Ngajaga Pangantén Istri Kristus

Guru-guru saingan, anu disebut ku Paulus rasul-rasul palsu, geus meunang hate urang Korinta bari menta bayaran jeung ngarumasakeun maranehna kasar. Bari pura-pura jadi jelema bodo, anjeunna ngabeberkeun riwayatna sorangan: dicambuk, kapal karem, kalaparan, bahaya teu eureun-eureun, jeung kahariwang unggal poe pikeun jamaah-jamaah. Lamun kudu ngagulkeun diri, anjeunna ngagulkeun kalemahanana.

Pasal 11.

Mangga sing sabar ngadangukeun kabodoan abdi anu saeutik ieu—sareng saleresna aranjeun tos sabar ka abdi. Abdi timburu ka aranjeun ku timburuning Rama urang, da aranjeun ku abdi tos dipangantenkeun ka hiji carogé, supados aranjeun bisa disanggakeun ka Kristus saperti parawan anu suci beresih. Tapi abdi sieun, bisi pikiran aranjeun jadi rucah tina kayakinan anu tulus jeung beresih ka Kristus, sakumaha Hawa anu kabobodo ku akal licik oray. Da upama aya jalma datang ngawawarkeun Yesus séjén ti anu diwawarkeun ku kami, atawa aranjeun narima roh anu séjén ti anu geus katarima, atawa Injil anu séjén ti anu geus ditarima, aranjeun kalah sabar baé narima éta. Padahal ceuk rarasaan abdi, abdi teh teu éléh saeutik-eutik acan ku jalma-jalma anu ngaraku “rasul-rasul anu panglinuhungna” téa. Sanajan abdi teu pira dina cumarita, tapi dina pangaweruh mah henteu; sagala perkara geus kabéh dibéjérbéaskeun ka aranjeun sagemblengna.

Naha abdi teh dosa, lantaran ngarendahkeun maneh sangkan aranjeun ditinggikeun, da Injil ti Rama urang teh ku abdi diwawarkeun ka aranjeun kalayan teu menta buruh? Abdi geus ngarampog jamaah-jamaah séjén, nya éta narima pangrojong ti maranéhna supaya bisa ngalalayanan aranjeun. Waktu abdi aya di aranjeun sarta keur kakurangan, abdi teu ngabeungbeuratan saurang ogé—sadérék-sadérék ti Makédoni anu nyumponan kakurangan abdi. Abdi geus ngajaga maneh supaya teu ngabeungbeuratan aranjeun ku naon-naon, sarta bakal kitu saterusna. Ku karana kayaktian Kristus aya di diri abdi, agul-agulan ieu teh moal bisa dieureunkeun di wewengkon-wewengkon Akhaya. Naon sababna? Naha lantaran abdi teu mikaasih ka aranjeun? Rama urang ogé uninga yén abdi mikaasih ka aranjeun!

Jeung naon anu keur dipigawé ku abdi teh bakal diteruskeun baé, supaya nyingkah peluang pikeun jalma-jalma anu hayang peluang supaya bisa diangggap sarua jeung kami dina perkara anu diagul-agulkeun ku maranéhna. Sabab jalma-jalma kitu teh rasul-rasul palsu, tukang gawé anu licik, anu nyamur jadi rasul-rasul Kristus. Jeung éta mah lain kaanéhan, sabab Iblis ogé nyamur jadi malaikat caang. Jadi lain hal anu anéh lamun abdi-abdina ogé nyamur jadi abdi-abdi kaadilan. Tungtungna maranéhna bakal luyu jeung kalakuanana.

Agul-agulan Hiji Jalma Bodo Ngeunaan Sangsara

Sakali deui ceuk abdi, ulah aya anu nyangka abdi teh bodo. Tapi lamun kitu ogé, antep baé abdi dianggap bodo, supaya abdi ogé bisa agul saeutik. Naon anu diomongkeun ku abdi dina agul-agulan anu pinuh kayakinan ieu, ku abdi diomongkeun lain siga Gusti, tapi siga jalma bodo. Ku lantaran loba jalma anu agul nurutkeun ukuran manusa, abdi ogé rék agul. Sabab aranjeun mah bungah baé sabar ka nu barodo, da aranjeun jalma pinter! Aranjeun sabar baé lamun aya anu ngabudakkeun aranjeun, lamun aya anu ngelek aranjeun, lamun aya anu nipu aranjeun, lamun aya anu asa punjul, lamun aya anu nampiling beungeut aranjeun. Ieu dicaritakeun ku abdi kalayan éra: urang mah teuing teu kuat kana hal kitu. Tapi naon baé anu wani diagul-agulkeun ku batur—ngomong siga jalma bodo—abdi ogé wani. Naha maranéhna urang Ibrani? Abdi ogé kitu. Urang Israil? Abdi ogé kitu. Turunan Ibrahim? Abdi ogé kitu. Abdi-abdi Kristus? Ngomong siga jalma gélo—abdi mah leuwih ti kitu: ku gawé anu leuwih loba pisan, leuwih remen dipanjara, dirangkét nepi ka teu kaitung, sarta mindeng deukeut kana ajal. Lima kali abdi narima ti urang Yahudi rangkétan opat puluh kurang hiji. ^a Tilu kali dirangkét ku pecut, sakali dibaledogan ku batu, tilu kali kapalna karam; sapeuting sapoé abdi di laut jero. Salawasna aya dina lampah: bahaya ku walungan, bahaya ku bégal, bahaya ku bangsa abdi sorangan, bahaya ku bangsa séjén, bahaya di kota, bahaya di gurun keusik, bahaya di laut, bahaya ku sadérék-sadérék palsu; dina kacapéan jeung kasusah, loba peuting anu teu tibra saré, dina lapar jeung halabhab, mindeng teu barang dahar, dina tiris jeung taranjang.

Salian ti sakabéh éta, saban poé aya kanyeri anu meberan abdi: kasalempang ka sakabéh jamaah. Saha anu lemah, tur abdi teu milu lemah? Saha anu digeunderkeun kana dosa, tur haté abdi teu ngagedur ku ambek?

Lamun abdi kudu agul, abdi rék agul ku perkara-perkara anu nembongkeun kalemahan abdi. Rama urang, nya éta Rama Gusti urang Yesus anu mustahak dipuji salalanggengna, uninga yén abdi henteu ngabohong. Di Damsik, gegedén ti Raja Arétas ngajaga kota pikeun néwak abdi, tapi ngaliwatan hiji jandéla dina témbok, abdi diturunkeun dina karanjang, tuluy leupas tina genggemanana.