେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କଠାରେ ଆନନ୍ଦ କର ଓ ଉଲ୍ଲାସ କର; ହେ ସରଳ ଅନ୍ତଃକରଣବିଶିଷ୍ଟ ସମସ୍ତେ, ଆନନ୍ଦରେ ଜୟଧ୍ଵନି କର!