پنهنجي سڏ جي لائق هلو

اتحاد هڪجهڙائي ناهي — هڪ خداوند ۽ هڪ پيءُ، پر نعمتون جدا جدا آهن، ۽ اڳواڻ ان لاءِ آهن ته ٻين سڀني کي تيار ڪن، نه ته انهن بدران ڪم پاڻ ڪن. وڏو ٿيڻ جو مطلب آهي ته هاڻي هر هوا سان نه اڏامجي. پوءِ بلڪل عام هدايتون: سچ ڳالهايو، محنت ڪريو، پنهنجي زبان سنڀاليو.

باب 4.

تنهنڪري آءٌ، جيڪو خداوند ۾ قيدي آهيان، اوهان کي گذارش ٿو ڪريان تہ جنهن سڏ سان اوهان کي سڏيو ويو آهي، انهيءَ جي لائق هلو، پوري عاجزي ۽ نرمي سان، صبر سان، پيار ۾ هڪ ٻئي کي سهندا، روح جي اتحاد کي امن جي ٻنڌڻ ۾ قائم رکڻ لاءِ سرگرم رهندا. هڪ بدن، هڪ روح، جيئن اوهان کي پنهنجي سڏ سان گڏ ايندڙ هڪ اميد لاءِ سڏيو ويو هو. هڪ خداوند، هڪ ايمان، هڪ بپتسما، سڀني جو هڪ پيءُ، جيڪو سڀني جي مٿان، سڀني جي وسيلي ۽ سڀني ۾ آهي.

پر اسان مان هر هڪ کي مسيح جي بخشش جي ماپ موجب فضل ڏنو ويو. تنهنڪري چيو ويو آهي تہ ”مٿاهين تي چڙهي، هن قيدين کي قيد ڪيو ۽ ماڻهن کي بخششون ڏنائين.“ ^a

هاڻي ”هو مٿي چڙهيو“ جو مطلب ڇا آهي، سواءِ انهيءَ جي تہ هو هيٺين حصن، يعني زمين ڏانهن بہ لهي آيو هو؟ جيڪو هيٺ لهي آيو، سو اهوئي آهي جيڪو سڀني آسمانن کان گهڻو مٿي چڙهيو، تہ جيئن هو سڀ شيون ڀري ڇڏي.

هن ئي رسول، نبي، بشارت ڏيندڙ، ريڍار ۽ استاد ڏنا، جيئن پاڪ ماڻهو خدمت جي ڪم لاءِ تيار ٿين، ۽ مسيح جي بدن جي اڏاوت ٿئي، جيستائين اسين سڀيئي ايمان ۾ ۽ اسان جي پيءُ جي فرزند جي ڄاڻ ۾ هڪ ٿي نہ وڃون، يعني پختو انسان نہ ٿي پئون، ۽ مسيح جي قد ۽ ڀرپوريءَ جي پوري ماپ تائين نہ پهچون. تنهنڪري اسين هاڻي ٻارڙا نہ آهيون، جيڪي لهرن سان لڏيا وڃن ۽ تعليم جي هر واءُ سان، ماڻهن جي چالبازيءَ ۽ ٺڳيءَ لاءِ ڪيل چالاڪ منصوبابنديءَ سان کنيا وڃن. بلڪ پيار ۾ سچ ڳالهائيندي، اچو تہ هر طرح سان هن ۾ وڌون، جيڪو مٿو، يعني مسيح آهي. جنهن کان سڄو بدن، هر سهارو ڏيندڙ ڳنڍ سان ڳنڍجي ۽ ٻڌجي، جڏهن هر عضو پنهنجو ڪم ٺيڪ نموني ڪري ٿو تڏهن وڌي ٿو، تہ جيئن بدن پيار ۾ پاڻ کي اڏي.

نئون انسان پهريو

تنهنڪري آءٌ اهو چوان ٿو ۽ خداوند ۾ شاهدي ڏيان ٿو تہ هاڻي غير قومن وانگر، انهن جي سوچ جي بيڪاريءَ ۾ زندگي نہ گذاريو. انهن جي سمجھ اونداهي ٿي وئي آهي، ۽ پاڻ ۾ موجود اڻڄاڻائيءَ ۽ سخت دلين سبب اهي اسان جي پيءُ جي زندگيءَ کان پرڏيهي ٿي ويا آهن. اهي سڀ احساس وڃائي، پاڻ کي جسماني هوس جي عيش ۾ ڏئي ڇڏيائون، ۽ لالچ سان هر قسم جي ناپاڪي ڪندا رهيا. پر اوهان مسيح کي اهڙيءَ طرح نہ سکيو، جيڪڏهن واقعي اوهان هن بابت ٻڌو آهي ۽ هن ۾ سيکاريا ويا آهيو، جيئن سچ يسوع ۾ آهي، تہ پنهنجي اڳئين هلت سان ٻڌل ۽ دغابازيءَ واري هوس سبب بگڙيل پنهنجو پراڻو انسان لاهي ڇڏيو، پنهنجي ذهنن جي روح ۾ نوان ٿيندا رهو، ۽ نئون انسان پهري ڇڏيو، جيڪو اسان جي پيءُ وانگر سچي سچائي ۽ پاڪائيءَ ۾ خلقيو ويو آهي.

تنهنڪري ڪوڙ ڇڏي ڏيو، اوهان مان هر هڪ پنهنجي پاڙيسريءَ سان سچ ڳالهايو، ڇاڪاڻ تہ اسين هڪ ٻئي جا عضوا آهيون. ڪاوڙجو، پر گناهه نہ ڪريو، ۽ سج کي پنهنجي ڪاوڙ تي لهڻ نہ ڏيو، شيطان کي ڪو موقعو نہ ڏيو. چور کي گھرجي تہ چوري ڪرڻ ڇڏي ڏئي، بلڪ پنهنجن هٿن سان چڱائي ڪندي سخت محنت ڪري، تہ جيئن سندس وٽ مسڪينن سان ورهائڻ لاءِ ڪجھ هجي. اوهان جي وات مان ڪا بگڙيل ڳالھ نہ نڪري، رڳو اها جيڪا ٻين کي وڌائڻ ۾ مدد ڪري، موقعي موجب هجي، تہ جيئن ٻڌندڙن کي فضل ملي. اسان جي پيءُ جي پاڪ روح کي ڏکايو نہ، جنهن ڇوٽڪاري جي ڏينهن لاءِ اوهان تي مهر هنئي آهي. سڀ ڪڙاڻ، غضب، ڪاوڙ، رڙيون ۽ بدگوئي، گڏوگڏ هر قسم جي بدخواهيءَ کان پاڻ کي آجو ڪريو. هڪ ٻئي سان مهربان ٿيو، نرم دل ٿيو، هڪ ٻئي کي معاف ڪندا رهو، جيئن اسان جي پيءُ مسيح جي وسيلي اوهان کي معاف ڪيو.