Mandehana Mendrika ny Fiantsoana Anareo

Tsy fitovian-javatra ny firaisana — Tompo iray sy Ray iray, nefa samy hafa ny fanomezana, ary ny mpitarika dia misy hanomana ny hafa fa tsy hanao ny asa ho azy ireo. Ny mitombo dia tsy ahintsana intsony. Avy eo ny toromarika tena mahazatra: lazao ny marina, miasà, ary tandremo ny vavanao.

Toko 4.

Koa izaho, mpifatotra noho ny amin’ny Tompo, dia mangataka aminareo: mandehana mendrika ny fiantsoana izay niantsoana anareo, amin’ny fanetren-tena rehetra sy ny halemem-panahy, amin’ny fandeferana, mifandefera amin’ny fitiavana, mazoto mitana ny firaisan’ny Fanahy amin’ny fehin’ny fihavanana. Misy tena iray sy Fanahy iray, araka ny nanokanana anareo ho amin’ny fanantenana iray izay miaraka amin’ny fiantsoana anareo. Tompo iray, finoana iray, batisa iray, Ray iray ho an’ny rehetra, izay ambonin’ny rehetra sady mamakivaky ny rehetra ary ao anatin’ny rehetra.

Fa ho an’ny tsirairay amintsika dia nomena ny fahasoavana araka ny refin’ny fanomezan’i Kristy. Koa izao no lazain’ny Soratra: «Niakatra any ambony Izy, nitondra babo ho babo ary nanome fanomezana ho an’ny olona.» ^a

Ary ny hoe «niakatra Izy» — inona no dikany, afa-tsy hoe niidina koa Izy tany amin’ny faritra ambany, dia ny tany? Ilay niidina dia Izy ihany no niakatra lavitra ambonin’ny lanitra rehetra, mba hahafeno ny zavatra rehetra.

Ary Izy no nanome ny apostoly, ny mpaminany, ny mpitory ny Filazantsara, ny mpiandry sy ny mpampianatra, mba hanomana ny olona masina ho amin’ny asa fanompoana, ho amin’ny fanorenana ny tenan’i Kristy, mandra-pahatongantsika rehetra amin’ny firaisana amin’ny finoana sy ny fahalalana ny Zanak’i Raintsika, ho lehilahy matotra, hatramin’ny refin’ny haavon’i Kristy sy ny fahafenoany. Ka tsy zazakely intsony isika, entin’ny onja sy ahetsiketsika amin’ny rivotra rehetra amin’ny fampianarana, noho ny fitaka ataon’ny olona, sy ny fikasana mamitaka amin’ny kalitaoka. Fa amin’ny filazana ny marina amin’ny fitiavana, aoka isika hitombo amin’ny zavatra rehetra ho amin’Ilay Loha, dia i Kristy. Avy Aminy no ihavian’ny tena manontolo, mitambatra sy mifandray amin’ny rantsambatana rehetra mamatsy, ka mitombo rehefa miasa araka ny tokony ho izy ny anjara tsirairay, ary ny tena dia manorina ny tenany amin’ny fitiavana.

Mitafia ny Tena Vaovao

Koa izao no lazaiko sy ambarako amin’ny Tompo: aza mandeha intsony tahaka ny jentilisa, amin’ny zava-poanan’ny eritreriny. Maizina ny fahalalany, ary lavitra ny fiainan’i Raintsika noho ny tsy fahalalana izay ao aminy sy ny fahamafin’ny fony. Satria tsy mahatsiaro intsony, dia nanolo-tena hanaraka ny filan’ny nofo izy ireo, ka nanao ny fahalotoana rehetra amin’ny fihaikana. Fa tsy izany no nianaranareo an’i Kristy, raha marina fa efa nandre Azy ianareo ary nampianarina tao Aminy, araka ny hoe ao amin’i Jesosy ny marina, mba hanary ny tenanareo taloha, izay mifamatotra amin’ny fomba fiainanareo taloha ary simba noho ny filàna mamitaka, ary havaozina ao amin’ny fanahin’ny sainareo, ary hitafy ny tena vaovao, izay noforonina tahaka an’i Raintsika amin’ny fahamarinana sy ny fahamasinana tena izy.

Koa esory ny lainga—samy milaza ny marina amin’ny namany ianareo tsirairay, fa samy momba ny hafa isika. Mahatezera, nefa aza manota; aza avela hilentika ny masoandro ao anatin’ny fahatezeranareo, ary aza omena toerana ny devoly. Aoka tsy hangalatra intsony ny mpangalatra; fa aoka hiasa mafy amin’ny tanany izy manao ny tsara, mba hanana zavatra azony zaraina amin’ny sahirana. Aoka tsy hisy teny lo hiala amin’ny vavanareo, fa izay manampy ny hafa hitombo ihany, mifanaraka amin’ny fotoana, mba hanome fahasoavana ho an’ny mihaino. Aza mampalahelo ny Fanahy Masin’i Raintsika, izay nanisy tombo-kase anareo ho amin’ny andro fanavotana. Esory aminareo ny fahasosorana rehetra, ny fahavinirana, ny hatezerana, ny fiantsoantsoana ary ny fanaratsiana, mbamin’ny faharatsiana rehetra. Aoka ho tsara fanahy ianareo, mamindra fo, mifamela heloka, tahaka ny namelan’i Raintsika ny helokareo tamin’ny alalan’i Kristy.