2 Korintliler 11

11 ¹Keşke benden biraz akılsızlığa katlansanız—zaten bana katlanıyorsunuz. ²Sizi tertemiz bir kız olarak tek bir kocaya, yani Mesih'e sunmak üzere nişanladığım için, Babamız'ın kıskançlığıyla sizi kıskanıyorum. ³Ama yılanın Havva'yı kurnazlığıyla aldattığı gibi, düşüncelerinizin de Mesih'e olan içten ve saf bağlılıktan saptırılmasından korkuyorum. ⁴Çünkü biri gelip bizim duyurduğumuzdan başka bir İsa'yı duyurursa ya da aldığınızdan farklı bir ruh, kabul ettiğinizden farklı bir müjde alırsanız, buna gayet güzel katlanıyorsunuz. ⁵Oysa kendimi o «üstün elçiler»den hiç de aşağı görmüyorum. ⁶Söz söylemede usta olmasam da bilgide öyle değilim; bunu size her bakımdan, her şeyde açıkça gösterdik.

⁷Yoksa sizi yüceltmek için kendimi alçaltarak, Babamız'ın müjdesini karşılıksız duyurmakla günah mı işledim? ⁸Size hizmet edebilmek için başka topluluklardan destek alarak âdeta onları soydum. ⁹Yanınızdayken muhtaç duruma düştüğümde kimseye yük olmadım; eksiğimi Makedonya'dan gelen kardeşler karşıladı. Size hiçbir konuda yük olmaktan kendimi korudum ve korumayı sürdüreceğim. ¹⁰Mesih'in gerçeği bende oldukça, Ahaya bölgelerinde bu övüncüm susturulmayacak. ¹¹Neden? Sizi sevmediğim için mi? Babamız biliyor ki sizi seviyorum!

¹²Yaptığımı yapmayı sürdüreceğim; öyle ki, övündükleri konularda bizimle eşit sayılmak için fırsat kollayanların fırsatını elinden alayım. ¹³Çünkü bu kişiler sahte elçiler, hileci işçilerdir; kendilerine Mesih'in elçileri süsü verirler. ¹⁴Buna şaşmamalı, çünkü Şeytan bile kendisine ışık meleği süsü verir. ¹⁵Bu yüzden onun hizmetkârlarının da kendilerine doğruluk hizmetkârları süsü vermesi şaşırtıcı değildir. Onların sonu, yaptıklarına göre olacaktır.

Bir Akılsızın Çektiği Acılarla Övünmesi

¹⁶Yine söylüyorum, kimse beni akılsız sanmasın. Ama sanıyorsanız, beni akılsız olarak kabul edin ki, ben de biraz övüneyim. ¹⁷Bu güvenli övünmeyle söylediklerimi, Rab'bin isteyeceği gibi değil, bir akılsız gibi söylüyorum. ¹⁸Madem birçokları insani ölçülere göre övünüyor, ben de övüneceğim. ¹⁹Sizler o kadar akıllısınız ki, akılsızlara seve seve katlanıyorsunuz! ²⁰Biri sizi köleleştirse, biri sizi sömürse, biri sizi tuzağa düşürse, biri size tepeden baksa, biri yüzünüze tokat atsa buna katlanıyorsunuz. ²¹Utanarak söylüyorum: biz bunun için fazla güçsüzdük. Ama biri neyle övünmeye cüret ederse—akılsızca konuşuyorum—ben de cüret ederim. ²²Onlar İbrani mi? Ben de öyleyim. İsrailli mi? Ben de öyleyim. İbrahim'in soyundan mı? Ben de öyleyim. ²³Mesih'in hizmetkârları mı? Bir çılgın gibi konuşuyorum—ben daha çok hizmetkârıyım: çok daha fazla emek verdim, çok daha fazla hapse atıldım, sayısız dayak yedim, sık sık ölümle burun buruna geldim. ²⁴Yahudiler'den beş kez, birden az kırk kırbaç yedim. ^a a v24 Yahudi yasası kırk kırbaca kadar izin veriyordu; yasal sınırı kazayla aşmamak için otuz dokuz vuruluyordu. ²⁵Üç kez sopayla dövüldüm, bir kez taşlandım, üç kez deniz kazası geçirdim; bir gün bir gece açık denizde kaldım. ²⁶Sürekli yolculuk hâlindeydim: ırmak tehlikeleri, haydut tehlikeleri, kendi soydaşlarımdan gelen tehlikeler, öteki uluslardan gelen tehlikeler, kentteki tehlikeler, çöldeki tehlikeler, denizdeki tehlikeler, sahte kardeşler arasındaki tehlikelerle karşılaştım; ²⁷emek ve zahmet çektim, birçok uykusuz gece geçirdim, açlık ve susuzluk çektim, çoğu zaman yiyeceksiz kaldım, soğukta ve çıplaklıkta kaldım.

²⁸Bütün bunların yanı sıra, her gün üzerimde bir baskı var: bütün topluluklar için duyduğum kaygı. ²⁹Kim güçsüz olur da ben güçsüz olmam? Kim tökezletilir de ben öfkeyle yanmam?

³⁰Övünmem gerekiyorsa, güçsüzlüğümü gösteren şeylerle övüneceğim. ³¹Rabbimiz İsa'nın Babası olan ve sonsuza dek övülecek olan Babamız, yalan söylemediğimi biliyor. ³²Şam'da Kral Aretas'ın valisi beni yakalamak için kenti gözetliyordu, ³³ama duvardaki bir pencereden bir sepet içinde aşağı sarkıtıldım ve onun elinden kurtuldum.