ખ્રિસ્તની કન્યાનું રક્ષણ
હરીફ શિક્ષકો, જેઓને પાઉલ જૂઠા પ્રેરિતો કહે છે, ફી વસૂલીને અને કઠોર વર્તન કરીને પણ કરિંથીઓને જીતી ગયા છે. મૂર્ખનો વેશ ધરીને તે પોતાનો હિસાબ ગણાવે છે: કોરડા, વહાણ ભાંગવાં, ભૂખ, સતત જોખમ, અને મંડળીઓ માટેની રોજની ચિંતા. જો અભિમાન કરવું જ પડે, તો તે પોતાની નબળાઈનું અભિમાન કરે છે.
11 1મારી થોડી મૂર્ખાઈ તમે સહન કરો એવી મારી ઇચ્છા છે—અને તમે મને સહન કરો છો ખરા. 2આપણા પિતાના આવેશથી હું તમારે માટે આવેશ રાખું છું, કારણ મેં તમને એક પતિ સાથે વાગ્દાન કર્યું છે, જેથી તમને ખ્રિસ્તને પવિત્ર કુમારી તરીકે સમર્પિત કરું. 3પણ મને ભય છે કે જેમ સાપે પોતાની ચાલાકીથી હવાને છેતરી, તેમ ખ્રિસ્ત પ્રત્યેની તમારી નિખાલસ, શુદ્ધ ભક્તિમાંથી તમારાં મન ભ્રષ્ટ થઈ જાય. 4જો કોઈ આવીને અમે જાહેર કર્યા તે કરતાં બીજા જ ઈસુને જાહેર કરે, અથવા તમે જે આત્મા પામ્યા તે કરતાં જુદો આત્મા તમે પામો, અથવા તમે જે સ્વીકાર્યું તે કરતાં જુદી સુવાર્તા તમે સ્વીકારો, તો તમે તે ખૂબ સારી રીતે સહન કરો છો. 5તોપણ હું માનું છું કે તે “મહાન પ્રેરિતો” કરતાં હું જરાય ઊતરતો નથી. 6બોલવામાં ભલે નિપુણ ન હોઉં, પણ જ્ઞાનમાં હું નિપુણ છું; આ વાત અમે દરેક રીતે, દરેક બાબતમાં તમારી આગળ સ્પષ્ટ કરી છે.
7આપણા પિતાની સુવાર્તા મેં તમને વિનામૂલ્યે પ્રગટ કરી, ને તમે ઉન્નત થાઓ માટે પોતાને નમ્ર કરીને શું મેં પાપ કર્યું? 8તમારી સેવા કરવા સારુ મેં બીજી મંડળીઓ પાસેથી આધાર સ્વીકારીને તેમને લૂંટી. 9જ્યારે હું તમારી સાથે હતો અને મને જરૂર પડી, ત્યારે મેં કોઈના પર બોજો નાખ્યો નહિ—મકદોનિયાથી આવેલા ભાઈઓએ મારી ખોટ પૂરી કરી. દરેક રીતે તમારા પર બોજો ન નાખવા મેં પોતાને સંભાળ્યો, ને સંભાળતો રહીશ. 10ખ્રિસ્તનું સત્ય મારામાં છે, માટે અખાયાના પ્રદેશોમાં આ અભિમાન શાંત કરાશે નહિ. 11શા માટે? શું હું તમને પ્રેમ કરતો નથી માટે? આપણા પિતા જાણે છે કે હું કરું છું!
12અને જે હું કરું છું તે કરતો રહીશ, જેથી જેઓ અમારા જેવા ગણાવા તક શોધે છે, તેઓ જે વાતોમાં અભિમાન કરે છે તેમાં તેમની તક હું કાપી નાખું. 13કેમ કે આવા લોકો જૂઠા પ્રેરિતો, કપટી કામદારો છે, જેઓ પોતાને ખ્રિસ્તના પ્રેરિતો તરીકે વેશ ધારણ કરે છે. 14અને એમાં કંઈ નવાઈ નથી, કારણ શેતાન પોતે પણ પ્રકાશના દૂત તરીકે વેશ ધારણ કરે છે. 15તો તેના સેવકો પણ નેકીના સેવકો તરીકે વેશ ધારણ કરે તેમાં કંઈ અચરજ નથી. તેમનાં કૃત્યો પ્રમાણે તેમનો અંત આવશે.
દુઃખ વિશે મૂર્ખનું અભિમાન
16હું ફરી કહું છું, કોઈ મને મૂર્ખ ન ગણે. પણ જો ગણો, તો મૂર્ખ તરીકે મને સ્વીકારો, જેથી હું પણ થોડું અભિમાન કરું. 17આ વિશ્વાસભર્યા અભિમાનમાં જે હું કહું છું, તે પ્રભુની રીતે નહિ, પણ મૂર્ખની રીતે કહું છું. 18ઘણા લોકો માનવી ધોરણ પ્રમાણે અભિમાન કરે છે, માટે હું પણ અભિમાન કરીશ. 19કેમ કે તમે એવા બુદ્ધિમાન છો કે આનંદથી મૂર્ખોને સહન કરો છો! 20જો કોઈ તમને ગુલામ બનાવે, જો કોઈ તમને ખાઈ જાય, જો કોઈ તમારો લાભ લે, જો કોઈ ઘમંડ કરે, જો કોઈ તમારા મોં પર તમાચો મારે, તોપણ તમે તે સહન કરો છો. 21આ હું મારી શરમ માટે કહું છું: એ બાબતમાં અમે ઘણા નબળા હતા. પણ કોઈ જે વિશે અભિમાન કરવા હિંમત કરે—હું મૂર્ખની રીતે બોલું છું—તે વિશે હું પણ હિંમત કરું છું. 22શું તેઓ હિબ્રૂ છે? તો હું પણ છું. ઇઝરાયલી છે? તો હું પણ છું. ઇબ્રાહિમના વંશજ છે? તો હું પણ છું. 23ખ્રિસ્તના સેવકો છે? હું ઘેલાની રીતે બોલું છું—હું તો વિશેષ છું: ઘણી વધારે મહેનતમાં, વધારે કેદમાં, હદ બહારના ફટકામાં, ને ઘણી વાર મોતની નજીક. 24પાંચ વાર યહૂદીઓ પાસેથી મેં એક ઓછા એવા ચાળીસ કોરડા ખાધા. a a v24 યહૂદી નિયમ ચાળીસ કોરડા સુધી માન્ય રાખતો હતો; કાયદેસર મર્યાદા ભૂલથી ઓળંગાઈ ન જાય માટે ઓગણચાળીસ મરાતા. 25ત્રણ વાર સોટીઓથી માર ખાધો, એક વાર પથ્થરે મરાયો, ત્રણ વાર વહાણ ભાંગ્યું; એક રાત ને દિવસ મેં સમુદ્રમાં ગાળ્યાં. 26હંમેશાં મુસાફરી કરતો: નદીઓના જોખમમાં, લૂંટારાઓના જોખમમાં, મારા પોતાના લોકોના જોખમમાં, વિદેશીઓના જોખમમાં, શહેરમાં જોખમમાં, અરણ્યમાં જોખમમાં, સમુદ્રમાં જોખમમાં, જૂઠા ભાઈઓ મધ્યે જોખમમાં; 27શ્રમ ને કષ્ટમાં, ઘણી ઉજાગરાની રાતોમાં, ભૂખ ને તરસમાં, ઘણી વાર ખોરાક વિના, ઠંડી ને ઉઘાડાપણામાં.
28આ બધા ઉપરાંત, દરરોજ મારા પર દબાણ રહે છે: સર્વ મંડળીઓની ચિંતા. 29કોણ નબળો છે, ને હું નબળો થતો નથી? કોણ ઠોકર ખાય છે, ને હું રોષથી સળગી ઊઠતો નથી?
30જો મારે અભિમાન કરવું જ પડે, તો મારી નબળાઈ બતાવનારી વાતો વિશે હું અભિમાન કરીશ. 31આપણા પિતા, આપણા પ્રભુ ઈસુના પિતા ને સદાકાળ માટે ધન્ય, જાણે છે કે હું જૂઠું બોલતો નથી. 32દમસ્કમાં અરિતસ રાજાના સૂબાએ મને પકડવા સારુ શહેરની ચોકી કરી, 33પણ દીવાલની એક બારીમાંથી મને ટોપલામાં ઉતારવામાં આવ્યો, ને તેના હાથમાંથી હું બચી ગયો.