Pavlus Baba'dan Aldığı Yetkiyi Savunuyor
Eleştirmenleri, mektuplarının sert olduğunu ama kendisinin karşılarında etkisiz kaldığını, konuşmasının da hiçbir değer taşımadığını söylüyor. Pavlus, silahlarının insan silahları olmadığını yanıtlıyor; rakiplerinin kendilerini kendileriyle ölçme oyununu reddediyor ve Babamızın kendisine ayırdığı alanın içinde kalıyor.
10 1Ben, Pavlus, Mesih'in yumuşaklığı ve şefkatiyle size şahsen yalvarıyorum—sizinle yüz yüzeyken alçakgönüllü, ama uzaktayken size karşı cesur olan ben. 2Yanınızdayken cesur davranmak zorunda kalmamak için yalvarıyorum—bizim insanca ölçülere göre yaşadığımızı sananlara karşı kullanmayı düşündüğüm güvenle. 3Çünkü her ne kadar bedende yaşasak da, insanca ölçülere göre savaşmıyoruz. 4Çünkü savaş silahlarımız sadece insana ait değil, kaleleri yıkmak için Babamız aracılığıyla güçlüdür. 5Babamız'ın bilgisine karşı yükseltilen safsataları ve her gururlu şeyi yıkıyor, her düşünceyi tutsak edip Mesih'e itaate boyun eğdiriyoruz. 6İtaatiniz tamamlandığında, her söz dinlemezlik eylemini cezalandırmaya hazırız.
7Siz olaylara dış görünüşe göre bakıyorsunuz. Eğer biri Mesih'e ait olduğundan eminse, şunu bir daha düşünsün: kendisi Mesih'e ait olduğu gibi, biz de öyleyiz. 8Rab'bin bize verdiği yetkiyle—sizi yıkmak için değil, geliştirmek için—biraz fazla övünsem bile utanmayacağım. 9Mektuplarımla sizi korkutmaya çalışıyormuşum gibi görünmek istemiyorum. 10Çünkü diyorlar ki, «Mektupları ağır ve etkilidir, ama şahsen zayıftır ve konuşması hiçe sayılır.» 11Böyle biri şunu bilsin: uzaktayken mektupla söylediğimizi, yanınızdayken yapacağız.
12Kendilerini öven bazı kimselerle kendimizi bir tutmaya ya da karşılaştırmaya cesaret edemiyoruz. Onlar kendilerini kendileriyle ölçüp kendilerini kendileriyle karşılaştırarak hiçbir anlayış göstermiyorlar. 13Ama biz sınırların ötesine geçerek övünmeyeceğiz, yalnızca Babamız'ın bize belirlediği alanın ölçüsü içinde—size dek ulaşan bir ölçü içinde övüneceğiz. 14Size ulaşmamış gibi haddimizi aşmıyoruz, çünkü Mesih'in Müjdesi'yle ta size kadar ulaşan ilk kişiler bizdik. 15Başkalarının emekleriyle sınırların ötesinde övünmüyoruz, ama umudumuz şu ki, imanınız büyüdükçe, aranızdaki alanımız büyük ölçüde genişleyecek, 16böylece başkasının bölgesinde çoktan yapılmış işle övünmeden, sizin ötenizdeki bölgelerde Müjde'yi duyurabilelim. 17Ama «övünen, Babamız'la övünsün.» a a v17 Pavlus, Peygamber Yeremya'dan alıntı yapıyor; orada övünülecek Kişi, kendisine Baba diyen antlaşma Tanrısı'dır—böylece gerçek övünme kendimize değil, O'na dayanır. 18Çünkü makbul olan, kendini öven değil, Babamız'ın övdüğü kişidir.
