List do Efezjan 6

6 ¹Dzieci, bądźcie posłuszne swoim rodzicom w Panu, bo tak jest słuszne.

²„Czcij swojego ojca i matkę” — to pierwsze przykazanie z obietnicą — ³„aby ci się dobrze powodziło i abyś długo żył na ziemi”.

⁴Ojcowie, nie pobudzajcie swoich dzieci do gniewu; wychowujcie je w karności i napomnieniu Pana.

⁵Niewolnicy, bądźcie posłuszni swoim ziemskim panom z szacunkiem i drżeniem, w szczerości serca, jak Chrystusowi. ⁶Nie tylko po to, by przypodobać się ludziom, gdy na was patrzą, lecz jako niewolnicy Chrystusa, pełniąc wolę naszego Ojca z serca, ⁷służąc z dobrą wolą, jak Panu, a nie ludziom, ⁸wiedząc, że każdy otrzyma od Pana z powrotem tyle dobra, ile uczyni, czy to niewolnik, czy wolny.

⁹Panowie, postępujcie z nimi tak samo — przestańcie grozić — wiedząc, że ich i wasz Pan jest w niebie i że nie ma u niego względu na osobę.

Pełna zbroja naszego Ojca

¹⁰W końcu bądźcie mocni w Panu i w potędze jego mocy. ¹¹Przywdziejcie pełną zbroję naszego Ojca, abyście mogli się ostać wobec podstępów diabła. ^a a v11 Zbroja tu opisana nie jest własnością samego żołnierza — to zbroja samego naszego Ojca, dana jego dzieciom na dzień bitwy. ¹²Nasza walka nie jest przeciwko ciału i krwi, lecz przeciwko zwierzchnościom i władzom, przeciwko kosmicznym mocom tej obecnej ciemności i przeciwko złym duchowym siłom w niebiańskich sferach. ¹³Przywdziejcie więc pełną zbroję naszego Ojca, abyście mogli stawić opór w dniu złym i ostać się, gdy wszystko wykonacie. ¹⁴Stańcie więc, przepasawszy swoje biodra pasem prawdy i przywdziawszy pancerz sprawiedliwości, ¹⁵a wasze stopy niech będą obute w gotowość, która płynie z ewangelii pokoju. ¹⁶W każdej sytuacji weźcie tarczę wiary, którą zdołacie zgasić wszystkie ogniste strzały złego. ¹⁷Weźcie hełm zbawienia i miecz Ducha — słowo naszego Ojca. ¹⁸Módlcie się w Duchu w każdym czasie, każdą modlitwą i prośbą. Czuwajcie nad tym z całą wytrwałością, wstawiając się za wszystkimi świętymi, ¹⁹i za mną — aby były mi dane słowa, gdy otworzę usta, by śmiało oznajmić tajemnicę ewangelii, ²⁰dla której jestem posłem w kajdanach, abym mówił o niej śmiało, jak mówić powinienem.

Końcowe pozdrowienia

²¹Abyście i wy wiedzieli, co u mnie i co robię, wszystko wam oznajmi Tychik, umiłowany brat i wierny sługa w Panu. ²²Posłałem go do was właśnie po to, abyście wiedzieli, co się z nami dzieje, i aby pokrzepił wasze serca.

²³Pokój braciom i siostrom oraz miłość pełna wiary od naszego Ojca i Pana Jezusa Chrystusa. ²⁴Łaska niech będzie ze wszystkimi, którzy miłują naszego Pana Jezusa Chrystusa miłością nieprzemijającą.