ናብ ኢድካ የማዕቍብ

ንመራሕ ዜማ። መዝሙር ዳዊት።

እናተሃደነን ብዛዕባኡ ሕሹዅሹዅ እናተባህለን ክሳዕ ጐረባብቱ ኣብ ኣደባባይ ዝሃድሙዎ፥ ዳዊት ከም ዝተሰብረ ሻኽላ ኸም ዝተረስዐ ይስምዖ። ኮይኑ ግና ጊዜታቱ ኣብ ኢድ ኣቦኡ ምዃኑ ይብል፥ መንፈሱ ድማ ኣብኡ የማዕቍብ፥ ኣብ ዝተኸበበት ኸተማ ሓደ እዋን ከም ዝተሰምዐ እናዘከረ።

ምዕራፍ 31።

ኦ ኣቦይ፥ ናባኻ እዕቘብ ኣለኹ፤ ከቶ ኣይተሕፍረኒ፤ ብፅድቅኻ ኣናግፈኒ። እዝንኻ ናባይ ኣድንን፤ ቀልጢፍካ ኣናግፈኒ። ከውሒ መዕቘብየይ ኩነኒ፥ ዘድሕነኒ ዕርዲ ኩን። ንስኻ ኸውሐይን ዕርደይን ኢኻ እሞ፤ ምእንቲ ስምካ ኢልካ ትመርሐኒን ትመልሐኒን ኢኻ። ካብቲ ዝሓብኡለይ መርበብ ተናግፈኒ፥ ንስኻ መዕቘብየይ ኢኻ እሞ።

ነፍሰይ ናብ ኢድካ የማዕቍብ፤ ኦ እሙንን ሓቀኛን ኣቦይ፥ ተበጀኻኒ ኢኻ። ^a ነቶም ከንቱ ጣዖታት ዝሕልዉ እፀልኦም እየ፥ ኣነ ግና ብኣቦይ እእመን። ብምሕረትካ ክሕጐስን ባህ ክብለንን እየ፥ መከራይ ርኢኻ ኢኻ እሞ፤ ጭንቂ ነፍሰይ ፈሊጥካ ኢኻ፥ ናብ ኢድ ፀላኢ ኣሕሊፍካ ኣይሃብካንን፤ ነእጋረይ ኣብ ገፊሕ ቦታ ኣቘምካየን። ኦ ኣቦይ፥ ተፀቢበ ኣለኹ እሞ መሓረኒ፤ ዓይነይ ብሓዘን ደኸመት፥ ነፍሰይን ስጋይን ከዓ። ህይወተይ ብሓዘን ተወደአት፥ ዓመታተይ ድማ ብእህህታ፤ ሓይለይ ብሰንኪ ሓጢኣተይ ደኸመ፥ ኣዕፅምተይ ድማ ነቐፃ። ብሰንኪ ኵሎም ፀላእተይ ውርደት ኮይነ፥ ኣውራ ንጐረባብተይ፥ ንፈለጥተይ ድማ ፍርሓት ኮይነ፤ እቶም ኣብ ኣደባባይ ዝርእዩኒ ካባይ ይሃድሙ። ከም ምዉት ተረሲዐ፥ ካብ ልቢ ከም ዝወፀ ኮይነ፤ ከም ዝተሰብረ ሻኽላ ኮይነ።

ሕሹዅሹዅ ናይ ብዙሓት እሰምዕ ኣለኹ እሞ፥ ኣብ ኵሉ ወገን ፍርሓት ኣሎ፤ ኣንፃረይ ሓቢሮም ተማኺሮም፥ ንነፍሰይ ክወስዳ መዲቦም እዮም። ኦ ኣቦይ፥ ኣነ ግና ብኣኻ እእመን፤ “ንስኻ ኣቦይ ኢኻ” እብል ኣለኹ። ጊዜታተይ ኣብ ኢድካ እዩ፤ ካብ ኢድ ፀላእተይ ኣናግፈኒ፥ ካብ ዘሳጕጉኒ ድማ ኣናግፈኒ። ኣብ ልዕሊ ባርያኻ ገፅካ ኣብርህ፤ ብምሕረትካ ኣድሕነኒ። ኦ ኣቦይ፥ ኣይተሕፍረኒ፥ ናባኻ ፀዊዐ ኣለኹ እሞ፤ እቶም ሓጥኣን ይሕፈሩ፥ ኣብ መቓብር ድማ ስቕ ይበሉ።

ሓሰውቲ ከናፍር ስቕ ይበላ፥ እተን ነቲ ፃድቕ ተዓብየን ዝዛረባ፥ ብትዕቢትን ብንዕቐትን። ሕያውነትካ ኽንደይ ብዙሕ እዩ፥ ነቶም ዝፈርሁኻ ዝዓቘርካዮ፥ ነቶም ናባኻ ዝዕቘቡ ኣብ ቅድሚ ኵሉ ሰብ ዘርኣኻዮ።

ኣብ ፅላል ገፅካ፥ ካብ ውዲት ሰብ ትሓብኦም፤ ኣብ ፅላልካ ብደሓን ትሕልዎም፥ ካብ ፀርፊ ልሳናት። ኣቦይ ይባረኽ፥ ኣነ ኣብ ዝተኸበበት ኸተማ እንተለኹ፥ ዘደንቕ ምሕረቱ ኣርእዩኒ እዩ እሞ።

ኣነ ብሽበራይ “ካብ ቅድሚ ኣዒንትኻ ተቘሪፀ ኣለኹ” በልኩ። ንስኻ ግና ናባኻ ንረድኤት ክፅውዕ ከለኹ፥ ድምፂ ምህለላይ ሰማዕኻ። ኣቱም ኵላትኩም ቅዱሳኑ፥ ንኣቦና ኣፍቅርዎ። ኣቦና ነቶም እሙናት ይሕልዎም፥ ነቲ ብትዕቢት ዝዓቢ ግና ምሉእ ብምሉእ ይፈድዮ። ኣቱም ንኣቦና እትፅበዩ ኵሎም፥ ሓያላት ኩኑ፥ ልብኹምን ይፅናዕ።