Aan die heiliges in Filippi

’n Blye brief wat uit die gevangenis geskryf is en die kerk aanspoor om altyd in die Here bly te wees en die gesindheid van Christus te hê.

Hoofstuk 1.

Paulus en Timoteus, dienaars van Christus Jesus, aan al die heiliges in Christus Jesus in Filippi, saam met die opsieners en diakens: Genade en vrede vir julle van ons Vader en die Here Jesus Christus.

Dankbaar vir vennote in die evangelie

Ek dank my Vader elke keer as ek aan julle dink, en in al my gebede bid ek altyd met blydskap vir julle almal, vanweë julle deelgenootskap aan die evangelie van die eerste dag af tot nou toe. Ek is juis hiervan oortuig: hy wat ’n goeie werk in julle begin het, sal dit voltooi tot op die dag van Christus Jesus. Dit is reg dat ek so oor julle voel—ek dra julle in my hart, julle almal wat saam met my deel in die genade, in my kettings en in die verdediging en bevestiging van die evangelie. Want ons Vader is my getuie hoe ek na julle almal verlang met die innige liefde van Christus Jesus.

Dit is my gebed: dat julle liefde al hoe meer sal oorvloei, met kennis en alle onderskeidingsvermoë, sodat julle kan onderskei wat die beste is, en rein en onberispelik kan bly tot op die dag van Christus. vervul met die vrug van geregtigheid deur Jesus Christus, tot eer en lof van ons Vader.

Kettings wat die evangelie bevorder

Ek wil hê julle moet weet, broers en susters, dat my omstandighede juis die evangelie bevorder het, sodat my kettings ter wille van Christus by die hele keiserlike wag en by al die ander bekend geword het. Die meeste van die broers en susters, wat deur my kettings in die Here vol vertroue gemaak is, waag dit nou al hoe meer om die woord onbevrees te verkondig. Sommige verkondig wel Christus uit afguns en naywer, maar ander uit goeie wil. Dié doen dit uit liefde, omdat hulle weet dat ek aangestel is om die evangelie te verdedig. Die ander verkondig Christus uit selfsug, nie opreg nie, want hulle dink om vir my in my kettings moeilikheid te verwek.

Wat maak dit saak? Net dat Christus op elke manier—of dit nou met bybedoelings of in waarheid is—verkondig word, en hieroor is ek bly. Ja, ek sal aanhou bly wees. Want ek weet dat dit tot my redding sal lei, deur julle gebede en die hulp van die Gees van Jesus Christus. Dit is my vurige verwagting en hoop: ek sal nooit beskaam word nie, maar met volle moed, nou soos altyd, sal Christus in my liggaam verheerlik word, of dit deur die lewe of deur die dood is.

Want vir my is om te lewe Christus, en om te sterwe wins. As ek in die liggaam bly voortlewe, sal dit vrugbare werk vir my beteken. Tog weet ek nie wat om te kies nie. Ek word tussen die twee heen en weer getrek: ek wil graag heengaan en by Christus wees—dit is verreweg die beste, maar om in die liggaam te bly is ter wille van julle meer noodsaaklik. Omdat ek hiervan oortuig is, weet ek dat ek sal bly en by julle almal sal aanbly, tot julle vooruitgang en blydskap in die geloof, sodat julle roem in Christus Jesus oorvloedig kan wees vanweë my, wanneer ek weer na julle toe kom.

Om die evangelie waardig te leef

Leef net die evangelie van Christus waardig, sodat ek—of ek nou kom en julle sien, of afwesig is—mag hoor dat julle vas staan in een gees, en met een gesindheid saam stry vir die geloof van die evangelie, en dat julle julle in niks deur julle teenstanders laat bang maak nie—dit is vir hulle ’n bewys van hulle ondergang, maar van julle redding, en dit kom van ons Vader. Want aan julle is dit uit genade gegee, ter wille van Christus, om nie net in hom te glo nie, maar ook om ter wille van hom te ly, terwyl julle dieselfde stryd deurmaak wat julle my sien stry het, en nou hoor dat ek dit nog steeds voer.