2 Mga Corinto 11

11 ¹Sana'y pagtiyagaan ninyo ang kaunting kahangalan mula sa akin—at talagang pinagtitiyagaan ninyo ako. ²Naninibugho ako para sa inyo ng panibugho ng ating Ama, sapagkat ipinangako ko kayong ikakasal sa iisang lalaki, upang iharap kayo bilang isang dalagang malinis kay Cristo. ³Ngunit natatakot ako na, tulad ng paglinlang ng ahas kay Eva sa pamamagitan ng kanyang katusuhan, ang inyong mga isip ay masira mula sa taos-puso at dalisay na pagmamahal kay Cristo. ⁴Kung may dumating na naghahayag ng ibang Jesus kaysa sa aming ipinahayag, o tumanggap kayo ng ibang espiritu kaysa sa inyong tinanggap, o ibang ebanghelyo kaysa sa inyong tinanggap, mabuti pa nga ang inyong pagtitiyaga rito. ⁵Gayunman, itinuturing kong hindi ako sa anumang paraan mas mababa kaysa sa mga "pinakadakilang apostol" na iyon. ⁶Kahit na hindi ako bihasa sa pagsasalita, hindi ako mangmang sa kaalaman; ipinakita namin ito nang malinaw sa inyo sa bawat paraan, sa lahat ng bagay.

⁷O nagkasala ba ako sa pagpapakumbaba ko ng aking sarili upang maitaas kayo, dahil ipinangaral ko sa inyo nang walang bayad ang ebanghelyo ng ating Ama? ⁸Ninakawan ko ang ibang mga iglesya sa pagtanggap ng tulong mula sa kanila upang mapaglingkuran kayo. ⁹Nang kasama ninyo ako at nangangailangan, wala akong pinabigatan—ang mga kapatid mula sa Macedonia ang naglaan ng aking kinakulang. Iniwasan kong maging pabigat sa inyo sa anumang paraan, at patuloy kong gagawin ito. ¹⁰Yamang ang katotohanan ni Cristo ay nasa akin, ang pagmamalaking ito ay hindi mapapatahimik sa mga lupain ng Acaya. ¹¹Bakit? Dahil ba hindi ko kayo mahal? Alam ng ating Ama na mahal ko kayo!

¹²At ang ginagawa ko ay patuloy kong gagawin, upang putulin ang pagkakataon ng mga nagnanais ng pagkakataong maituring na kapantay namin sa mga bagay na kanilang ipinagmamalaki. ¹³Sapagkat ang mga taong ito ay huwad na mga apostol, mga manlilinlang na manggagawa, na nagpapanggap bilang mga apostol ni Cristo. ¹⁴At hindi kataka-taka, sapagkat maging si Satanas ay nagpapanggap bilang anghel ng liwanag. ¹⁵Kaya hindi nakapagtataka na ang kanyang mga lingkod ay nagpapanggap din bilang mga lingkod ng katuwiran. Ang kanilang wakas ay magiging ayon sa kanilang mga gawa.

Pagmamalaki ng Isang Hangal tungkol sa Paghihirap

¹⁶Muli kong sinasabi, huwag isipin ninuman na ako'y hangal. Ngunit kung gayon nga, tanggapin ninyo ako bilang isang hangal, upang ako man ay makapagmalaki nang kaunti. ¹⁷Ang sinasabi ko sa mapagtiwalang pagmamalaking ito ay sinasabi ko hindi tulad ng gagawin ng Panginoon, kundi tulad ng isang hangal. ¹⁸Yamang marami ang nagmamalaki ayon sa pamantayan ng tao, ako man ay magmamalaki. ¹⁹Sapagkat maluwag ninyong pinagtitiyagaan ang mga hangal, gayong kayo'y napakarunong! ²⁰Pinagtitiyagaan ninyo kung may umaalipin sa inyo, kung may lumalamon sa inyo, kung may nagsasamantala sa inyo, kung may nagmamataas, kung may sumasampal sa inyong mukha. ²¹Sinasabi ko ito sa aking kahihiyan: masyado kaming mahina para roon. Ngunit anumang ipagmalaki ninuman—nagsasalita ako nang may kahangalan—ako man ay nangangahas. ²²Mga Hebreo ba sila? Ako rin. Mga Israelita? Ako rin. Mga anak ni Abraham? Ako rin. ²³Mga lingkod ba ni Cristo? Nagsasalita ako na parang baliw—ako'y higit pa: sa lubhang maraming pagpapagal, mas maraming pagkabilanggo, mga paghampas na labis sa sukat, at madalas na malapit sa kamatayan. ²⁴Limang ulit akong tumanggap mula sa mga Judio ng apatnapung hampas na kulang ng isa. ^a a v24 Pinahihintulutan ng batas ng mga Judio ang hanggang apatnapung hampas; tatlumpu't siyam ang ibinibigay upang maiwasang malampasan nang di-sinasadya ang itinakdang taning. ²⁵Tatlong ulit akong hinampas ng mga pamalo, minsan ako'y binato, tatlong ulit nawasak ang barko; isang gabi at maghapon akong lumutang sa laot. ²⁶Palaging naglalakbay: nasa panganib mula sa mga ilog, nasa panganib mula sa mga tulisan, nasa panganib mula sa aking sariling bayan, nasa panganib mula sa mga Hentil, nasa panganib sa lungsod, nasa panganib sa ilang, nasa panganib sa dagat, nasa panganib sa gitna ng mga huwad na kapatid; ²⁷sa pagpapagal at hirap, sa maraming gabing walang tulog, sa gutom at uhaw, madalas na walang makain, sa lamig at kawalan ng masusuot.

²⁸Bukod sa lahat ng iyon, may araw-araw na pasaning bumibigat sa akin: ang pagkabalisa para sa lahat ng iglesya. ²⁹Sino ang mahina, at hindi ako nahihina? Sino ang natitisod, at hindi ako nag-aalab sa galit?

³⁰Kung kailangan kong magmalaki, ipagmamalaki ko ang mga bagay na nagpapakita ng aking kahinaan. ³¹Ang ating Ama, ang Ama ng ating Panginoong Jesus at pinagpala magpakailanman, ay nakakaalam na hindi ako nagsisinungaling. ³²Sa Damasco, binantayan ng gobernador ni Haring Aretas ang lungsod upang hulihin ako, ³³ngunit sa pamamagitan ng isang bintana sa pader ay ibinaba ako sa isang basket, at nakatakas mula sa kanyang mga kamay.