List do Efezjan 4

4 ¹Zachęcam więc was ja, więzień w Panu: postępujcie godnie powołania, którym zostaliście powołani, ²z całą pokorą i łagodnością, z cierpliwością, znosząc jedni drugich w miłości, ³starając się zachować jedność Ducha w więzi pokoju. ⁴Jedno ciało i jeden Duch, tak jak zostaliście powołani do jednej nadziei, którą niesie wasze powołanie. ⁵Jeden Pan, jedna wiara, jeden chrzest, ⁶jeden Ojciec wszystkich, który jest ponad wszystkimi i przez wszystkich, i we wszystkich.

⁷A każdemu z nas została dana łaska według miary daru Chrystusa. ⁸Dlatego mówi: „Wstępując na wysokość, wziął do niewoli jeńców i dał ludziom dary”. ^a a v8 Paweł cytuje Psalm 68:18, psalm zwycięstwa sławiący zwycięskiego króla. Odnosi go do wniebowstąpienia Chrystusa po jego śmierci i zmartwychwstaniu.

⁹A to „wstąpił” — cóż to znaczy, jeśli nie to, że również zstąpił do niższych części, na ziemię? ¹⁰Ten, który zstąpił, jest tym samym, który wstąpił wysoko ponad wszystkie niebiosa, aby napełnić wszystko.

¹¹A on dał apostołów, proroków, ewangelistów, pasterzy i nauczycieli, ¹²aby przygotować świętych do dzieła służby, do budowania ciała Chrystusa, ¹³aż wszyscy dojdziemy do jedności w wierze i poznaniu Syna naszego Ojca, do człowieka dojrzałego, do pełnej miary wzrostu i pełni Chrystusa. ¹⁴Abyśmy już nie byli niemowlętami, miotanymi przez fale i unoszonymi każdym wiatrem nauki, przez ludzkie oszustwo, przez podstępne knowania zmierzające do zwiedzenia. ¹⁵Lecz mówiąc prawdę w miłości, wzrastajmy pod każdym względem ku temu, który jest głową, ku Chrystusowi. ¹⁶Z niego całe ciało, spojone i zespolone każdym wspierającym wiązaniem, wzrasta, gdy każda część działa właściwie, tak że ciało samo się buduje w miłości.

Przyobleczcie się w nowego człowieka

¹⁷To więc mówię i zaświadczam w Panu: nie postępujcie już tak, jak postępują poganie w próżności swojego myślenia. ¹⁸Mają zaćmiony umysł i są obcy życiu naszego Ojca z powodu niewiedzy, która w nich jest, i zatwardziałości ich serc. ¹⁹Straciwszy wszelkie czucie, oddali się dogadzaniu cielesnym pożądliwościom, zachłannie dopuszczając się wszelkiej nieczystości. ²⁰Ale wy nie tak nauczyliście się Chrystusa, ²¹jeśli tylko słyszeliście o nim i w nim zostaliście pouczeni, zgodnie z prawdą, która jest w Jezusie, ²²że macie odłożyć starego człowieka, związanego z waszym dawnym sposobem życia i zepsutego przez zwodnicze pożądliwości, ²³a odnowić się w duchu waszego umysłu, ²⁴i przyoblec się w nowego człowieka, stworzonego na podobieństwo naszego Ojca w prawdziwej sprawiedliwości i świętości.

²⁵Dlatego odrzućcie kłamstwo — niech każdy mówi prawdę swojemu bliźniemu, bo jesteśmy nawzajem swoimi członkami. ²⁶Gniewajcie się, lecz nie grzeszcie; niech słońce nie zachodzi nad waszym gniewem, ²⁷i nie dawajcie sposobności diabłu. ²⁸Kto kradnie, niech przestanie kraść; niech raczej pracuje ciężko własnymi rękami, czyniąc dobro, aby miał czym się dzielić z potrzebującym. ²⁹Niech żadne zepsute słowo nie wychodzi z waszych ust, lecz tylko takie, które pomaga innym wzrastać, stosowne do chwili, aby dawało łaskę słuchającym. ³⁰I nie zasmucajcie Ducha Świętego naszego Ojca, którym zostaliście zapieczętowani na dzień odkupienia. ³¹Pozbądźcie się wszelkiej goryczy, zapalczywości, gniewu, wrzasku i obelg wraz z wszelką złością. ³²Bądźcie dla siebie nawzajem życzliwi, serdeczni, przebaczając sobie nawzajem, tak jak i wam nasz Ojciec przebaczył przez Chrystusa.