2 ቆሮንቶስ 11

11 ¹ጥቂት ሞኝነቴን ብትታገሡኝ እመኛለሁ፤ በእርግጥም ትታገሡኛላችሁ። ²ንጹሕ ድንግል አድርጌ ለክርስቶስ ላቀርባችሁ ለአንድ ባል ስላጨኋችሁ፣ ስለ እናንተ በአባታችን ቅናት እቀናለሁ። ³ነገር ግን እባቡ ሔዋንን በተንኰሉ እንዳታለላት፣ አእምሯችሁ ለክርስቶስ ካለው ቅንና ንጹሕ መሰጠት ተበላሽቶ እንዳይወጣ እፈራለሁ። ⁴ማንም መጥቶ እኛ ከሰበክነው ሌላ ኢየሱስን ቢሰብክ፣ ወይም ከተቀበላችሁት ሌላ መንፈስ ብትቀበሉ፣ ወይም ከተቀበላችሁት ሌላ ወንጌል ብትቀበሉ፣ በደንብ ትታገሡታላችሁ። ⁵ነገር ግን ከእነዚያ “ከሁሉ የሚበልጡ ሐዋርያት” በምንም እንዳላነስኩ እቈጥራለሁ። ⁶በንግግር የተካንኩ ባልሆንም እንኳ፣ በዕውቀት ግን ያልተካንኩ አይደለሁም፤ ይህን በሁሉም መንገድ፣ በሁሉ ነገር ገልጸንላችኋል።

⁷ወይስ የአባታችንን ወንጌል በነጻ ስለ ሰበኩላችሁ፣ እናንተ ከፍ ከፍ እንድትሉ ራሴን ዝቅ በማድረጌ ኀጢአት ሠራሁን? ⁸እናንተን ላገለግል ከሌሎች አብያተ ክርስቲያናት ድጋፍ በመቀበል ዘረፍኋቸው። ⁹ከእናንተ ጋራ ሳለሁ ተቸግሬም በነበረ ጊዜ ማንንም አላስቸገርኩም፤ ከመቄዶንያ የመጡ ወንድሞች የጐደለኝን ሞልተዋልና። በምንም ነገር እንዳላስቸግራችሁ ራሴን ጠብቄአለሁ፤ ወደ ፊትም እንዲሁ አደርጋለሁ። ¹⁰የክርስቶስ እውነት በእኔ ስላለ፣ ይህ ትምክህት በአካይያ አውራጆች ዝም አይባልም። ¹¹ለምን? አልወዳችሁም ብዬ ነውን? አባታችን እንደምወዳችሁ ያውቃል!

¹²የማደርገውንም ነገር ማድረጌን እቀጥላለሁ፤ ይህም በሚመኩበት ነገር እንደ እኛ ይቈጠሩ ዘንድ አጋጣሚ ለሚፈልጉት ሰዎች አጋጣሚውን ለመቍረጥ ነው። ¹³እነዚህ ሰዎች ሐሰተኞች ሐዋርያት፣ አታላይ ሠራተኞች፣ ራሳቸውን የክርስቶስ ሐዋርያት አስመስለው የሚያሳዩ ናቸውና። ¹⁴ይህም የሚያስደንቅ አይደለም፤ ሰይጣን ራሱ ራሱን የብርሃን መልአክ አስመስሎ ያሳያልና። ¹⁵ስለዚህ አገልጋዮቹም ራሳቸውን የጽድቅ አገልጋዮች አስመስለው ቢያሳዩ የሚያስደንቅ አይደለም። ፍጻሜያቸው እንደ ሥራቸው ይሆናል።

የሞኝ ሰው ስለ መከራ መመካት

¹⁶ደግሜ እላለሁ፤ ማንም ሞኝ አድርጎ አይቍጠረኝ። ብትቈጥሩኝ ግን፣ እኔም ጥቂት ልመካ እንደ ሞኝ ተቀበሉኝ። ¹⁷በዚህ በሚተማመን ትምክህት የምናገረውን፣ እንደ ሞኝ እንጂ ጌታ እንደሚናገር አድርጌ አልናገረውም። ¹⁸ብዙዎች በሥጋ ስለሚመኩ፣ እኔም እመካለሁ። ¹⁹እናንተ እንዲህ ጥበበኞች ስለሆናችሁ፣ ሞኞችን በደስታ ትታገሣላችሁና! ²⁰ማንም ባሪያ ቢያደርጋችሁ፣ ማንም ቢበላችሁ፣ ማንም ቢበዘብዛችሁ፣ ማንም ትዕቢት ቢያሳያችሁ፣ ማንም ፊታችሁን በጥፊ ቢመታችሁ ትታገሡታላችሁ። ²¹ይህን ለኀፍረቴ እናገራለሁ፤ እኛ ለዚያ እጅግ ደካሞች ነበርን። ነገር ግን ማንም ሊመካበት የሚደፍረው ቢኖር፣ እንደ ሞኝ እናገራለሁ፣ እኔም እደፍራለሁ። ²²ዕብራውያን ናቸውን? እኔም ነኝ። እስራኤላውያን ናቸውን? እኔም ነኝ። የአብርሃም ዘሮች ናቸውን? እኔም ነኝ። ²³የክርስቶስ አገልጋዮች ናቸውን? እንደ አብድ እናገራለሁ፤ እኔ ከእነርሱ እበልጣለሁ፤ በእጅጉ በበዛ ድካም፣ በባሰ እስራት፣ ከመጠን በላይ በመገረፍ፣ ብዙ ጊዜም ለሞት በመቃረብ። ²⁴ከአይሁድ አርባ ሲቀር አንድ ግርፋትን አምስት ጊዜ ተቀበልኩ። ^a a v24 የአይሁድ ሕግ እስከ አርባ ግርፋት ይፈቅድ ነበር፤ ሳያስቡት ሕጋዊውን ወሰን እንዳያልፉ ሠላሳ ዘጠኝ ይገርፉ ነበር። ²⁵ሦስት ጊዜ በበትር ተደበደብኩ፣ አንድ ጊዜ በድንጋይ ተወገርኩ፣ ሦስት ጊዜ መርከቤ ተሰበረ፤ ሌሊትና ቀንም በጥልቁ ባሕር አሳለፍኩ። ²⁶ሁልጊዜም በመጓዝ ላይ ነበርኩ፤ በወንዞች አደጋ፣ በወንበዶች አደጋ፣ ከወገኖቼ አደጋ፣ ከአሕዛብ አደጋ፣ በከተማ አደጋ፣ በምድረ በዳ አደጋ፣ በባሕር አደጋ፣ በሐሰተኞች ወንድሞች መካከል አደጋ ነበረብኝ፤ ²⁷በድካምና በመከራ፣ ብዙ ጊዜ እንቅልፍ በማጣት፣ በራብና በጥም፣ ብዙ ጊዜ ያለ ምግብ፣ በብርድና በራቁትነት ነበርኩ።

²⁸ከሁሉም በላይ፣ ዕለታዊ ጫና ይከብደኛል፤ ይኸውም ስለ አብያተ ክርስቲያናት ሁሉ መጨነቅ ነው። ²⁹ማን ይደክማል እኔም የማልደክም? ማን ይሰናከላል እኔም በቁጣ የማልቃጠል?

³⁰መመካት ካለብኝ፣ ድካሜን በሚያሳዩ ነገሮች እመካለሁ። ³¹አባታችን፣ የጌታችን የኢየሱስ አባት፣ ለዘላለም የተባረከው፣ እንዳልዋሽ ያውቃል። ³²በደማስቆ የንጉሡ የአሬጣስ ገዥ ሊይዘኝ ከተማይቱን ይጠብቅ ነበር፤ ³³ነገር ግን በቅጥሩ መስኮት በኩል በቅርጫት ተሰቅዬ ዝቅ ተደረግኩ፣ ከእጁም አመለጥኩ።