ଆପଣା ଆହ୍ଵାନର ଯୋଗ୍ୟ ଆଚରଣ କର

ଏକତା ମାନେ ସମାନତା ନୁହେଁ — ଏକ ପ୍ରଭୁ ଓ ଏକ ପିତା, କିନ୍ତୁ ଦାନସବୁ ଭିନ୍ନ, ଏବଂ ନେତାମାନେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ବଦଳରେ କାମ କରିବା ପାଇଁ ନୁହେଁ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସଜ୍ଜିତ କରିବା ପାଇଁ ଅଛନ୍ତି। ପରିପକ୍ୱ ହେବା ମାନେ ଆଉ ଏଣେତେଣେ ଉଡ଼ି ନ ଯିବା। ତାʼପରେ ଅତି ସାଧାରଣ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ: ସତ୍ୟ କୁହ, ପରିଶ୍ରମ କର, ନିଜ ମୁଖକୁ ସାବଧାନ ରଖ।

ଅଧ୍ୟାୟ 4।

ଅତଏବ, ପ୍ରଭୁଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ବନ୍ଦୀ ଯେ ମୁଁ, ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ବିନତି କରୁଅଛି, ଯେଉଁ ଆହ୍ଵାନରେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଆହୂତ ହୋଇଅଛ, ତହିଁର ଯୋଗ୍ୟ ଆଚରଣ କର, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନମ୍ରତା ଓ ମୃଦୁତା ସହିତ, ଧୈର୍ଯ୍ୟ ସହିତ, ପ୍ରେମରେ ପରସ୍ପରକୁ ସହ୍ୟ କରି, ଶାନ୍ତିର ବନ୍ଧନରେ ଆତ୍ମାଙ୍କ ଐକ୍ୟ ରକ୍ଷା କରିବା ନିମନ୍ତେ ଯତ୍ନଶୀଳ ହୋଇ। ଗୋଟିଏ ଶରୀର ଓ ଗୋଟିଏ ଆତ୍ମା, ଯେପରି ତୁମ୍ଭେମାନେ ମଧ୍ୟ ଆପଣା ଆହ୍ଵାନରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଗୋଟିଏ ଭରସା ନିମନ୍ତେ ଆହୂତ ହୋଇଅଛ। ଏକ ପ୍ରଭୁ, ଏକ ବିଶ୍ଵାସ, ଏକ ବାପ୍ତିସ୍ମ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଏକ ପିତା, ଯେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଉପରେ, ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟ ଦେଇ ଓ ସମସ୍ତଙ୍କ ଅନ୍ତରରେ ଅଛନ୍ତି।

କିନ୍ତୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦାନର ପରିମାଣ ଅନୁସାରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଣଙ୍କୁ ଅନୁଗ୍ରହ ଦତ୍ତ ହୋଇଅଛି। ଏଥିପାଇଁ ଶାସ୍ତ୍ର କହେ, “ସେ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ଵକୁ ଆରୋହଣ କରି ବନ୍ଦୀଗଣକୁ ବନ୍ଦୀ କରି ନେଲେ ଓ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଦାନ ଦେଲେ।” ^a

ଏବେ “ସେ ଆରୋହଣ କଲେ”—ଏହାର ଅର୍ଥ କଅଣ, କେବଳ ଏତିକି ନୁହେଁ କି ଯେ ସେ ନିମ୍ନତର ସ୍ଥାନକୁ, ଅର୍ଥାତ୍‍ ପୃଥିବୀକୁ ମଧ୍ୟ ଅବତରଣ କରିଥିଲେ? ଯେ ଅବତରଣ କଲେ, ସେ ହିଁ ସମସ୍ତ ବସ୍ତୁକୁ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବା ନିମନ୍ତେ ସମସ୍ତ ସ୍ଵର୍ଗର ଅତି ଊର୍ଦ୍ଧ୍ଵକୁ ଆରୋହଣ କଲେ।

ଆଉ ସେ କାହାକୁ କାହାକୁ ପ୍ରେରିତ, କାହାକୁ କାହାକୁ ଭାବବାଦୀ, କାହାକୁ କାହାକୁ ସୁସମାଚାର-ପ୍ରଚାରକ, ପୁଣି କାହାକୁ କାହାକୁ ପାଳକ ଓ ଶିକ୍ଷକ କରି ଦେଲେ, ଯେପରି ସାଧୁମାନେ ସେବାକାର୍ଯ୍ୟ ନିମନ୍ତେ ଓ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଶରୀର ଗଠନ ନିମନ୍ତେ ସୁସଜ୍ଜିତ ହୁଅନ୍ତି, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆମ୍ଭେ ସମସ୍ତେ ବିଶ୍ଵାସର ଓ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପୁତ୍ରଙ୍କ ବିଷୟକ ଜ୍ଞାନର ଐକ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ ନ ହୋଇ ଜଣେ ପୂର୍ଣ୍ଣବୟସ୍କ ପୁରୁଷ ହୋଇ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦୈହିକ ବୃଦ୍ଧିର ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣତାର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପରିମାଣ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନ ବଢ଼ୁ। ତେବେ ଆମ୍ଭେମାନେ ଆଉ ଶିଶୁ ହୋଇ ରହିବା ନାହିଁ, ଶିକ୍ଷାର ପ୍ରତ୍ୟେକ ବାୟୁ ଦ୍ଵାରା, ମନୁଷ୍ୟର ଛଳନା ଦ୍ଵାରା, ଭ୍ରାନ୍ତିଜନକ ଧୂର୍ତ୍ତ କୌଶଳ ଦ୍ଵାରା ତରଙ୍ଗ-ତାଡ଼ିତ ଓ ଏଣେତେଣେ ବାହିତ ହେବା ନାହିଁ। ବରଂ ପ୍ରେମରେ ସତ୍ୟ କହି ଆସ, ଆମ୍ଭେମାନେ ସର୍ବ ପ୍ରକାରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇ ତାହାଙ୍କ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବୃଦ୍ଧି ପାଉ, ଯେ ମସ୍ତକ ସ୍ଵରୂପ, ଅର୍ଥାତ୍‍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ। ତାହାଙ୍କଠାରୁ ସମୁଦାୟ ଶରୀର ପ୍ରତ୍ୟେକ ସହାୟକ ବନ୍ଧନୀ ଦ୍ଵାରା ସଂଯୁକ୍ତ ଓ ସଂଲଗ୍ନ ହୋଇ, ଓ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଙ୍ଗ ଯଥାୟୋଗ୍ୟ ଭାବେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାରୁ, ବୃଦ୍ଧି ପାଏ, ଯେପରି ଶରୀର ପ୍ରେମରେ ଆପଣାକୁ ଗଠନ କରେ।

ନୂତନ ପୁରୁଷ ପରିଧାନ କର

ଅତଏବ ମୁଁ ଏହା କହୁଅଛି, ଓ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ନାମରେ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେଉଅଛି: ବିଜାତିମାନଙ୍କ ପରି ସେମାନଙ୍କ ମନର ଅସାରତାରେ ଆଉ ଆଚରଣ କର ନାହିଁ, ସେମାନେ ବୁଦ୍ଧିରେ ଅନ୍ଧକାରାଚ୍ଛନ୍ନ, ସେମାନଙ୍କ ଅନ୍ତରସ୍ଥ ଅଜ୍ଞାନତା ଓ ସେମାନଙ୍କ କଠିନ ହୃଦୟ ହେତୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଜୀବନରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହୋଇଅଛନ୍ତି। ସମସ୍ତ ଅନୁଭବ ହରାଇ ସେମାନେ ଲୋଭରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଅଶୁଚିତା ସାଧନ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଆପଣାମାନଙ୍କୁ ଦୈହିକ କାମନା ଚରିତାର୍ଥ କରିବାରେ ସମର୍ପଣ କରିଅଛନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଏପରି ଭାବେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ଶିକ୍ଷା କରି ନାହଁ, ଯଦି ପ୍ରକୃତରେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ତାହାଙ୍କ ବିଷୟ ଶୁଣିଅଛ ଓ ତାହାଙ୍କଠାରେ ଶିକ୍ଷା ପାଇଅଛ, ଯେପରି ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ସତ୍ୟ ଅଛି, ତେବେ ଆପଣା ପୂର୍ବ ଆଚରଣ ସହିତ ସଂଲଗ୍ନ ଓ ଭ୍ରାନ୍ତିଜନକ କାମନା ଦ୍ଵାରା ଭ୍ରଷ୍ଟ ଆପଣା ପୁରାତନ ପୁରୁଷକୁ ତ୍ୟାଗ କର, ପୁଣି ଆପଣା ମନର ଆତ୍ମାରେ ନୂତନୀକୃତ ହୁଅ, ଆଉ ସତ୍ୟ ଧାର୍ମିକତା ଓ ପବିତ୍ରତାରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଅନୁରୂପ ସୃଷ୍ଟ ନୂତନ ପୁରୁଷ ପରିଧାନ କର।

ଅତଏବ ମିଥ୍ୟା କଥା ପରିତ୍ୟାଗ କରି ତୁମ୍ଭେମାନେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଣ ଆପଣା ପ୍ରତିବାସୀ ସହିତ ସତ୍ୟ କୁହ, କାରଣ ଆମ୍ଭେମାନେ ପରସ୍ପରର ଅଙ୍ଗ। କ୍ରୋଧ କର, କିନ୍ତୁ ପାପ କର ନାହିଁ; ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ କ୍ରୋଧ ଉପରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅସ୍ତ ନ ଯାଉ, ପୁଣି ଶୟତାନକୁ କୌଣସି ସୁଯୋଗ ଦିଅ ନାହିଁ। ଚୋର ଚୋରି କରିବା ଛାଡ଼ି ଦେଉ; ବରଂ ଅଭାବଗ୍ରସ୍ତ ଲୋକକୁ ବାଣ୍ଟି ଦେବା ପାଇଁ ଯେପରି ତାହାର କିଛି ଥାଏ, ଏଥିପାଇଁ ସେ ଆପଣା ହସ୍ତରେ ଉତ୍ତମ କର୍ମ କରି କଠିନ ପରିଶ୍ରମ କରୁ। ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ମୁଖରୁ କୌଣସି କୁତ୍ସିତ କଥା ନ ବାହାରୁ, କେବଳ ଯାହା ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ବୃଦ୍ଧିରେ ସାହାଯ୍ୟ କରେ ଓ ପ୍ରସଙ୍ଗ ଉପଯୋଗୀ, ତାହା ହିଁ ବାହାରୁ, ଯେପରି ତାହା ଶ୍ରୋତାମାନଙ୍କୁ ଅନୁଗ୍ରହ ପ୍ରଦାନ କରେ। ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କୁ ଦୁଃଖିତ କର ନାହିଁ, ଯେ ମୁକ୍ତିର ଦିନ ନିମନ୍ତେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ କରିଅଛନ୍ତି। ସମସ୍ତ ତିକ୍ତତା, ପ୍ରକୋପ, କ୍ରୋଧ, କଳହ ଓ ନିନ୍ଦା, ସମସ୍ତ ବିଦ୍ଵେଷ ସହିତ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କଠାରୁ ଦୂର କର। ପରସ୍ପର ପ୍ରତି ଦୟାଳୁ ଓ କରୁଣାମୟ ହୁଅ, ପୁଣି ଯେପରି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କ୍ଷମା କଲେ, ସେପରି ପରସ୍ପରକୁ କ୍ଷମା କର।