કોરીંથીઓને બીજો પત્ર 10 FHB Father's Heart Bible™

10 ¹હું, પાઉલ, ખ્રિસ્તની નમ્રતા તથા સૌમ્યતાથી તમને આગ્રહ કરું છું—હું, જે તમારી રૂબરૂ નમ્ર છું, પણ દૂર હોઉં ત્યારે તમારી સામે હિંમતવાન છું. ²હું વિનંતી કરું છું કે હાજર હોઉં ત્યારે મારે હિંમતવાન થવું ન પડે—જે ખાતરીથી હું માનવ ધોરણે આપણે જીવીએ છીએ એવું માનનારાઓ સામે વાપરવા ધારું છું. ³કેમ કે આપણે શરીરમાં જીવતા હોવા છતાં, માનવ ધોરણે લડાઈ કરતા નથી. ⁴કેમ કે આપણાં યુદ્ધનાં શસ્ત્રો કેવળ માનવી નથી, પણ કિલ્લાઓ તોડી પાડવા સારુ આપણા પિતા દ્વારા સામર્થ્યવાન છે. ⁵આપણા પિતાના જ્ઞાન વિરુદ્ધ ઊભી થયેલી દલીલો તથા દરેક અભિમાની વસ્તુને આપણે તોડી પાડીએ છીએ, અને દરેક વિચારને ખ્રિસ્તને આધીન થવા બંદી બનાવીએ છીએ. ⁶અને તમારી આધીનતા પૂર્ણ થયા પછી, દરેક અનાજ્ઞાંકિતપણાના કૃત્યને શિક્ષા કરવા આપણે તૈયાર છીએ.

⁷તમે વસ્તુઓને તેના દેખાવ પ્રમાણે જુઓ છો. જો કોઈને ખાતરી હોય કે તે ખ્રિસ્તનો છે, તો તેણે ફરીથી આ વિચારવું: જેમ તે ખ્રિસ્તનો છે, તેમ અમે પણ છીએ. ⁸કેમ કે પ્રભુએ અમને જે અધિકાર આપ્યો—તમને તોડી પાડવા નહિ, પણ બાંધવા—તે વિશે જો હું થોડું વધારે અભિમાન કરું, તોપણ હું શરમાઈશ નહિ. ⁹હું એવું દેખાવા ઇચ્છતો નથી કે જાણે હું મારા પત્રોથી તમને ડરાવવા મથું છું. ¹⁰કેમ કે તેઓ કહે છે, “તેના પત્રો વજનદાર તથા બળવાન છે, પણ રૂબરૂમાં તે નબળો છે અને તેનું બોલવું નકામું છે.” ¹¹એવા માણસે સમજવું જોઈએ: ગેરહાજર હોઈએ ત્યારે પત્રથી જે કહીએ છીએ, તે હાજર હોઈએ ત્યારે કરીશું.

¹²જેઓ પોતાની પ્રશંસા કરે છે તેવા કેટલાક સાથે પોતાને ગણવાની કે સરખાવવાની અમે હિંમત કરતા નથી. પોતાને જ પોતાના ધોરણે માપીને, પોતાને જ પોતાની સાથે સરખાવીને, તેઓ કશી સમજ દેખાડતા નથી. ¹³પણ અમે હદ બહાર અભિમાન કરીશું નહિ, કેવળ આપણા પિતાએ અમને સોંપેલા ક્ષેત્રના માપની અંદર—એવું માપ જે તમારા સુધી પણ પહોંચે છે. ¹⁴અમે હદ વટાવી જતા નથી, જાણે અમે તમારા સુધી પહોંચ્યા ન હોઈએ; કેમ કે ખ્રિસ્તની સુવાર્તા લઈને તમારા સુધી પહોંચનારા સૌથી પહેલા અમે હતા. ¹⁵બીજાઓની મહેનતમાં અમે હદ બહાર અભિમાન કરતા નથી, પણ આશા રાખીએ છીએ કે તમારો વિશ્વાસ વધતો જતાં, તમારી મધ્યે અમારું ક્ષેત્ર ઘણું વિસ્તરશે, ¹⁶જેથી બીજા કોઈના પ્રદેશમાં થયેલા કામમાં અભિમાન કર્યા વિના, અમે તમારી પેલે પારના પ્રદેશોમાં સુવાર્તા પ્રગટ કરી શકીએ. ¹⁷પણ “જે અભિમાન કરે, તે આપણા પિતામાં અભિમાન કરે.” ^a a v17 પાઉલ પ્રબોધક યર્મિયાને ટાંકે છે, જ્યાં જેમનામાં અભિમાન કરવાનું છે તે કરારના ઈશ્વર છે, જે પોતાને પિતા કહેવડાવે છે—તેથી ખરું અભિમાન આપણામાં નહિ, પણ તેમનામાં રહેલું છે. ¹⁸કેમ કે જે પોતાની પ્રશંસા કરે છે તે નહિ, પણ જેની પ્રશંસા આપણા પિતા કરે છે તે જ માન્ય છે.