Paulus verdedig sy gesag wat die Vader gegee het
Sy kritici sê sy briewe is kragtig, maar in persoon is hy onindrukwekkend en sy praat tel vir niks. Paulus antwoord dat sy wapens nie menslike wapens is nie, weier om die mededingers se speletjie te speel om hulleself aan hulleself te meet, en bly binne die gebied wat ons Vader aan hom toegewys het.
10 1Ek, Paulus, doen self ’n beroep op julle by die sagmoedigheid en vriendelikheid van Christus—ek wat nederig is wanneer ek van aangesig tot aangesig by julle is, maar vrymoedig teenoor julle wanneer ek weg is. 2Ek smeek dat ek, wanneer ek by julle is, nie vrymoedig hoef te wees nie—met die selfvertroue wat ek van plan is om te gebruik teen dié wat dink ons leef volgens menslike maatstawwe. 3Want al leef ons in die liggaam, voer ons nie oorlog volgens menslike maatstawwe nie. 4Want ons oorlogswapens is nie net menslik nie, maar kragtig deur ons Vader om vestings af te breek. 5Ons breek redenasies af en elke trotse ding wat teen die kennis van ons Vader verhef word, en ons neem elke gedagte gevange om Christus gehoorsaam te wees. 6En ons is gereed om elke daad van ongehoorsaamheid te straf sodra julle gehoorsaamheid volkome is.
7Julle kyk na dinge volgens die uiterlike. As iemand seker is dat hy aan Christus behoort, laat hom dit weer oorweeg: soos hy aan Christus behoort, so behoort ons ook. 8Want selfs al roem ek ’n bietjie te veel oor die gesag wat die Here aan ons gegee het—om julle op te bou, nie om julle af te breek nie—sal ek nie beskaamd wees nie. 9Ek wil nie voorkom asof ek julle met my briewe probeer bang maak nie. 10Want hulle sê: “Sy briewe is gewigtig en kragtig, maar in lewende lywe is hy swak en sy spraak tel vir niks.” 11So iemand moet besef: wat ons per brief sê wanneer ons weg is, dit sal ons doen wanneer ons by julle is.
12Ons durf nie onsself klassifiseer of met sommige vergelyk wat hulleself aanbeveel nie. Deurdat hulle hulleself aan hulleself meet en hulleself met hulleself vergelyk, toon hulle geen begrip nie. 13Maar ons sal nie buite perke roem nie, net binne die maat van die gebied wat ons Vader aan ons toegewys het—’n maat wat selfs tot by julle reik. 14Ons oorskry nie ons perke nie, asof ons julle nie bereik het nie, want ons was die eerste wat met die evangelie van Christus tot by julle gekom het. 15Ons roem nie buite perke in ander se arbeid nie, maar ons hoop dat, namate julle geloof groei, ons gebied onder julle grootliks sal uitbrei, 16sodat ons die evangelie kan verkondig in streke anderkant julle, sonder om te roem in werk wat reeds in iemand anders se gebied gedoen is. 17Maar: “laat hy wat roem, in ons Vader roem.” a a v17 Paulus haal die profeet Jeremia aan, waar die Een in wie geroem moet word, die God van die verbond is wat homself Vader noem — daarom rus ware roem nie in onsself nie, maar in hom. 18Want dit is nie hy wat homself aanbeveel wat goedgekeur word nie, maar hy wat deur ons Vader aanbeveel word.
