Hirup Jadi Putra-putra Caang

Turutan Rama urang sakumaha budak niru kolotna, sarta sing asih anjeun siga Kristus anu masrahkeun diri-Na. Paulus ngabandingkeun poék jeung caang, mabok jeung Roh, tuluy nerapkeun silih tumut dina rumah tangga — salaki dipiwarang mikanyaah sakumaha Kristus mikanyaah jamaah.

Pasal 5.

Ku sabab eta, jaradi tiru-tiruan Rama urang, saperti putra-putra anu dipikaasih. Hirup dina kaasih, sakumaha Kristus geus mikaasih ka urang sarta masrahkeun salira-Na pikeun urang, jadi kurban anu seungit sarta pangbakti ka Rama urang.

Lacur, sagala rupa kanajisan, atawa sarakah ulah nepi ka kasebut-sebut di antara maraneh, sakumaha anu pantes keur jalma-jalma suci. Omongan kotor, kekecapan bodo, jeung banyol anu saru teu meunang aya di antara maraneh — kalah kudu muji sukur. Masing nyaho: jalma anu lacur, najis, atawa sarakah — nya eta anu nyembah brahala — moal boga warisan naon-naon di jero Karajaan Kristus jeung Rama urang.

Ulah beunang ditipu ku saha bae ku omongan anu kosong — sabab ku perkara-perkara eta bendu Rama urang bakal turun ka jalma-jalma anu daroraka. Ku sabab eta ulah milu-milu jadi batur maranehna;

sabab bareto maraneh teh poek, tapi ayeuna maraneh geus jadi caang di jero Gusti — pek hirup jadi putra-putra caang. (sabab buah tina caang kapanggih dina sagala anu hade, anu bener, jeung anu sajati), sarta usahakeun nyaho naon anu matak kamanah ku Gusti. Ulah milu kana pagawean-pagawean poek anu taya buahna, tapi kalah kudu dibuka. Sabab perkara-perkara anu dipigawe ku maranehna sacara nyumput mah ngan ukur nyebutkeunana oge geus matak era. Tapi naon bae anu kabuka ku caang, bakal katembong, sabab naon bae anu katembong teh caang. Nya eta sababna aya ungkara: “Geura hudang, nu keur sare, jeung geura nangtung tina pati, tangtu Kristus bakal nyaangan ka maneh.” ^a

Ku sabab eta sing ati-ati kumaha hirup maraneh, ulah kawas jalma anu teu bijaksana tapi kawas anu bijaksana, make sabisa-bisa waktu anu aya, sabab jaman ayeuna goreng. Ku sabab eta ulah barodo, tapi kudu ngarti naon kersa Gusti. Ulah mabok ku anggur — eta mah hirup anu teu puguh — tapi sing kaeusian ku Roh Suci. Pada silih omongan ku jabur, lagu pujian, jeung kakawihan rohani, bari ngawih sarta ngidung ka Gusti di jero hate maraneh, bari salawasna muji sukur pikeun sagala perkara ka Rama urang kalayan asmana Gusti urang Yesus Kristus, sarta pada silih tunduk hiji jeung nu sejen ku karana sieun ka Kristus.

Mikaasih Sakumaha Kristus Mikaasih

Para pamajikan, kudu tunduk ka salaki sorangan saperti ka Gusti. Sabab salaki teh sirah pikeun pamajikan, sakumaha Kristus oge sirah pikeun jamaah, nya eta salira-Na, sarta Anjeunna sorangan Jurusalametna. Jadi sakumaha jamaah tunduk ka Kristus, kitu deui para pamajikan kudu tunduk ka salaki dina sagala perkara.

Para salaki, kudu mikaasih ka pamajikan, sakumaha Kristus geus mikaasih ka jamaah sarta masrahkeun salira-Na pikeun jamaah, supaya jamaah teh jadi suci, dikumbah beresih ku cai ngaliwatan pangandika, supaya Anjeunna bisa ngadeuheuskeun jamaah ka salira-Na dina kaayaan mulya — taya kokotorna, taya kisutna, atawa naon bae anu saperti kitu — tapi suci sarta taya cawadna. Jadi para salaki kudu mikaasih ka pamajikan saperti ka awakna sorangan. Anu mikaasih ka pamajikanana, eta mikaasih ka dirina sorangan. Tacan aya saurang oge anu ijid ka awakna sorangan — sabalikna diurus jeung dirawatan, saperti Kristus ka jamaah, sabab urang teh anggahota salira-Na. “Ku sabab eta hiji lalaki bakal ninggalkeun indung bapana, ngahiji jeung pamajikanana, sarta duanana jadi sadaging.” Ieu rasiah teh kacida jerona, sarta ceuk kuring eta nuduhkeun ka Kristus jeung jamaah. Tapi masing-masing ti maraneh kudu mikaasih ka pamajikanana saperti ka dirina sorangan, sarta pamajikan kudu ngahormat ka salakina.