List do Efezjan 5

5 ¹Bądźcie więc naśladowcami naszego Ojca jako umiłowane dzieci. ²Postępujcie w miłości, jak i Chrystus umiłował nas i wydał samego siebie za nas jako wonny dar i ofiarę dla naszego Ojca.

³Rozpusta zaś i wszelka nieczystość albo chciwość niech nawet nie będą wśród was wymieniane, jak przystoi świętym. ⁴Sprośność i głupia gadanina lub nieprzyzwoite żarty nie mają wśród was miejsca — raczej składajcie dziękczynienie. ⁵Wiedzcie bowiem, że żaden rozpustnik ani nieczysty, ani chciwiec — to znaczy bałwochwalca — nie ma dziedzictwa w Królestwie Chrystusa i naszego Ojca.

⁶Niech was nikt nie zwodzi próżnymi słowami, bo z powodu tych rzeczy przychodzi gniew naszego Ojca na tych, którzy są nieposłuszni. ⁷Nie bądźcie więc ich wspólnikami;

⁸byliście bowiem niegdyś ciemnością, lecz teraz jesteście światłością w Panu — postępujcie jak dzieci światłości. ⁹(bo owoc światłości jest we wszystkim, co dobre, sprawiedliwe i prawdziwe), ¹⁰i rozpoznawajcie, co jest miłe Panu. ¹¹Nie miejcie udziału w bezowocnych uczynkach ciemności, ale je obnażajcie. ¹²Bo o tym, czego się u nich potajemnie dopuszczają, wstyd nawet mówić. ¹³Lecz gdy cokolwiek zostaje obnażone przez światło, staje się widoczne, ¹⁴bo wszystko, co staje się widoczne, jest światłem. Dlatego mówi: „Zbudź się, śpiący, i powstań z martwych, a zajaśnieje ci Chrystus.” ^a a v14 Jest to prawdopodobnie wczesnochrześcijański hymn lub wezwanie chrzcielne — nie jest to bezpośredni cytat ze Starego Testamentu.

¹⁵Uważajcie więc pilnie, jak postępujecie, nie jako niemądrzy, lecz jako mądrzy, ¹⁶jak najlepiej wykorzystując czas, bo dni są złe. ¹⁷Dlatego nie bądźcie nierozsądni, lecz rozumiejcie, jaka jest wola Pana. ¹⁸Nie upijajcie się winem — to jest rozwiązłe życie — lecz bądźcie napełnieni Duchem Świętym. ¹⁹Rozmawiajcie ze sobą psalmami, hymnami i pieśniami duchowymi, śpiewając i grając w swoim sercu Panu, ²⁰dziękując zawsze za wszystko naszemu Ojcu w imię naszego Pana Jezusa Chrystusa, ²¹poddając się jedni drugim z czci dla Chrystusa.

Miłujcie, jak umiłował Chrystus

²²Żony, bądźcie poddane swoim mężom jak Panu. ²³Bo mąż jest głową żony, jak i Chrystus jest głową Kościoła, swojego ciała, i sam jest jego Zbawicielem. ²⁴Jak więc Kościół poddaje się Chrystusowi, tak i żony niech się poddają we wszystkim swoim mężom.

²⁵Mężowie, miłujcie swoje żony, jak i Chrystus umiłował Kościół i wydał za niego samego siebie, ²⁶aby go uświęcić, oczyszczając go obmyciem wodą przez słowo, ²⁷aby sam sobie przedstawić Kościół chwalebny, niemający skazy ani zmarszczki, ani czegoś podobnego, lecz święty i nieskalany. ²⁸Tak też mężowie powinni miłować swoje żony jak własne ciała. Kto miłuje swoją żonę, miłuje samego siebie. ²⁹Nikt bowiem nigdy nie miał w nienawiści swojego ciała, lecz je żywi i pielęgnuje, jak i Chrystus Kościół, ³⁰bo jesteśmy członkami jego ciała. ³¹„Dlatego opuści człowiek ojca i matkę i połączy się ze swoją żoną, i będą dwoje jednym ciałem.” ³²Tajemnica to wielka, a ja mówię, że odnosi się ona do Chrystusa i Kościoła. ³³Niech więc każdy z was miłuje swoją żonę jak samego siebie, a żona niech szanuje swojego męża.