Die bruid van Christus bewaak

Mededingende leraars, wat Paulus valse apostels noem, het die Korintiërs gewen terwyl hulle fooie vra en hulle hardhandig behandel. Hy speel die dwaas en lys sy eie rekord: geselings, skipbreuke, honger, voortdurende gevaar en daaglikse kommer oor die gemeentes. As hy moet roem, roem hy in sy swakheid.

Hoofstuk 11.

Ek wens julle wil ’n bietjie dwaasheid van my verdra—en julle verdra my darem wel. Ek is jaloers oor julle met ons Vader se jaloersheid, want ek het julle aan een man verloof om julle as ’n reine maagd aan Christus voor te stel. Maar ek vrees dat, soos die slang vir Eva met sy listigheid mislei het, julle gedagtes bederf kan word, weg van die opregte, reine toewyding aan Christus. As iemand kom en ’n ander Jesus verkondig as die een wat ons verkondig het, of as julle ’n ander gees ontvang as die een wat julle ontvang het, of ’n ander evangelie as die een wat julle aangeneem het, dan verdra julle dit goed genoeg. Tog meen ek dat ek in niks minder is as daardie “super-apostels” nie. Al is ek onervare in woorde, is ek nie onervare in kennis nie; ons het dit op elke manier, in alles, vir julle duidelik gemaak.

Of het ek gesondig deur myself te verneder sodat julle verhoog kon word, omdat ek ons Vader se evangelie verniet aan julle verkondig het? Ek het ander gemeentes beroof deur ondersteuning van hulle te aanvaar om júlle te dien. Toe ek by julle was en gebrek gehad het, het ek niemand tot las geval nie—broers uit Masedonië het voorsien wat ek kortgekom het. Ek het myself daarvan weerhou om julle op enige manier tot las te wees, en ek sal so bly doen. Omdat die waarheid van Christus in my is, sal hierdie roem nie in die streke van Agaje stilgemaak word nie. Waarom? Omdat ek julle nie liefhet nie? Ons Vader weet dat ek julle wel liefhet!

En wat ek doen, sal ek bly doen, om die geleentheid af te sny van dié wat ’n geleentheid soek om as ons gelykes beskou te word in die dinge waarop hulle roem. Want hierdie mense is vals apostels, bedrieglike werkers wat hulleself as apostels van Christus voordoen. En geen wonder nie, want selfs die Satan doen homself as ’n engel van die lig voor. Daarom is dit geen verrassing dat sy dienaars hulleself ook as dienaars van geregtigheid voordoen nie. Hulle einde sal wees volgens hulle dade.

’n Dwaas se roem oor lyding

Weer sê ek, laat niemand my as ’n dwaas beskou nie. Maar as julle wel, aanvaar my dan as ’n dwaas, sodat ek ook ’n bietjie kan roem. Wat ek in hierdie selfversekerde roem sê, sê ek nie soos die Here sou nie, maar soos ’n dwaas. Omdat baie volgens menslike maatstawwe roem, sal ek ook roem. Want julle verdra dwase met graagte, omdat julle so wys is! Julle verdra dit as iemand julle verslaaf, as iemand julle verslind, as iemand van julle misbruik maak, as iemand hom verhef, as iemand julle in die gesig slaan. Ek sê dit tot my skande: ons was te swak daarvoor. Maar waarop iemand ook al durf roem—ek praat dwaas—durf ek ook. Is hulle Hebreërs? Ek ook. Israeliete? Ek ook. Afstammelinge van Abraham? Ek ook. Dienaars van Christus? Ek praat soos ’n waansinnige—ek is dit nog meer: met baie meer arbeid, meer gevangenskappe, slae bo maat, en dikwels na aan die dood. Vyf maal het ek van die Jode die veertig houe op een na ontvang. ^a Drie maal is ek met stokke geslaan, een maal gestenig, drie maal het ek skipbreuk gely; ’n nag en ’n dag het ek in die diep see deurgebring. Altyd op reis: in gevaar van riviere, in gevaar van rowers, in gevaar van my eie volk, in gevaar van heidene, in gevaar in die stad, in gevaar in die woestyn, in gevaar op see, in gevaar onder vals broers; in swaar werk en ontbering, deur baie slapelose nagte, in honger en dors, dikwels sonder kos, in koue en blootstelling.

Behalwe alles anders, druk die daaglikse las op my: die kommer oor al die gemeentes. Wie is swak, en ek is nie swak nie? Wie word tot struikeling gebring, en ek brand nie van verontwaardiging nie?

As ek moet roem, sal ek roem oor die dinge wat my swakheid toon. Ons Vader, die Vader van ons Here Jesus en vir ewig geseënd, weet dat ek nie lieg nie. In Damaskus het die goewerneur van koning Aretas die stad bewaak om my gevange te neem, maar deur ’n venster in die muur is ek in ’n mandjie neergelaat, en ek het aan sy hande ontkom.