ଆଲୋକର ସନ୍ତାନ ତୁଲ୍ୟ ଆଚରଣ କର

ପିଲାମାନେ ଯେପରି ପିତାମାତାଙ୍କୁ ଅନୁକରଣ କରନ୍ତି, ସେହିପରି ଆମର ପିତାଙ୍କୁ ଅନୁକରଣ କର, ଏବଂ ତୁମ୍ଭର ପ୍ରେମ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଆତ୍ମସମର୍ପଣ ପରି ହେଉ। ପାଉଲ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଆଲୋକ ସହିତ, ମତ୍ତତାକୁ ଆତ୍ମାଙ୍କ ସହିତ ତୁଳନା କରନ୍ତି, ତାʼପରେ ପରସ୍ପରର ବଶୀଭୂତତାକୁ ବିବାହରେ ପ୍ରୟୋଗ କରନ୍ତି — ସ୍ୱାମୀମାନଙ୍କୁ କୁହାଯାଏ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯେପରି ମଣ୍ଡଳୀକୁ ପ୍ରେମ କଲେ ସେହିପରି ପ୍ରେମ କର।

ଅଧ୍ୟାୟ 5।

ଅତଏବ ପ୍ରିୟ ସନ୍ତାନ ତୁଲ୍ୟ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଅନୁକାରୀ ହୁଅ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯେପରି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ପ୍ରେମ କଲେ ଓ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଆପଣାକୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ସୁଗନ୍ଧମୟ ଉପହାର ଓ ବଳିରୂପେ ସମର୍ପଣ କଲେ, ସେପରି ପ୍ରେମରେ ଆଚରଣ କର।

ବ୍ୟଭିଚାର, ସମସ୍ତ ଅଶୁଚିତା ଅବା ଲୋଭ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନାମ ସୁଦ୍ଧା ନ ଉଠୁ, କାରଣ ତାହା ସାଧୁମାନଙ୍କ ଯୋଗ୍ୟ ଅଟେ। ମଳିନତା, ମୂର୍ଖତାର କଥା ଓ ଅଶ୍ଳୀଳ ପରିହାସ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ଥାନ ନ ପାଉ; ତା ପରିବର୍ତ୍ତେ ଧନ୍ୟବାଦ ଦିଅ। ଏହା ଜାଣ, କୌଣସି ବ୍ୟଭିଚାରୀ, ଅଶୁଚି ଅବା ଲୋଭୀ ଲୋକ—ଯେ ପ୍ରତିମାପୂଜକ—ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଓ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟରେ କୌଣସି ଅଧିକାର ପାଏ ନାହିଁ।

ଅସାର ବାକ୍ୟ ଦ୍ଵାରା କେହି ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ନ ଭୁଲାଉ—କାରଣ ଏହିସବୁ ବିଷୟ ନିମନ୍ତେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ କ୍ରୋଧ ଅନାଜ୍ଞାବହ ଲୋକଙ୍କ ଉପରେ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଏ। ଅତଏବ ସେମାନଙ୍କ ସହଭାଗୀ ହୁଅ ନାହିଁ;

କାରଣ ତୁମ୍ଭେମାନେ ପୂର୍ବେ ଅନ୍ଧକାର ଥିଲ, କିନ୍ତୁ ଏବେ ପ୍ରଭୁଙ୍କଠାରେ ଆଲୋକ ଅଟ—ଆଲୋକର ସନ୍ତାନ ତୁଲ୍ୟ ଆଚରଣ କର। (କାରଣ ଆଲୋକର ଫଳ ସମସ୍ତ ଉତ୍ତମ, ନ୍ୟାଯ୍ୟ ଓ ସତ୍ୟ ବିଷୟରେ ଦୃଶ୍ୟ ହୁଏ), ପୁଣି ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସନ୍ତୋଷଜନକ ବିଷୟ କʼଣ, ତାହା ପରୀକ୍ଷା କରି ବୁଝିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କର। ଅନ୍ଧକାରର ନିଷ୍ଫଳ କର୍ମର ସହଭାଗୀ ହୁଅ ନାହିଁ, ବରଂ ସେହିସବୁ ପ୍ରକାଶ କର। କାରଣ ସେମାନେ ଗୋପନରେ ଯାହା କରନ୍ତି, ତାହା ବିଷୟରେ କହିବା ସୁଦ୍ଧା ଲଜ୍ଜାଜନକ ଅଟେ। କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ କୌଣସି ବିଷୟ ଆଲୋକ ଦ୍ଵାରା ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ, ସେତେବେଳେ ତାହା ଦୃଶ୍ୟ ହୁଏ, କାରଣ ଯାହା ଦୃଶ୍ୟ ହୁଏ, ତାହା ଆଲୋକ ଅଟେ। ଏଥିପାଇଁ କଥିତ ଅଛି, “ହେ ନିଦ୍ରିତ, ଜାଗ୍ରତ ହୁଅ, ପୁଣି ମୃତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଉଠ, ତେବେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ତୁମ୍ଭ ଉପରେ ଦୀପ୍ତି ଦେବେ।” ^a

ଅତଏବ ତୁମ୍ଭେମାନେ କିପରି ଆଚରଣ କରୁଅଛ, ତାହା ଯତ୍ନ ସହକାରେ ଦେଖ, ଅଜ୍ଞାନ ତୁଲ୍ୟ ନୁହେଁ, ବରଂ ଜ୍ଞାନୀ ତୁଲ୍ୟ, ସୁଯୋଗର ସଦ୍ବ୍ୟବହାର କରି, କାରଣ ଏହି କାଳ ମନ୍ଦ ଅଟେ। ଏଣୁ ତୁମ୍ଭେମାନେ ନିର୍ବୋଧ ହୁଅ ନାହିଁ, ବରଂ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଇଚ୍ଛା କʼଣ, ତାହା ବୁଝ। ଦ୍ରାକ୍ଷାରସରେ ମତ୍ତ ହୁଅ ନାହିଁ—ତାହା ଦୁରାଚାରର ଜୀବନ ଅଟେ—ବରଂ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଅ। ପରସ୍ପର ପ୍ରତି ଗୀତ, ସ୍ତୋତ୍ର ଓ ଆତ୍ମିକ ସଙ୍ଗୀତ କହି, ଆପଣା ଆପଣା ହୃଦୟରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଗାନ ଓ କୀର୍ତ୍ତନ କରି, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ନାମରେ ସବୁ ବିଷୟ ନିମନ୍ତେ ସର୍ବଦା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ଧନ୍ୟବାଦ ଦେଇ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ହେତୁ ପରସ୍ପରର ବଶୀଭୂତ ହୁଅ।

ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯେପରି ପ୍ରେମ କଲେ ସେପରି ପ୍ରେମ କର

ହେ ଭାର୍ଯ୍ୟାମାନେ, ତୁମ୍ଭେମାନେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପ୍ରତି ଯେପରି, ସେପରି ଆପଣା ଆପଣା ସ୍ଵାମୀଙ୍କ ବଶୀଭୂତ ହୁଅ। କାରଣ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯେପରି ମଣ୍ଡଳୀର, ଅର୍ଥାତ୍ ଆପଣା ଶରୀରର ମସ୍ତକ ଓ ସ୍ଵୟଂ ତାହାର ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତା, ସେପରି ସ୍ଵାମୀ ଭାର୍ଯ୍ୟାର ମସ୍ତକ ଅଟେ। ପୁଣି ମଣ୍ଡଳୀ ଯେପରି ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ବଶୀଭୂତ, ସେପରି ଭାର୍ଯ୍ୟାମାନେ ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତ ବିଷୟରେ ଆପଣା ଆପଣା ସ୍ଵାମୀଙ୍କ ବଶୀଭୂତ ହେବା ଉଚିତ।

ହେ ସ୍ଵାମୀମାନେ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯେପରି ମଣ୍ଡଳୀକୁ ପ୍ରେମ କଲେ ଓ ତାହା ନିମନ୍ତେ ଆପଣାକୁ ସମର୍ପଣ କଲେ, ସେପରି ତୁମ୍ଭେମାନେ ଆପଣା ଆପଣା ଭାର୍ଯ୍ୟାକୁ ପ୍ରେମ କର, ଯେପରି ସେ ବାକ୍ୟ ଦ୍ଵାରା ଜଳରେ ତାହାକୁ ଧୌତ ଓ ଶୁଚି କରି ପବିତ୍ର କରନ୍ତି, ଯେପରି ସେ ମଣ୍ଡଳୀକୁ କଳଙ୍କ, ବଳି ଅବା ସେହିପରି କୌଣସି ବିଷୟ ବିନା ମହିମାନ୍ଵିତ, ବରଂ ପବିତ୍ର ଓ ନିଷ୍କଳଙ୍କ କରି ଆପଣା ନିକଟରେ ଉପସ୍ଥିତ କରନ୍ତି। ସେହିପରି ସ୍ଵାମୀମାନେ ଆପଣା ଆପଣା ଶରୀର ତୁଲ୍ୟ ଆପଣା ଆପଣା ଭାର୍ଯ୍ୟାକୁ ପ୍ରେମ କରିବା ଉଚିତ। ଯେ ଆପଣା ଭାର୍ଯ୍ୟାକୁ ପ୍ରେମ କରେ, ସେ ଆପଣାକୁ ପ୍ରେମ କରେ। କାରଣ କେହି କେବେ ଆପଣା ଶରୀରକୁ ଘୃଣା କରି ନାହିଁ, ବରଂ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯେପରି ମଣ୍ଡଳୀକୁ, ସେପରି ପ୍ରତ୍ୟେକେ ତାହାକୁ ଭରଣପୋଷଣ ଓ ଯତ୍ନ କରେ, ଯେଣୁ ଆମ୍ଭେମାନେ ତାହାଙ୍କ ଶରୀରର ଅଙ୍ଗ ଅଟୁ। “ଏହି କାରଣରୁ ମନୁଷ୍ୟ ଆପଣା ପିତା ଓ ମାତାଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କରି ଆପଣା ଭାର୍ଯ୍ୟାରେ ଆସକ୍ତ ହେବ, ଆଉ ସେ ଦୁହେଁ ଏକ ଶରୀର ହେବେ।” ଏହି ନିଗୂଢ଼ତତ୍ତ୍ଵ ଗଭୀର ଅଟେ, ପୁଣି ମୁଁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଓ ମଣ୍ଡଳୀକୁ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରି ଏହା କହୁଅଛି। ତଥାପି ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରତ୍ୟେକେ ଆପଣା ଭାର୍ଯ୍ୟାକୁ ଆପଣା ତୁଲ୍ୟ ପ୍ରେମ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ, ପୁଣି ଭାର୍ଯ୍ୟା ଆପଣା ସ୍ଵାମୀକୁ ସମ୍ମାନ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ।