२ करिंथकरांस 10

10 ¹ मी, पौल, ख्रिस्ताच्या सौम्यतेने व नम्रतेने स्वतः तुम्हांला विनवणी करतो — जो मी तुमच्यासमोर समक्ष असताना नम्र आहे, पण दूर असताना तुमच्याविषयी धीट असतो. ² मी विनंती करतो की, समक्ष असताना मला धीट होण्याची गरज पडू नये — ज्या धैर्याने मी अशा लोकांविरुद्ध वागण्याचा विचार करतो, जे आम्ही मानवी मापदंडांनुसार जगतो असे समजतात. ³ कारण आम्ही देहात जगत असलो, तरी मानवी मापदंडांनुसार लढाई करत नाही. ⁴ कारण आमच्या युद्धाची शस्त्रे केवळ मानवी नाहीत, तर आमच्या पित्याद्वारे बालेकिल्ले पाडण्यास सामर्थ्यशाली आहेत. ⁵ आम्ही वादविवाद व आमच्या पित्याच्या ज्ञानाविरुद्ध उठलेली प्रत्येक गर्विष्ठ गोष्ट पाडून टाकतो, आणि प्रत्येक विचार ख्रिस्ताच्या आज्ञापालनासाठी बंदिवान करतो. ⁶ आणि तुमचे आज्ञापालन पूर्ण झाल्यावर, प्रत्येक अवज्ञेच्या कृत्याला शिक्षा करण्यास आम्ही तयार आहोत.

⁷ तुम्ही गोष्टींकडे बाह्य रूपाने पाहता. जर कोणी आपण ख्रिस्ताचे आहोत याविषयी निश्चित असेल, तर त्याने पुन्हा हे विचारात घ्यावे: जसा तो ख्रिस्ताचा आहे, तसे आम्हीही आहोत. ⁸ कारण प्रभूने आम्हांला दिलेल्या अधिकाराविषयी — तुम्हांला उभारण्यासाठी, पाडण्यासाठी नव्हे — जरी मी थोडी अधिक बढाई मारली, तरी मी लज्जित होणार नाही. ⁹ मी माझ्या पत्रांनी तुम्हांला भीती घालण्याचा प्रयत्न करत आहे असे भासावे, अशी माझी इच्छा नाही. ¹⁰ कारण ते म्हणतात, “त्याची पत्रे वजनदार व जोरदार आहेत, पण समक्ष तो अशक्त आहे आणि त्याचे बोलणे कवडीमोलाचे आहे.” ¹¹ अशा माणसाने हे समजून घ्यावे: दूर असताना आम्ही पत्राने जे बोलतो, तेच समक्ष असताना आम्ही करू.

¹² जे स्वतःची प्रशंसा करतात अशा काहींबरोबर स्वतःची गणना करण्याचे किंवा तुलना करण्याचे धाडस आम्ही करत नाही. स्वतःला स्वतःच्या मापाने मोजून, स्वतःची स्वतःशीच तुलना करून, ते काहीच समजूतदारपणा दाखवत नाहीत. ¹³ पण आम्ही मर्यादेपलीकडे बढाई मारणार नाही, तर केवळ आमच्या पित्याने आम्हांला नेमून दिलेल्या क्षेत्राच्या मापातच — असे माप जे तुमच्यापर्यंतही पोहोचते. ¹⁴ आम्ही अतिरेक करत नाही, जणू आम्ही तुमच्यापर्यंत पोहोचलोच नाही; कारण ख्रिस्ताच्या सुवार्तेसह तुमच्यापर्यंत पोहोचणारे आम्ही पहिले होतो. ¹⁵ आम्ही दुसऱ्यांच्या श्रमांविषयी मर्यादेपलीकडे बढाई मारत नाही, तर आशा करतो की जसजसा तुमचा विश्वास वाढेल, तसतसे तुमच्यामधील आमचे क्षेत्र मोठ्या प्रमाणात विस्तारेल, ¹⁶ म्हणजे तुमच्या पलीकडील प्रदेशांत आम्ही सुवार्ता गाजवू शकू, आणि दुसऱ्याच्या क्षेत्रात आधीच केलेल्या कामाविषयी बढाई मारणार नाही. ¹⁷ पण “जो बढाई मारतो, त्याने आमच्या पित्याविषयी बढाई मारावी.” ^a a v17 पौल यिर्मया संदेष्ट्याला उद्धृत करत आहे, जेथे ज्याच्याविषयी बढाई मारायची तो करारातील देव आहे, जो स्वतःला पिता म्हणवतो — म्हणून खरी बढाई आपल्यामध्ये नव्हे, तर त्याच्यामध्ये असते. ¹⁸ कारण जो स्वतःची प्रशंसा करतो तो नव्हे, तर ज्याची प्रशंसा आमचा पिता करतो, तोच स्वीकारला जातो.