A Hannunka Na Danƙa
Don shugaban mawaƙa. Zabura ta Dawuda.
Ana farautarsa ana raɗa a kansa har maƙwabta suna gudunsa a titi, Dawuda yana jin an manta da shi kamar fasasshen tukunya. Duk da haka ya ce lokatansa suna hannun Ubansa, ya kuma danƙa ruhunsa a can, yana tunawa da lokacin da aka ji shi a birnin da aka kewaye.
31 1A gare ka, Ubana, nake neman mafaka; kada in taɓa shan kunya; cikin adalcinka ka cece ni. 2Ka kasa kunnenka gare ni; ka cece ni da sauri. Ka zama mini dutsen mafaka, kagara mai kāriya domin ka cece ni. 3Gama kai ne dutsena da kagarata; saboda sunanka kana bi da ni kana kuma yi mini ja-gora. 4Kana kuɓutar da ni daga tarkon da suka ɓoye mini, gama kai ne mafakata.
5A hannunka na danƙa ruhuna; ka fanshe ni, Ubana, mai aminci da gaskiya. a a v5 Yesu ya yi addu'a da waɗannan kalmomi sa'ad da yake mutuwa — “Ya Uba, a hannunka na danƙa ruhuna” (Luka 23:46) — yana miƙa kansa ga Uban nan da wannan zabura take dogara gare shi. 6Ina ƙin waɗanda suke manne wa gumaka banza, amma ina dogara ga Ubana. 7Zan yi farin ciki in kuma yi murna cikin madawwamiyar ƙaunarka, gama ka ga wahalata; ka san damuwoyin raina, 8Ba ka kuwa bashe ni ga maƙiyi ba; ka sa ƙafafuna a wuri mai faɗi. 9Ka yi mini alheri, Ubana, gama ina cikin ƙunci; idanuna sun gaji saboda baƙin ciki, haka ma raina da jikina. 10Gama baƙin ciki ya cinye raina, shekaruna kuma sun ƙare da nishi; ƙarfina ya kāsa saboda zunubina, ƙasusuwana kuma suna lalacewa. 11Saboda dukan maƙiyana na zama abin kunya, musamman ga maƙwabtana, abin tsoro kuma ga sanannuna; waɗanda suke ganina a titi suna gudu daga gare ni. 12An manta da ni kamar matacce, ba a tuna da ni; na zama kamar fasasshen tukunya.
13Gama ina jin raɗe-raɗen mutane masu yawa—razana a kowane gefe—yayinda suke haɗa baki a kaina, suna ƙulla shawara su ɗauki raina. 14Amma na dogara gare ka, Ubana; na ce, “Kai ne Ubana.” 15Lokatana suna a hannunka; ka cece ni daga hannun maƙiyana da kuma daga masu tsananta mini. 16Ka sa fuskarka ta haskaka a kan bawanka; ka cece ni cikin madawwamiyar ƙaunarka. 17Ubana, kada in sha kunya, gama ina kiranka; bari mugaye su sha kunya, su yi shiru a cikin kabari.
18Bari leɓunan ƙarya su yi shiru, waɗanda suke magana da girman kai a kan mai adalci da fahariya da reni. 19Kai, yawan alherinka, wanda ka ajiye wa masu tsoronka, wanda ka nuna wa masu neman mafaka gare ka, a gaban dukan mutane.
20A cikin mafakar gabanka kana ɓoye su daga makircin mutane; kana kiyaye su lafiya a cikin mafakarka daga harsuna masu ɓata suna. 21Albarka ta tabbata ga Ubana, gama ya nuna mini madawwamiyar ƙaunarsa mai ban al'ajabi sa'ad da nake cikin birnin da aka kewaye.
22Na riga na ce cikin firgicina, “An yanke ni daga gaban idanunka.” Amma ka ji kukata ta neman jinƙai sa'ad da na yi kira gare ka don taimako. 23Ku ƙaunaci Ubanmu, dukanku amintattunsa. Ubanmu yakan tsare amintattu, amma yakan sāka cikakke ga mai aikata girman kai. 24Ku yi ƙarfin hali, ku kuma ƙarfafa zuciya, dukanku da kuke jiran Ubanmu.