Ka Jalma-jalma Suci di Pilipi
Surat anu pinuh kabungah, ditulis ti jero panjara, ngajak jamaah sangkan salawasna bungah dina Gusti sarta boga pikiran sakumaha pikiran Kristus.
1 1Ti Paulus jeung Timoteus, abdi-abdi Kristus Yesus, ka sakabeh jalma suci dina Kristus Yesus anu aya di Pilipi, katut para pangawas jeung para diaken: 2Mugi aranjeun kenging sih kurnia sareng karahayuan ti Rama urang sareng Gusti Yesus Kristus.
Muji Sukur ku Batur Sapagawean dina Injil
3Abdi muji sukur ka Rama abdi unggal emut ka aranjeun, 4sarta salilana ngadu'a kalawan gumbira dina unggal paneda keur aranjeun sadayana, 5karana aranjeun geus milu babarengan dina nyebarkeun Injil ti poe kahiji nepi ka ayeuna. 6Abdi yakin pisan kana hal ieu: Mantenna anu geus ngawitan pagawean hade di jero aranjeun, bakal nganggeuskeunana nepi ka poe Kristus Yesus. 7Memang pantes abdi ngaraos kitu ka aranjeun, lantaran aranjeun aya di jero hate abdi. Aranjeun sadayana milu ngarasakeun sih kurnia bareng jeung abdi, boh dina pangbarogod abdi, boh dina ngabela jeung negeskeun Injil. 8Sabab Rama urang anu jadi saksi abdi, kumaha abdi kacida sono ka aranjeun sadayana kalawan kaasih anu jero ti Kristus Yesus.
9Ieu paneda abdi: mugi kaasih aranjeun beuki ngagolak tambah-tambah, dibarengan ku pangaweruh jeung sagala rupa pangarti, 10supaya aranjeun bisa nangtukeun mana nu pangalusna, sarta tetep suci jeung teu kacawad nepi ka poe Kristus. 11Pinuh ku buah kaadilan anu asalna ti Yesus Kristus, pikeun kamulyaan jeung pamujian ka Rama urang.
Rante anu Ngamajukeun Injil
12Dulur-dulur, abdi hayang aranjeun terang, yen kaayaan anu tumiba ka abdi teh sabenerna mah geus ngamajukeun Injil, 13nepi ka kanyahoan ku sakabeh pasukan pangawal karajaan jeung ku nu sejenna, yen abdi dirante teh ku karana Kristus. 14Loba dulur-dulur anu beuki yakin ka Gusti ku sabab abdi dirante, nepi ka beuki waranieun ngawartakeun pangandika tanpa sieun. 15Memang bener, aya nu ngawawarkeun Kristus teh ku dorongan dengki jeung paheureuy, tapi aya oge anu ku niat hade. 16Jalma-jalma ieu mah tarindak ku karana kaasih, sabab nyaraho yen abdi ditugaskeun pikeun ngabela Injil. 17Ari nu sejenna ngawawarkeun Kristus teh ku karana ngudag kapentingan sorangan, teu kalawan ikhlas, maksudna rek nambahan kasusah ka abdi dina kaayaan dirante.
18Tapi kumaha atuh? Teu nanaon! Nu penting mah ku jalan naon bae — boh ku pura-pura boh enya-enya — Kristus teh diwawarkeun, sarta abdi bungah ku hal ieu. Enya, abdi bakal terus bungah. 19Sabab abdi yakin yen ieu bakal mawa kana kasalametan abdi, ku jalan paneda aranjeun jeung pitulung Roh Yesus Kristus. 20Harepan jeung pangarep-ngarep abdi anu pangbasarna: yen abdi moal pisan-pisan dieraan, tapi kalawan gede wawanen, ayeuna kawas sasari, Kristus bakal diagungkeun dina diri abdi, boh ku jalan hirup boh ku jalan maot.
21Sabab pikeun abdi mah, hirup teh Kristus, sarta maot teh kauntungan. 22Lamun abdi kudu tetep hirup dina raga, eta hartina abdi bisa barabuah dina gawe. Tapi abdi teu nyaho kudu milih nu mana. 23Abdi teh asa kabeulah ku duanana: hayang iang tina dunya sarta ngahiji jeung Kristus — eta mah leuwih hade pisan, 24tapi tetep aya dina raga teh leuwih perlu demi kapentingan aranjeun. 25Lantaran yakin kana hal ieu, abdi nyaho yen abdi bakal tetep hirup sarta tetep babarengan jeung aranjeun sadayana, pikeun kamajuan jeung kabungahan aranjeun dina iman, 26supaya kareueus aranjeun ka Kristus Yesus beuki ngaleuwihan ku karana abdi, waktu abdi datang deui ka aranjeun.
Hirup Luyu jeung Injil
27Anu penting, hirup aranjeun kudu luyu jeung Injil Kristus, supaya boh abdi datang nepungan aranjeun, boh teu aya, abdi ngadenge beja yen aranjeun pengkuh dina hiji roh, babarengan tarung sauyunan pikeun iman anu asalna tina Injil, 28sarta teu kudu sieun saeutik-eutik acan ka musuh-musuh aranjeun. Hal ieu jadi tanda pikeun maranehna yen maranehna bakal binasa, sabalikna aranjeun bakal salamet, sarta eta kabeh asalna ti Rama urang. 29Sabab aranjeun geus dipaparin kurnia demi Kristus, lain ngan saukur percaya ka Anjeunna, tapi oge sangsara pikeun Anjeunna, 30ngalaman perjuangan anu sarua jeung anu kungsi katingali ku aranjeun dina diri abdi, sarta anu ayeuna kadenge yen abdi masih keneh ngalamanana.