دوېم کورنتيان 11 FHB Father's Heart Bible™

11 ¹کاش چې تاسو زما لږه حماقت برداشت کړئ — او تاسو خو واقعى زما برداشت کوئ. ²زۀ ستاسو دپاره غيرت کوم، هغه غيرت چې د زمونږ پلار دے، ځکه چې ما تاسو د يو مېړۀ سره منګنى کړى يئ، دې دپاره چې تاسو د يوې پاکې کنوارې په شان مسيح ته وړاندې کړم. ³خو زۀ وېرېږم چې لکه څنګه چې مار په خپل مکر سره حوا دوکه کړه، هسې نه چې ستاسو ذهنونه د مسيح دپاره د خالص او پاک عقيدت نه واړولے شى. ⁴کۀ څوک راشى او داسې بل عيسىٰ تبليغ کړى چې مونږ تبليغ کړے نۀ وو، يا تاسو داسې بل روح قبول کړئ چې تاسو موندلے نۀ وو، يا داسې بله اِنجيل چې تاسو منلے نۀ وه، نو تاسو هغه ښۀ برداشت کوئ. ⁵خو زۀ دا ګڼم چې زۀ د هغو ”لوئو رسولانو“ نه په هيڅ شان کم نۀ يم. ⁶کۀ زۀ په خبرو کښې ماهر هم نۀ يم، خو زۀ په عِلم کښې ناواقف نۀ يم. مونږ دا خبره تاسو ته په هر طريقه، په هر څۀ کښې څرګنده کړې ده.

⁷آيا ما ګناه وکړه چې خپل ځان مې ذليل کړو دې دپاره چې تاسو اوچت شئ، ځکه چې ما تاسو ته د زمونږ پلار اِنجيل مُفت تبليغ کړو؟ ⁸ما نورې کليساګانې لوټلې، ځکه چې ما د هغوئ نه مدد قبول کړو دې دپاره چې ستاسو خدمت وکړم. ⁹کله چې زۀ ستاسو سره وم او مُحتاج وم، نو ما په هيچا باندې بوج ونۀ اچولو — د مکدُنيه نه راغلو وروڼو هغه شے پوره کړو چې زۀ يې کمے لرلو. ما خپل ځان د دې نه وساتلو چې په هر طريقه تاسو ته بوج شم، او داسې به کوم. ¹⁰څنګه چې د مسيح حق زما په زړۀ کښې دے، نو دا لاف به د اخيه په علاقو کښې بند نۀ کړے شى. ¹¹ولې؟ ځکه چې زۀ له تاسو سره مينه نۀ لرم څۀ؟ زمونږ پلار ته معلومه ده چې زۀ مينه لرم!

¹²او څۀ چې زۀ کوم، هغه به کوم، دې دپاره چې د هغو خلقو موقع پرې کړم څوک چې موقع غواړى چې په هغو خبرو کښې چې هغوئ پرې فخر کوى، زمونږ برابر وګڼلے شى. ¹³ځکه چې دا خلق دروغژن رسولان دى، دوکه‌باز کارکوونکى دى، چې خپل ځانونه د مسيح د رسولانو په شکل کښې ښکاره کوى. ¹⁴او په دې کښې هيڅ حېرانتيا نشته، ځکه چې خپله شيطان هم خپل ځان د رڼا د فرښتې په شکل کښې ښکاره کوى. ¹⁵نو دا هيڅ حېرانوونکې خبره نۀ ده چې د هغۀ خادمان هم خپل ځانونه د صداقت د خادمانو په شکل کښې ښکاره کوى. د هغوئ انجام به د هغوئ د کارونو مطابق وى.

د يو احمق د تکليفونو فخر

¹⁶زۀ بيا وايم، چې هيڅوک دې زۀ احمق ونۀ ګڼى. خو کۀ تاسو داسې ګڼئ، نو ما د احمق په شان قبول کړئ، دې دپاره چې زۀ هم لږ فخر وکړم. ¹⁷څۀ چې زۀ په دې ډاډمن فخر کښې وايم، هغه د مالِک په شان نۀ وايم، بلکې د احمق په شان وايم. ¹⁸څنګه چې ډېر خلق د اِنسانى معيارونو مطابق فخر کوى، نو زۀ به هم فخر وکړم. ¹⁹ځکه چې تاسو احمقان په خوشحالۍ سره برداشت کوئ، تاسو خو دومره عقلمند يئ! ²⁰تاسو دا برداشت کوئ کۀ څوک تاسو غلامان کړى، کۀ څوک تاسو وخورى، کۀ څوک ستاسو نه فائده واخلى، کۀ څوک ځان لوئ وګرځوى، کۀ څوک ستاسو په مخ باندې څپېړه ووهى. ²¹زۀ دا د خپلې شرمندګۍ سره وايم چې مونږ د دې دپاره ډېر کمزورى وُو. خو هر هغه څۀ چې څوک پرې د فخر کولو جرأت کوى — زۀ د احمق په شان وايم — زۀ هم جرأت کوم. ²²آيا هغوئ عبرانيان دى؟ زۀ هم يم. اِسرائيلى دى؟ زۀ هم يم. د اِبراهيم اولاد دى؟ زۀ هم يم. ²³د مسيح خادمان دى؟ زۀ د ليونى په شان وايم — زۀ خو ډېر زيات يم: ما ډېر زيات محنت کړے، ډېر ځله بندى شوے يم، بې‌شماره وهلے شوے يم، او اکثر د مرګ سره نزدے شوے يم. ²⁴پينځۀ ځله ما د يهوديانو نه يو کم څلوېښت دُرے خوړلى دى. ^a a v24 د يهوديانو شريعت تر څلوېښتو پورې دُرو وهلو ته اِجازت ورکولو؛ نُهه دېرش دُرے ځکه ورکولے شول چې په ناپوهۍ سره د قانونى حد نه زيات نۀ شى. ²⁵درے ځله زۀ په لکړو وهلے شوے يم، يو ځل په تيږو ويشتلے شوے يم، درے ځله مې بېړۍ ماتې شوه؛ يوه شپه او يوه ورځ مې په ژورو اوبو کښې تېره کړه. ²⁶همېشه په سفر کښې: د سيندونو نه په خطره کښې، د ډاکوانو نه په خطره کښې، د خپلو خلقو نه په خطره کښې، د غېر يهوديانو نه په خطره کښې، په ښار کښې په خطره کښې، په بيابان کښې په خطره کښې، په سمندر کښې په خطره کښې، د دروغژنو وروڼو په مينځ کښې په خطره کښې؛ ²⁷په محنت او مشقت کښې، ډېرې بې‌خوبه شپې، په لوږه او تنده کښې، اکثر بې‌خوراکه، په يخنۍ او بې‌کپړو کښې.

²⁸د دې ټولو نه علاوه، هره ورځ زۀ د دباؤ لاندې يم: د ټولو کليساګانو فکر. ²⁹څوک کمزورے دے او زۀ کمزورے نۀ يم؟ څوک په ګناه کښې ښوئېدلے دے او زۀ د غصې نه نۀ سوزم؟

³⁰کۀ ما ته فخر کول ضرورى وى، نو زۀ به په هغو شيانو فخر وکړم چې زما کمزورى ښايى. ³¹زمونږ پلار چې د زمونږ د مالِک عيسىٰ پلار دے او تل دپاره مُبارک دے، پوهيږى چې زۀ دروغ نۀ وايم. ³²په دمشق کښې د ارتاس بادشاه حاکم دا ښار د دې دپاره پهره کولو چې ما ونيسى، ³³خو زۀ د ديوال د يوې کړکۍ نه په يوه ټوکرۍ کښې ښکته کړے شوم، او د هغۀ د لاسونو نه وتښتېدم.