ମୁଦ୍ରଣରେ ଉପଲବ୍ଧ
ପୁସ୍ତକ

ସନ୍ତାନ, ପିତା ଓ ପ୍ରଭୁମାନେ

ସନ୍ତାନ, ପିତାମାତା, ଦାସ ଓ ମାଲିକ ପ୍ରତ୍ୟେକେ ଏକ ବାକ୍ୟ ପାଆନ୍ତି, ମାଲିକମାନଙ୍କୁ ମନେ ପକାଇ ଦିଆଯାଏ ଯେ ସେମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟ ଜଣେ ପ୍ରଭୁ ଅଛନ୍ତି। ତାʼପରେ ଆମର ପିତାଙ୍କ ସାଜସଜ୍ଜା: ସତ୍ୟ, ଧାର୍ମିକତା, ପ୍ରସ୍ତୁତି, ବିଶ୍ୱାସ, ପରିତ୍ରାଣ, ବାକ୍ୟ — କାରଣ ପ୍ରକୃତ ବିପକ୍ଷ ତୁମ୍ଭ ସମ୍ମୁଖରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ନୁହଁନ୍ତି। ପାଉଲ ନିଜ ସାହସ ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା ମାଗନ୍ତି।

ଅଧ୍ୟାୟ 6।

ହେ ସନ୍ତାନଗଣ, ପ୍ରଭୁଙ୍କଠାରେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଆପଣା ପିତାମାତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାବହ ହୁଅ, କାରଣ ଏହା ନ୍ୟାୟସଙ୍ଗତ।

“ତୁମ୍ଭର ପିତା ଓ ମାତାଙ୍କୁ ସମାଦର କର” (ଏହା ପ୍ରତିଜ୍ଞାଯୁକ୍ତ ପ୍ରଥମ ଆଜ୍ଞା), “ଯେପରି ତୁମ୍ଭର ମଙ୍ଗଳ ହେବ ଓ ତୁମ୍ଭେ ଦେଶରେ ଦୀର୍ଘାୟୁ ହେବ।”

ହେ ପିତାମାନେ, ତୁମ୍ଭେମାନେ ଆପଣା ସନ୍ତାନମାନଙ୍କୁ କ୍ରୋଧ ଜନ୍ମାଅ ନାହିଁ; ମାତ୍ର ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଶାସନ ଓ ଉପଦେଶରେ ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିପାଳନ କର।

ହେ ଦାସଗଣ, ତୁମ୍ଭେମାନେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପ୍ରତି ଯେପରି, ସେପରି ସରଳ ଅନ୍ତଃକରଣରେ ସମାଦର ଓ ଭୟ ସହିତ ଆପଣା ପାର୍ଥିବ ପ୍ରଭୁମାନଙ୍କ ଆଜ୍ଞାବହ ହୁଅ। ଦୃଷ୍ଟିଗୋଚରରେ ଥିବା ସମୟରେ କେବଳ ଲୋକଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିବା ନିମନ୍ତେ ନୁହେଁ, ମାତ୍ର ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦାସ ସ୍ଵରୂପେ ଅନ୍ତଃକରଣରୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ସାଧନ କରି, ଲୋକଙ୍କ ପ୍ରତି ନୁହେଁ, ମାତ୍ର ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପ୍ରତି କରୁଥିବା ପରି ସୁମନ ସହିତ ସେବା କର, କାରଣ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଜାଣ ଯେ, ଦାସ ହେଉ ବା ସ୍ଵାଧୀନ ହେଉ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯାହା ଉତ୍ତମ କର୍ମ କରେ, ତାହା ସେ ପ୍ରଭୁଙ୍କଠାରୁ ପୁନର୍ବାର ପ୍ରାପ୍ତ ହେବ।

ହେ ପ୍ରଭୁମାନେ, ତୁମ୍ଭେମାନେ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ସେହିପରି ବ୍ୟବହାର କର—ଭୟ ଦେଖାଇବା ତ୍ୟାଗ କର—କାରଣ ତୁମ୍ଭେ ଜାଣ ଯେ, ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ଓ ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁ ସ୍ଵର୍ଗରେ ଅଛନ୍ତି, ପୁଣି ସେ କାହାରି ମୁଖାପେକ୍ଷା କରନ୍ତି ନାହିଁ।

ପିତାଙ୍କ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଯୁଦ୍ଧସଜ୍ଜା

ଅବଶେଷରେ, ତୁମ୍ଭେମାନେ ପ୍ରଭୁଙ୍କଠାରେ ଓ ତାହାଙ୍କ ଶକ୍ତିର ପରାକ୍ରମରେ ବଳବାନ ହୁଅ। ତୁମ୍ଭେମାନେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଯୁଦ୍ଧସଜ୍ଜା ପରିଧାନ କର, ଯେପରି ତୁମ୍ଭେମାନେ ଶୟତାନର କୌଶଳ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଠିଆ ହୋଇ ପାରିବ। a a v11 ଏଠାରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ଯୁଦ୍ଧସଜ୍ଜା ସୈନିକର ନିଜର ନୁହେଁ—ଏହା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନିଜର ଯୁଦ୍ଧସଜ୍ଜା, ଯୁଦ୍ଧର ଦିନ ନିମନ୍ତେ ତାହାଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଅଛି। କାରଣ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ରକ୍ତମାଂସ ବିରୁଦ୍ଧରେ ନୁହେଁ, ମାତ୍ର ଆଧିପତ୍ୟ ଓ କର୍ତ୍ତୃତ୍ଵ ବିରୁଦ୍ଧରେ, ଏହି ବର୍ତ୍ତମାନ ଅନ୍ଧକାରର ଜଗତ୍ପତିମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ, ପୁଣି ସ୍ଵର୍ଗୀୟ ସ୍ଥାନରେ ଥିବା ଦୁଷ୍ଟ ଆତ୍ମାଗଣ ବିରୁଦ୍ଧରେ। ଅତଏବ, ତୁମ୍ଭେମାନେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଯୁଦ୍ଧସଜ୍ଜା ପରିଧାନ କର, ଯେପରି ତୁମ୍ଭେମାନେ ଦୁର୍ଦ୍ଦିନରେ ପ୍ରତିରୋଧ କରି ପାରିବ, ପୁଣି ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ସାଧନ କରିସାରି ସ୍ଥିର ହୋଇ ରହିବ। ଏଣୁ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଆପଣା କଟିଦେଶରେ ସତ୍ୟରୂପ ପଟୁକା ବାନ୍ଧି ଓ ଧାର୍ମିକତାରୂପ ବୁକୁପଟା ପରିଧାନ କରି ଠିଆ ହୁଅ, ପୁଣି ଶାନ୍ତିର ସୁସମାଚାରରୁ ଆସୁଥିବା ପ୍ରସ୍ତୁତତାରୂପ ପାଦୁକା ଆପଣା ଚରଣରେ ପିନ୍ଧ। ସର୍ବାବସ୍ଥାରେ ବିଶ୍ଵାସରୂପ ଢାଲ ଧରି ରଖ, ଯାହା ଦ୍ଵାରା ତୁମ୍ଭେମାନେ ସେହି ଦୁଷ୍ଟର ସମସ୍ତ ଅଗ୍ନିବାଣ ନିର୍ବାଣ କରି ପାରିବ। ପରିତ୍ରାଣରୂପ ଟୋପର ଓ ଆତ୍ମାଙ୍କ ଖଡ଼୍ଗ, ଅର୍ଥାତ୍‍ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କର। ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ପ୍ରାର୍ଥନା ଓ ନିବେଦନ ସହିତ ସର୍ବଦା ଆତ୍ମାଙ୍କଠାରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କର। ପୁଣି ସମସ୍ତ ସାଧୁଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ବିନତି କରି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ଏଥିରେ ଜାଗ୍ରତ ଥାଅ, ଆଉ ମୋʼ ନିମନ୍ତେ, ଯେପରି ମୁଁ ମୁଖ ଫିଟାଇବା ସମୟରେ ମୋତେ ବାକ୍ୟ ଦିଆଯିବ, ଯେପରି ମୁଁ ସାହସ ସହିତ ସୁସମାଚାରର ନିଗୂଢ଼ତତ୍ତ୍ଵ ଜଣାଇ ପାରିବି, ଯାହା ନିମନ୍ତେ ମୁଁ ଶୃଙ୍ଖଳାବଦ୍ଧ ହୋଇ ଦୂତ ସ୍ଵରୂପ ଅଟେ, ଯେପରି ମୋହର ଯେରୂପ କହିବା ଉଚିତ, ସେରୂପ ମୁଁ ସାହସ ସହିତ ତାହା କହି ପାରିବି।

ଶେଷ ଅଭିବାଦନ

ମୋହର ଅବସ୍ଥା ଓ ମୁଁ କଅଣ କରୁଅଛି, ତାହା ଯେପରି ତୁମ୍ଭେମାନେ ମଧ୍ୟ ଜାଣି ପାରିବ, ଏଥିପାଇଁ ପ୍ରିୟ ଭ୍ରାତା ଓ ପ୍ରଭୁଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ଵସ୍ତ ସେବକ ତୁଖିକ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଜଣାଇବେ। ଆମ୍ଭମାନଙ୍କର ଅବସ୍ଥା ଯେପରି ତୁମ୍ଭେମାନେ ଜାଣିବ ଓ ସେ ଯେପରି ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ହୃଦୟକୁ ସାନ୍ତ୍ଵନା ଦେବେ, ଏଥିପାଇଁ ମୁଁ ତାହାଙ୍କୁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ପ୍ରେରଣ କଲି।

ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଓ ପ୍ରଭୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କଠାରୁ ଭ୍ରାତୃଭଗିନୀମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଶାନ୍ତି ଓ ବିଶ୍ଵାସଯୁକ୍ତ ପ୍ରେମ ହେଉ। ଯେଉଁମାନେ ଅକ୍ଷୟ ପ୍ରେମ ସହିତ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ପ୍ରେମ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ସମସ୍ତଙ୍କ ସହିତ ଅନୁଗ୍ରହ ହେଉ।