Hirup Luyu jeung Timbalan Aranjeun

Ngahiji lain hartina sarua — hiji Gusti jeung hiji Rama, tapi kurniana béda-béda, sarta para pamingpin aya pikeun nyiapkeun saréréa, lain pikeun ngagarap pagawéanana. Jadi déwasa hartina geus teu kabawa angin deui. Tuluy parentah-parentah anu biasa pisan: nyarita anu bener, digawé, jaga omongan.

Pasal 4.

Ku sabab eta sim kuring, anu jadi tahanan karana Gusti, menta ka aranjeun: sing hirup luyu jeung timbalan anu geus ditibankeun ka aranjeun, kalawan handap asor jeung lemah lembut, kalawan sabar, silih tahan dina kaasih, sing getol ngajaga kahijian ti Roh dina beungkeutan karapihan. Ngan aya hiji badan, hiji Roh, sakumaha aranjeun ge disaur kana hiji pangharepan anu jadi bagian tina timbalan aranjeun. Hiji Gusti, hiji iman, hiji baptisan, hiji Rama ti sakabehna, anu ngungkulan sakabeh, ngaliwatan sakabeh, sarta aya di jero sakabeh.

Tapi ka urang masing-masing dipaparin sih kurnia luyu jeung ukuran paparin Kristus. Ku sabab eta aya pangandika, “Nalika munggah ka luhur, Anjeunna nawan para tawanan sarta maparin kurnia ka jalma-jalma.” ^a

Ari kecap “Anjeunna munggah”—naon hartina, lian ti yen Anjeunna oge geus turun ka handap, nya eta ka bumi? Anu geus turun teh nya Anjeunna keneh anu geus munggah luhur ngaleuwihan sakabeh langit, supaya Anjeunna ngeusian sagala perkara.

Jeung Anjeunna maparin aya rasul-rasul, aya nabi-nabi, aya juru Injil, aya pangangon jeung guru-guru, pikeun nyadiakeun umat suci kana pagawean palayanan, pikeun ngadegkeun badan Kristus, nepi ka urang kabeh ngahontal kahijian dina iman jeung pangaweruh ngeunaan Putra Rama urang, nepi ka jadi jalma dewasa anu asak, nepi ka ukuran pinuh tina kasampurnaan jeung kaayaan Kristus. Ku kituna urang geus teu jadi orok deui, anu kaombang-ambing ku gelombang sarta kabawa ku sagala rupa angin pangajaran, ku tipu daya manusa, ku akal licik anu niat nipu. Sabalikna, bari nyarita bener dina kaasih, urang kudu tumuwuh dina sagala perkara nuju ka Anjeunna anu jadi sirah, nya eta Kristus. Ti Anjeunna sakabeh badan, anu disambungkeun sarta ditalikeun ku unggal otot panyangga, tumuwuh ku lantaran unggal bagian jalan sabenerna, nepi ka badan teh ngadegkeun dirina sorangan dina kaasih.

Make Diri nu Anyar

Ku sabab eta sim kuring ngomong kieu, sarta nyaksian demi Gusti: ulah hirup deui cara bangsa-bangsa anu teu wawuh ka Allah, anu pipikiranana kosong. Pangartina pinuh ku poek, jeung anggangna ti hirup Rama urang karana kabodoan anu aya di maranehna sarta hatena anu geus teuas. Sanggeus leungit sagala parasaanana, maranehna ngumbar diri kana nurutkeun hawa napsu badan, kalawan sarakah ngalampahkeun sagala rupa kacemaran. Tapi lain kitu cara aranjeun diajar ngeunaan Kristus, lamun enya aranjeun geus ngadenge hal Anjeunna sarta geus diajar ngeunaan Anjeunna, luyu jeung kayaktian anu aya dina Yesus, nya eta pikeun ngaleupaskeun diri aranjeun nu heubeul, anu kabeungkeut kana laku lampah aranjeun baheula sarta anu geus ruksak ku kahayang-kahayang anu nipu, jeung sangkan dianyarkeun dina roh pikiran aranjeun, sarta make diri nu anyar, anu diciptakeun nurutkeun Rama urang dina kaadilan anu sajati jeung kasucian.

Ku sabab eta singkahkeun bohong—aranjeun masing-masing kudu nyarita bener ka pada batur, sabab urang teh silih jadi anggota. Sanajan ambek ulah nepi ka migawe dosa; ulah nepi ka panonpoe surup basa aranjeun keur ambek, jeung ulah mere lolongkrang ka Iblis. Nu biasa maling kudu eureun maling; sabalikna kudu digawe tihothat ku leungeun sorangan migawe nu hade, supaya boga nu bisa dibagikeun ka nu mariskin. Ulah aya omongan kotor kaluar tina sungut aranjeun, ngan ucapan anu matak tumuwuhna batur bae, anu luyu jeung kaayaan, supaya mere sih kurnia ka anu ngadengekeun. Ulah nyedihkeun Roh Suci Rama urang, anu geus ngecap aranjeun pikeun poe panebusan. Singkahkeun sagala rasa pait hate, amarah, ambek, gorowok, jeung pitenah, katut sagala niat jahat. Sing silih pikanyaah, lembut hate, silih hampura, cara Rama urang geus ngahampura ka aranjeun ngaliwatan Kristus.