ڇپيل
ڪتاب

پولس پيءُ جي ڏنل پنهنجي اختيار جو دفاع ڪري ٿو

سندس نقاد چون ٿا ته سندس خط زوردار آهن پر روبرو هو اثر وارو ناهي ۽ سندس ڳالهائڻ جو ڪو ملهه ناهي. پولس جواب ڏئي ٿو ته سندس هٿيار انساني ناهن، مقابلي وارن جي اها راند کيڏڻ کان انڪار ڪري ٿو جو پاڻ کي پاڻ سان ماپين، ۽ انهيءَ دائري اندر رهي ٿو جيڪو اسان جي پيءُ کيس ڏنو آهي.

باب 10.

آءٌ پولس پاڻ مسيح جي نرمي ۽ حليميءَ جي واسطي اوهان کي منٿ ٿو ڪريان، آءٌ جيڪو اوهان جي منهن اڳيان عاجز آهيان، پر پري هجڻ مهل اوهان سان دلير آهيان. منهنجي منٿ آهي تہ جڏهن اچان، تڏهن مون کي ان همت سان دلير ٿيڻو نہ پوي جنهن سان آءٌ انهن جي خلاف ڪم وٺڻ جو ارادو ٿو رکان جيڪي سمجهن ٿا تہ اسين انساني معيار موجب جيئون ٿا. ڇاڪاڻ تہ جيتوڻيڪ اسين جسم ۾ رهون ٿا، تڏهن بہ انساني معيار موجب جنگ نہ ٿا ڪريون. ڇالاءِ جو اسان جي جنگ جا هٿيار رڳو انساني نہ آهن، بلڪ اسان جي پيءُ جي وسيلي قلعن کي ڊاهڻ لاءِ زورآور آهن. اسين دليلن کي ۽ اسان جي پيءُ جي ڄاڻ جي خلاف کڙيل هر مغرور شيءِ کي ڊاهي ڇڏيون ٿا، ۽ هر خيال کي قيد ڪري مسيح جو فرمانبردار بڻايون ٿا. جڏهن اوهان جي فرمانبرداري پوري ٿي ويندي، تڏهن اسين هر نافرماني جي سزا ڏيڻ لاءِ تيار آهيون.

اوهان رڳو ظاهر ٿا ڏسو. جيڪڏهن ڪنهن کي پڪ آهي تہ آءٌ مسيح جو آهيان، تہ هو وري اها ڳالهه سوچي تہ جيئن هو مسيح جو آهي، تيئن اسين بہ آهيون. ڇاڪاڻ تہ جيڪڏهن آءٌ خداوند جي اسان کي ڏنل اختيار تي ٿورو وڌيڪ فخر ڪريان بہ، جيڪو اوهان کي اڏڻ لاءِ ڏنو ويو، ڊاهڻ لاءِ نہ، تہ بہ شرمندو نہ ٿيندس. آءٌ نہ ٿو چاهيان تہ ائين لڳان ڄڻ پنهنجن خطن سان اوهان کي ڊيڄارڻ ٿو چاهيان. ڇاڪاڻ تہ ڪي چون ٿا تہ ”سندس خط وزندار ۽ زوردار آهن، پر روبرو هو ڪمزور آهي ۽ سندس ڳالهائڻ ڪنهن ڪم جو ناهي.“ اهڙي ماڻهوءَ کي اهو سمجهڻ گهرجي تہ پري هوندي اسين خط ۾ جيڪو چئون ٿا، حاضر هوندي اهوئي ڪري ڏيکارينداسين.

اسان کي همت ناهي تہ پاڻ کي انهن ڪن ماڻهن ۾ شمار ڪريون يا انهن سان پاڻ کي ڀيٽيون جيڪي پنهنجي واکاڻ پاڻ ٿا ڪن. اهي پاڻ کي پاڻ سان ماپي، پاڻ کي پاڻ سان ڀيٽي، سمجهه کان ڪم نہ ٿا وٺن. پر اسين حد کان وڌيڪ فخر نہ ڪنداسين، رڳو انهيءَ دائري جي ماپ اندر ڪنداسين جيڪو اسان جي پيءُ اسان لاءِ مقرر ڪيو، اهڙي ماپ جيڪا اوهان تائين بہ پهچي ٿي. اسين حد کان وڌيڪ نہ ٿا وڌون، ڄڻ تہ اوهان تائين پهتا ئي نہ هجون، ڇاڪاڻ تہ مسيح جي خوشخبريءَ سان اوهان تائين پهچڻ ۾ اسين پهريان هئاسين. اسين ٻين جي محنت تي حد کان وڌيڪ فخر نہ ٿا ڪريون، پر اميد اٿئون تہ جيئن اوهان جو ايمان وڌندو، تيئن اوهان جي وچ ۾ اسان جو دائرو تمام گھڻو وسيع ٿيندو، تہ جيئن اسين اوهان کان اڳتي وارن علائقن ۾ خوشخبري ٻڌائي سگهون، ۽ ڪنهن ٻئي جي حد ۾ ٿي چڪل ڪم تي فخر نہ ڪريون. پر ”جيڪو فخر ڪري، سو اسان جي پيءُ تي فخر ڪري.“ a a v17 پولس نبي يرمياه جو حوالو ڏئي ٿو، جتي جنهن تي فخر ڪجي سو عهد وارو خدا آهي جيڪو پاڻ کي پيءُ سڏائي ٿو، تنهنڪري سچو فخر پاڻ تي نہ، پر سندس مٿان ٿئي ٿو. ڇالاءِ جو منظور اهو ناهي جيڪو پنهنجي واکاڻ پاڻ ٿو ڪري، پر اهو آهي جنهن جي واکاڻ اسان جو پيءُ ٿو ڪري.