2 ቆሮንቶስ 10

10 ¹እኔ ጳውሎስ፣ በክርስቶስ የዋህነትና ገርነት እኔ ራሴ እለምናችኋለሁ — ከእናንተ ጋራ ፊት ለፊት ስሆን ትሑት፣ ብርቄ ሳለሁ ግን በእናንተ ላይ ደፋር የሆንሁ እኔ። ²በመካከላችሁ በምገኝበት ጊዜ እንድደፍር እንዳያስፈልገኝ እለምናለሁ — በሰው መለኪያ የምንኖር የሚመስላቸውን ለመቋቋም ልጠቀምበት ባሰብሁት በዚያ ድፍረት። ³በሥጋ ብንኖርም፣ በሰው መለኪያ ጦርነት አንዋጋም። ⁴የጦር መሣሪያችን ሰዋዊ ብቻ አይደለም፤ ነገር ግን ምሽጎችን ለማፍረስ በአባታችን ኀይለኛ ነው። ⁵ክርክሮችን፣ በአባታችን እውቀት ላይ የሚነሣውን ትዕቢተኛ ነገር ሁሉ እናፈርሳለን፤ ሐሳብንም ሁሉ ማርከን ክርስቶስን እንዲታዘዝ እናደርጋለን። ⁶መታዘዛችሁ በተፈጸመ ጊዜ፣ አለመታዘዝን ሁሉ ለመቅጣት ተዘጋጅተናል።

⁷ነገሮችን በውጫዊ መልክ ትመለከታላችሁ። ማንም የክርስቶስ እንደሆነ ርግጠኛ ከሆነ፣ ይህን እንደ ገና ያስብ፤ እርሱ የክርስቶስ እንደሆነ፣ እኛም እንዲሁ ነን። ⁸ጌታ ስለ ሰጠን ሥልጣን ጥቂት ከመጠን አብዝቼ ብመካም እንኳ — ይህም እናንተን ለማነጽ እንጂ ለማፍረስ ስላልሆነ — አላፍርም። ⁹በመልእክቶቼ እናንተን ለማስፈራራት የምሞክር መስዬ መታየት አልፈልግም። ¹⁰አንዳንዶች፣ “መልእክቶቹ ከባድና ኀይለኛ ናቸው፤ በአካል ሲገኝ ግን ደካማ ነው፤ ንግግሩም ለምንም አይቈጠርም” ይላሉና። ¹¹እንደዚህ ያለው ሰው ይህን ይረዳ፤ ብርቄ ሳለን በመልእክት የምንለውን፣ በመካከላችሁ በምንገኝበትም ጊዜ እናደርገዋለን።

¹²ራሳቸውን ከሚያወድሱ ከአንዳንዶች ጋራ ራሳችንን ለመቊጠር ወይም ለማነጻጸር አንደፍርም። ራሳቸውን በራሳቸው እየለኩ፣ ራሳቸውን ከራሳቸው ጋራ እያነጻጸሩ፣ ማስተዋል እንደሌላቸው ያሳያሉ። ¹³እኛ ግን ከመጠን አልፈን አንመካም፤ አባታችን በወሰነልን በዳርቻ ልክ ብቻ እንጂ — ይህም እስከ እናንተ ድረስ የሚደርስ መለኪያ ነው። ¹⁴ወደ እናንተ እንዳልደረስን ሆነን ከመጠን አናልፍም፤ በክርስቶስ ወንጌል እስከ እናንተ ድረስ አስቀድመን የደረስን እኛ ነንና። ¹⁵በሌሎች ድካም ከመጠን አልፈን አንመካም፤ ነገር ግን እምነታችሁ እያደገ ሲሄድ፣ በመካከላችሁ ያለን ዳርቻ እጅግ እንደሚሰፋ ተስፋ እናደርጋለን፤ ¹⁶ይኸውም በሌላ ሰው ዳርቻ አስቀድሞ በተሠራ ሥራ ሳንመካ፣ ከእናንተ ባሻገር ባሉ አገሮች ወንጌልን ልንሰብክ ነው። ¹⁷ነገር ግን፣ “የሚመካ በአባታችን ይመካ።” ^a a v17 ጳውሎስ ነቢዩ ኤርምያስን እየጠቀሰ ነው፤ በዚያም ሊመኩበት የሚገባው አካል ራሱን አባት ብሎ የሚጠራው የኪዳኑ እግዚአብሔር ነው — ስለዚህ እውነተኛ መመካት በራሳችን ሳይሆን በእርሱ ነው። ¹⁸ተቀባይነት የሚያገኘው ራሱን የሚያወድሰው ሳይሆን፣ አባታችን የሚያወድሰው ነውና።