2 Korinta 11 FHB Father's Heart Bible™

11 ¹Muga kowe padha gelem sabar sethithik marang kabodhoanku — lan nyatane kowe pancen padha sabar marang aku. ²Aku cemburu marang kowe kabeh kanthi cemburune Rama kita, awit kowe wis dakpacangake marang bojo siji, supaya kowe dakaturake minangka prawan suci marang Kristus. ³Nanging aku kuwatir, manawa kaya ula kang ngapusi Kawa sarana kalicikane, pikiranmu bisa keblinger saka kasetyan kang tulus lan murni marang Kristus. ⁴Awit manawa ana wong teka lan ngabarake Yesus liya kang beda karo kang wis dakwartakake, utawa kowe nampa roh liya kang beda karo kang wis koktampa, utawa Injil liya kang beda karo kang wis koktampa, kowe padha sabar wae marang iku. ⁵Nanging aku nganggep yen aku ora kalah sathithik-thithika karo para “rasul linuwih” mau. ⁶Sanadyan aku ora pinter guneman, nanging aku ora cupet ing kawruh; bab iki wis dakcethakake marang kowe kabeh sarana sadhengah cara, ing sakabehe.

⁷Apa aku gawe dosa marga ngasorake awakku dhewe supaya kowe padha kaluhurake, awit aku ngabarake Injile Rama kita marang kowe tanpa bayaran? ⁸Aku ngrampog pasamuwan-pasamuwan liya kanthi nampa bantuan saka wong-wong mau supaya bisa ngladeni kowe. ⁹Nalika aku ana ing tengahmu lan kekurangan, aku ora dadi bebane sapa-sapa — para sadulur saka Makedonia nyukupi apa kang dakbutuhake. Aku njaga awakku supaya ora dadi bebanmu ing babagan apa wae, lan bakal tansah mangkono. ¹⁰Sarehne kayektene Kristus ana ing aku, gumunggung iki ora bakal kabungkem ing tlatah-tlatah Akhaya. ¹¹Apa sababe? Apa marga aku ora nresnani kowe? Rama kita pirsa, yen aku nresnani kowe!

¹²Lan apa kang daklakoni saiki bakal tansah daklakoni, supaya aku medhot kalodhangane wong-wong kang kepengin oleh kalodhangan supaya dianggep padha karo aku ing bab kang padha digunggung-gunggungake. ¹³Awit wong-wong iku rasul palsu, para buruh kang tansah ngapusi, kang nyamur dadi rasule Kristus. ¹⁴Lan iku ora nggumunake, awit Iblis dhewe uga nyamur dadi malaekating pepadhang. ¹⁵Dadi ora nggumunake uga yen para abdine iya padha nyamur dadi abdining kabeneran. Wekasane bakal cocog karo panggawene.

Gumunggunge Wong Bodho bab Kasangsaran

¹⁶Aku kandha maneh, aja nganti ana wong kang nganggep aku bodho. Nanging yen kowe padha nganggep mangkono, tampanana aku minangka wong bodho, supaya aku uga bisa gumunggung sethithik. ¹⁷Apa kang dakkandhakake ing gumunggung kanthi kumandel iki, dakkandhakake ora kaya patrape Gusti, nanging kaya wong bodho. ¹⁸Sarehne akeh wong kang padha gumunggung manut ukuran kamanungsan, aku iya bakal melu gumunggung. ¹⁹Awit kowe padha seneng nyabarake wong bodho, sarehne kowe padha wicaksana banget! ²⁰Kowe padha sabar wae manawa ana wong kang njajah kowe, manawa ana wong kang nguntal kowe, manawa ana wong kang njupuk kauntungan saka kowe, manawa ana wong kang gumedhe, manawa ana wong kang napuk raimu. ²¹Aku kandha mangkene kanthi rasa isin: aku padha kabanget ringkih kanggo tumindak mangkono. Nanging apa wae kang diwanekake wong kanggo digunggung — aku kandha kaya wong bodho — aku iya wani. ²²Apa wong-wong iku wong Ibrani? Aku iya mangkono. Wong Israel? Aku iya mangkono. Turune Abraham? Aku iya mangkono. ²³Abdining Kristus? Aku kandha kaya wong edan — aku luwih saka iku: kanthi jerih payah kang luwih akeh, kaukum kunjara luwih kerep, digebugi nganti tanpa wilangan, lan kerep meh mati. ²⁴Kaping lima aku nampa pecut patang puluh kurang siji saka wong Yahudi. ^a a v24 Angger-anggere wong Yahudi ngidini pecut nganti patang puluh; telung puluh sanga kang diparingake supaya ora tanpa dijarag ngliwati wates kang sah. ²⁵Kaping telu aku digebugi nganggo penthung, sapisan dibenturi watu, kaping telu kapale kerem; sawengi sedina aku ana ing tengahing segara jero. ²⁶Tansah ana ing lelampahan: kena bebaya saka kali, kena bebaya saka begal, kena bebaya saka bangsaku dhewe, kena bebaya saka wong kapir, kena bebaya ing kutha, kena bebaya ing ara-ara samun, kena bebaya ing segara, kena bebaya ing antarane para sadulur palsu; ²⁷ing jerih payah lan karekasan, kerep ora bisa turu ing wayah bengi, ing kaluwen lan kasatan, kerep ora mangan, ing kadhemen lan tanpa sandhangan.

²⁸Kajaba iku kabeh, saben dina aku kabotan dening tekanan: rasa kuwatir marang sakabehing pasamuwan. ²⁹Sapa kang ringkih, mangka aku ora melu ringkih? Sapa kang kesandhung, mangka aku ora panas atiku?

³⁰Yen aku kudu gumunggung, aku bakal gumunggung bab prakara-prakara kang nuduhake karingkihanku. ³¹Rama kita, Ramane Gusti Yesus kita kang pinuji ing selawase, pirsa yen aku ora goroh. ³²Ing Damsyik, gubernure Prabu Aretas njaga kutha kono arep nyekel aku, ³³nanging aku kaudhunake liwat cendhela ing tembok sajroning kranjang, mula aku bisa oncat saka astane.