List do Filipian 1

1 ¹Paweł i Tymoteusz, słudzy Chrystusa Jezusa, do wszystkich świętych w Chrystusie Jezusie, którzy są w Filippi, wraz z biskupami i diakonami: ²Łaska wam i pokój od naszego Ojca i Pana Jezusa Chrystusa.

Wdzięczność za współuczestników ewangelii

³Dziękuję mojemu Ojcu za każdym razem, gdy was wspominam, ⁴zawsze w każdej mojej modlitwie z radością modląc się za was wszystkich, ⁵z powodu waszego udziału w ewangelii od pierwszego dnia aż dotąd. ⁶Jestem pewien właśnie tego, że ten, który rozpoczął w was dobre dzieło, dokończy je aż do dnia Chrystusa Jezusa. ⁷Słusznie tak myślę o was wszystkich, bo noszę was w swoim sercu, was, którzy wraz ze mną macie udział w łasce, w moich kajdanach oraz w obronie i utwierdzaniu ewangelii. ⁸Bo nasz Ojciec jest moim świadkiem, jak bardzo tęsknię za wami wszystkimi serdeczną miłością Chrystusa Jezusa.

⁹A o to się modlę, aby wasza miłość coraz bardziej obfitowała w poznanie i wszelkie zrozumienie, ¹⁰abyście potrafili rozpoznać, co jest najlepsze, i pozostali czyści oraz nienaganni aż do dnia Chrystusa, ¹¹napełnieni owocem sprawiedliwości przez Jezusa Chrystusa, ku chwale i uwielbieniu naszego Ojca.

Kajdany, które posuwają ewangelię naprzód

¹²Chcę, abyście wiedzieli, bracia i siostry, że to, co mnie spotkało, naprawdę przyczyniło się do postępu ewangelii, ¹³tak że moje kajdany dla Chrystusa stały się znane całej straży cesarskiej i wszystkim pozostałym. ¹⁴A większość braci i sióstr, nabrawszy w Panu ufności dzięki moim kajdanom, tym bardziej ośmiela się bez lęku głosić słowo. ¹⁵Niektórzy wprawdzie głoszą Chrystusa z zazdrości i przekory, inni jednak z dobrej woli. ¹⁶Ci kierują się miłością, wiedząc, że jestem postawiony, aby bronić ewangelii. ¹⁷Tamci zaś zwiastują Chrystusa z samolubnej ambicji, nieszczerze, sądząc, że sprawią mi udrękę w moich kajdanach.

¹⁸Cóż więc? Mimo wszystko, czy to obłudnie, czy szczerze, na wszelki sposób głoszony jest Chrystus, i z tego się raduję. Tak, i nadal będę się radował. ¹⁹Wiem bowiem, że to doprowadzi do mojego wybawienia dzięki waszym modlitwom i pomocy Ducha Jezusa Chrystusa. ²⁰Zgodnie z moim gorącym oczekiwaniem i nadzieją, że w niczym nie doznam wstydu, lecz że z całą odwagą, teraz jak i zawsze, Chrystus będzie uwielbiony w moim ciele, czy to przez życie, czy przez śmierć.

²¹Bo dla mnie życiem jest Chrystus, a śmierć zyskiem. ²²Lecz jeśli mam dalej żyć w ciele, znaczy to dla mnie owocną pracę. A jednak nie wiem, co mam wybrać. ²³Jestem rozdarty między tymi dwoma: chciałbym odejść i być z Chrystusem, bo to o wiele lepsze, ²⁴lecz pozostać w ciele jest bardziej potrzebne ze względu na was. ²⁵A będąc tego pewien, wiem, że pozostanę i będę trwał z wami wszystkimi dla waszego postępu i radości w wierze, ²⁶aby wasza chluba w Chrystusie Jezusie obfitowała przeze mnie, gdy znów do was przyjdę.

Postawa godna ewangelii

²⁷Tylko żyjcie godnie ewangelii Chrystusa, abym — czy przyjdę i was zobaczę, czy będę nieobecny — usłyszał o was, że trwacie mocno w jednym duchu, walcząc razem jednomyślnie o wiarę ewangelii, ²⁸i w niczym nie dając się zastraszyć przeciwnikom; dla nich jest to dowód zguby, dla was zaś zbawienia, i to od naszego Ojca. ²⁹Wam bowiem ze względu na Chrystusa zostało łaskawie dane nie tylko w niego wierzyć, ale i dla niego cierpieć, ³⁰staczając tę samą walkę, którą widzieliście u mnie, a o której teraz słyszycie, że nadal ją toczę.