2 കൊരിന്ത്യർ 10 FHB Father's Heart Bible™

10 ¹പൗലോസ് എന്ന ഞാൻതന്നെ ക്രിസ്തുവിന്റെ സൗമ്യതയാലും ശാന്തതയാലും നിങ്ങളോട് അപേക്ഷിക്കുന്നു—നിങ്ങളുടെ മുഖാമുഖം താഴ്മയുള്ളവനും എന്നാൽ അകലെയായിരിക്കുമ്പോൾ നിങ്ങളോട് ധൈര്യമുള്ളവനുമായ ഞാൻതന്നെ. ²ഞങ്ങൾ മാനുഷികനിലവാരമനുസരിച്ച് ജീവിക്കുന്നു എന്നു കരുതുന്നവർക്കെതിരെ പ്രയോഗിക്കുവാൻ ഞാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്ന ധൈര്യത്തോടെ, സന്നിഹിതനായിരിക്കുമ്പോൾ ധൈര്യം കാട്ടേണ്ടിവരരുത് എന്നു ഞാൻ അപേക്ഷിക്കുന്നു. ³ഞങ്ങൾ ശരീരത്തിൽ ജീവിക്കുന്നെങ്കിലും മാനുഷികനിലവാരമനുസരിച്ച് യുദ്ധം ചെയ്യുന്നില്ല. ⁴ഞങ്ങളുടെ യുദ്ധായുധങ്ങൾ കേവലം മാനുഷികമല്ല, കോട്ടകൾ തകർക്കുവാൻ നമ്മുടെ പിതാവിലൂടെ ശക്തിയുള്ളവയത്രേ. ⁵നമ്മുടെ പിതാവിനെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവിനെതിരെ ഉയർത്തപ്പെടുന്ന വാദങ്ങളെയും അഹങ്കാരമുള്ള സകലത്തെയും ഞങ്ങൾ തകർത്ത്, എല്ലാ ചിന്തയെയും ക്രിസ്തുവിനെ അനുസരിക്കുവാൻ ബന്ദിയാക്കുന്നു. ⁶നിങ്ങളുടെ അനുസരണം പൂർണമായിക്കഴിഞ്ഞാൽ, എല്ലാ അനുസരണക്കേടിനെയും ശിക്ഷിക്കുവാൻ ഞങ്ങൾ ഒരുങ്ങിയിരിക്കുന്നു.

⁷നിങ്ങൾ കാര്യങ്ങളെ ബാഹ്യരൂപംകൊണ്ടു വീക്ഷിക്കുന്നു. താൻ ക്രിസ്തുവിനുള്ളവൻ എന്ന് ആർക്കെങ്കിലും ഉറപ്പുണ്ടെങ്കിൽ, അവൻ ഇത് വീണ്ടും ചിന്തിക്കട്ടെ: താൻ ക്രിസ്തുവിനുള്ളവനായിരിക്കുന്നതുപോലെ ഞങ്ങളും അവിടുത്തേക്കുള്ളവരാകുന്നു. ⁸കർത്താവ് ഞങ്ങൾക്കു നല്കിയ അധികാരത്തെക്കുറിച്ച്—നിങ്ങളെ തകർക്കുവാനല്ല, പണിതുയർത്തുവാനുള്ളത്—ഞാൻ അല്പം അധികമായി പ്രശംസിച്ചാലും ഞാൻ ലജ്ജിച്ചുപോകയില്ല. ⁹എന്റെ എഴുത്തുകളാൽ നിങ്ങളെ ഭയപ്പെടുത്തുവാൻ ശ്രമിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നുവാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. ¹⁰“അവന്റെ എഴുത്തുകൾ ഘനമുള്ളവയും ശക്തവുമാകുന്നു, എന്നാൽ നേരിട്ടു കാണുമ്പോൾ അവൻ ബലഹീനനും അവന്റെ സംസാരം നിസ്സാരവുമത്രേ” എന്ന് അവർ പറയുന്നു. ¹¹ഇങ്ങനെയുള്ളവൻ ഇത് മനസ്സിലാക്കട്ടെ: അകലെയായിരിക്കുമ്പോൾ എഴുത്തിലൂടെ ഞങ്ങൾ പറയുന്നത്, സന്നിഹിതരായിരിക്കുമ്പോൾ പ്രവർത്തിക്കും.

¹²തങ്ങളെത്തന്നെ പുകഴ്ത്തുന്ന ചിലരോടു ഞങ്ങളെ ഒരുമിച്ചു ചേർക്കുവാനോ താരതമ്യം ചെയ്യുവാനോ ഞങ്ങൾ ധൈര്യപ്പെടുന്നില്ല. തങ്ങളെ തങ്ങളാൽത്തന്നെ അളന്നും, തങ്ങളെ തങ്ങളോടുതന്നെ താരതമ്യം ചെയ്തും അവർ തങ്ങളുടെ അറിവില്ലായ്മ കാട്ടുന്നു. ¹³എന്നാൽ ഞങ്ങൾ അതിരുകൾക്കപ്പുറം പ്രശംസിക്കുകയില്ല, നമ്മുടെ പിതാവ് ഞങ്ങൾക്കു നിയമിച്ചുതന്ന മണ്ഡലത്തിന്റെ അളവിനുള്ളിൽ മാത്രം—നിങ്ങളോളവും എത്തുന്ന ഒരു അളവ്. ¹⁴ഞങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ അടുക്കൽ എത്തിയിട്ടില്ലാത്തതുപോലെ അതിരു കടക്കുന്നില്ല, എന്തെന്നാൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ സുവിശേഷവുമായി നിങ്ങളോളം ആദ്യം എത്തിയത് ഞങ്ങളാകുന്നു. ¹⁵ഞങ്ങൾ മറ്റുള്ളവരുടെ അധ്വാനത്തിൽ അതിരുകൾക്കപ്പുറം പ്രശംസിക്കുന്നില്ല, എന്നാൽ നിങ്ങളുടെ വിശ്വാസം വളരുമ്പോൾ നിങ്ങളുടെ ഇടയിൽ ഞങ്ങളുടെ മണ്ഡലം ഏറ്റവും വിശാലമാകും എന്നു പ്രത്യാശിക്കുന്നു, ¹⁶അങ്ങനെ മറ്റൊരുവന്റെ അധീനപ്രദേശത്തു മുമ്പേ ചെയ്തുതീർത്ത വേലയിൽ പ്രശംസിക്കാതെ, നിങ്ങൾക്കപ്പുറമുള്ള പ്രദേശങ്ങളിൽ ഞങ്ങൾക്കു സുവിശേഷം അറിയിക്കുവാൻ കഴിയും. ¹⁷എന്നാൽ “പ്രശംസിക്കുന്നവൻ നമ്മുടെ പിതാവിൽ പ്രശംസിക്കട്ടെ.” ^a a v17 പൗലോസ് യിരെമ്യാ പ്രവാചകനെ ഉദ്ധരിക്കുകയാണ്; അവിടെ പ്രശംസിക്കപ്പെടേണ്ടവൻ തന്നെത്തന്നെ പിതാവ് എന്നു വിളിക്കുന്ന ഉടമ്പടിയുടെ ദൈവമാകുന്നു—അതിനാൽ യഥാർഥമായ പ്രശംസ നമ്മിലല്ല, അവിടുത്തിലത്രേ. ¹⁸എന്തെന്നാൽ തന്നെത്തന്നെ പുകഴ്ത്തുന്നവനല്ല അംഗീകരിക്കപ്പെടുന്നത്, നമ്മുടെ പിതാവ് പുകഴ്ത്തുന്നവനത്രേ.