Para Anak, Para Bapak lan Para Bendara
Anak-anak, wong tuwa, batur lan bendara padha nampa pitutur dhewe-dhewe, lan para bendara dieling-elingake yen dheweke uga duwe Bendara. Banjur gegamane Rama kita: kayekten, kabeneran, cumadhang, iman, kawilujengan, pangandika — awit mungsuh kang sejati dudu wong-wong kang ana ing ngarepmu. Paulus nyuwun didongakake supaya dheweke kendel.
6 1He, para anak, padha mbangun turuta marang wong tuwamu ana ing patunggilane Gusti, awit iku pancen bener.
2“Ngajenana bapak lan ibumu” (yaiku pepakon kang kapisan kang dikantheni janji), 3“supaya kowe begja lan dawa umurmu ana ing bumi.”
4He, para bapak, aja gawe nepsune anak-anakmu; nanging padha gulawenthahen kanthi pamerdi lan piwulange Gusti.
5He, para batur tukon, padha mbangun turuta marang bendaramu ing donya kanthi urmat lan geter, sarta kanthi tulusing ati, kaya-kaya marang Sang Kristus. 6Aja mung golek senenging wong nalika dideleng, nanging kaya para baturing Kristus kang nglakoni karsane Rama kita kanthi terusing ati, 7padha ngladeni kanthi legawa, kaya ngladeni Gusti, lan ora marang manungsa, 8awit padha ngreti, yen saben wong bakal tampa piwales saka Gusti tumrap samubarang becik kang ditindakake, dadia batur tukon utawa wong mardika.
9He, para bendara, padha tumindaka mangkono uga marang para baturmu—aja padha ngancam maneh—awit padha ngreti, yen Bendarane kowe lan uga Bendarane para batur mau ana ing swarga, sarta ora mbeda-mbedakake wong.
Sakehing Gegaman Perang Peparinge Rama kita
10Wasana, padha dadia kuwat ana ing patunggilane Gusti lan ing gedhening panguwasane. 11Padha nganggoa sakehing gegaman perang peparinge Rama kita, supaya kowe bisa ngadhepi sakehing paekane Iblis. a a v11 Gegaman kang kasebut ing kene iku dudu gegamane prajurit dhewe — nanging gegamane Rama kita piyambak, kang kaparingake marang para putrane kanggo ing dinaning perang. 12Awit anggon kita gelut iku dudu nglawan daging lan getih, nanging nglawan para pamarentah lan para panguwasa, nglawan para panguwasaning jagad peteng iki, sarta nglawan roh-roh kang ala ing jagading swarga. 13Mulane padha nganggoa sakehing gegaman perang peparinge Rama kita, supaya kowe bisa tanggon ing dina kang ala, lan tetep ngadeg jejeg sawuse nindakake samubarang kabeh. 14Mulane padha ngadega kanthi jejeg, bangkekanmu sabukana kayekten, lan dhadhamu tamengana kanthi kabeneran, 15sarta sikilmu sandhangana kacemawisan kang saka Injiling tentrem-rahayu. 16Ing sadhengah kaanan, padha nganggoa tamenging pracaya, kang bisa nyirep sakehing panah geni saka si pangawak dursila. 17Tampanana topong karahayon lan pedhanging Roh—yaiku pangandikane Rama kita. 18Padha ndedongaa ana ing Roh ing sadhengah mangsa, kanthi sakehing pandonga lan panyuwun. Padha tansah waspadaa ing bab iku kanthi sakehing kataberen, sarta ndongakna para suci kabeh, 19lan uga kanggo aku—supaya aku kaparingana tembung nalika aku mbuka cangkem, supaya kanthi kendel bisa ngwartakake wadining Injil, 20kang marga saka iku aku dadi utusan kang kabanda ing rante, supaya aku bisa ngwartakake kanthi kendel kaya kang samesthine dakkandhakake.
Salam Panutup
21Supaya kowe uga padha ngreti kaananku lan apa kang daktindakake, Tikhikus, sedulur kang kinasih lan abdi kang setya ana ing patunggilane Gusti, bakal nyaritakake samubarang kabeh marang kowe. 22Dheweke dakkongkon nemoni kowe iku kanthi tujuan: supaya kowe padha ngreti kaanan kita, lan supaya dheweke bisa nglipur atimu.
23Tentrem-rahayu lan katresnan kang kebak pracaya tumrapa para sedulur, saka Rama kita lan Gusti Yesus Kristus. 24Sih-rahmat anaa ing wong kabeh kang nresnani Gusti kita Yesus Kristus kanthi katresnan kang ora kena ing rusak.