Efesus 4 FHB Father's Heart Bible™

4 ¹Mulane aku, wong kang dadi tawanan marga saka Gusti, njaluk kanthi banget marang kowe: padha uripa kang murwat karo timbalan kang wis diparingake marang kowe, ²kanthi sakehing andhap asor lan alusing budi, kanthi sabar, padha sabar-sinabaran siji lan sijine ing katresnan, ³kanthi mempeng njaga patunggilaning Roh ing talining katentreman. ⁴Ana badan siji lan Roh siji, kaya dene kowe kabeh wis katimbalan ing pangarep-arep siji kang mijil saka timbalanmu. ⁵Gusti siji, pracaya siji, baptis siji, ⁶Rama siji saka sakabehe, Kang ngungkuli samubarang kabeh, makarya lumantar samubarang kabeh lan dumunung ing samubarang kabeh.

⁷Nanging kita siji-sijine wis padha kaparingan sih-rahmat miturut ukuraning peparinge Sang Kristus. ⁸Mulane ana pangandika: “Nalika sumengka menyang ing ngaluhur, Panjenengane nawan para tawanan lan maringi peparing marang para manungsa.” ^a a v8 Rasul Paulus ngutip Jabur 68:18, yaiku masmur kamenangan kang ngluhurake sawijining raja kang unggul ing paprangan. Bab iku ditrapake marang sumengkane Sang Kristus sawise seda lan wungune.

⁹Anadene tembung “sumengka” iku tegese apa, kajaba yen Panjenengane uga wis tumedhak menyang panggonan kang luwih ngisor, yaiku bumi? ¹⁰Kang wis tumedhak iku iya Panjenengane kang wis sumengka ngungkuli sakabehing langit, supaya Panjenengane ngebaki samubarang kabeh.

¹¹Lan Panjenengane maringi ana kang dadi rasul, ana kang dadi nabi, ana kang dadi juru martakake Injil, ana kang dadi pangon lan guru, ¹²kanggo nyawiskake para suci supaya bisa nindakake ayahan peladen, lan kanggo mbangun badane Sang Kristus, ¹³nganti kita kabeh padha tumeka ing patunggilan ana ing pracaya lan pangawikan marang Sang Putrane Rama kita, dadi manungsa kang diwasa, tumeka ing ukuran kang sampurna kaya gedhene lan kasampurnane Sang Kristus. ¹⁴Dadine kita wis ora kaya bocah cilik maneh, kang diontang-antingake ing alun lan kabur dening saben angining piwulang, dening apusing manungsa lan dening kalicikan kang ngreka-reka kanggo nasarake. ¹⁵Nanging kanthi ngucapake kayekten ing katresnan, ayo kita padha saya mundhak gedhe ing samubarang kabeh tumuju marang Panjenengane kang dadi Sirah, yaiku Sang Kristus. ¹⁶Saka Panjenengane iku badan sakojur, kang karakit lan kagandheng dadi siji dening saben sendhi kang nyangga, saya mundhak gedhe nalika saben perangan nindakake ayahane kanthi becik, satemah badan mau mbangun awake dhewe ing katresnan.

Nganggo Kamanungsan Anyar

¹⁷Mulane aku kandha mangkene, lan aku neksekake ana ing patunggilane Gusti: aja padha urip kaya bangsa-bangsa liya maneh, ing sajroning muspraning pikirane. ¹⁸Pangretene wis peteng, lan padha kapisah saka uripe Rama kita marga saka kabodhoan kang ana ing dheweke lan marga atine kang atos. ¹⁹Sawise ilang sakehing rasa-pangrasa, padha ngumbar awake marang hawa nepsuning daging, kanthi srakah nglakoni sawarnaning rereged. ²⁰Nanging dudu kaya mangkono anggonmu padha sinau wanuh marang Sang Kristus, ²¹yen pancen kowe wis padha krungu bab Panjenengane lan wis kawulang ana ing Panjenengane, laras karo kayekten kang ana ing Gusti Yesus, ²²yaiku supaya kowe nyopot kamanungsanmu kang lawas, kang gumantung ing cara uripmu kang lawas lan kang wis rusak dening hawa nepsu kang ngapusi, ²³sarta supaya kowe dianyarake ing sajroning rohing pikiranmu, ²⁴lan supaya kowe nganggo kamanungsan anyar, kang katitahake madha rupa karo Rama kita ing kabeneran lan kasucen kang sejati.

²⁵Mulane buwangen sakehing dora cara—kowe siji-sijine ngucapa kayekten marang pepadhamu, awit kita iki padha dadi perangane badan siji lan sijine. ²⁶Yen nepsu, aja nganti gawe dosa; aja nganti srengenge angslup nalika kowe isih nepsu, ²⁷lan aja menehi dhadhakan marang Iblis. ²⁸Wong kang maling kudu mareni anggone nyolong; luwih becik nyambut gawe mempeng nganggo tangane dhewe nindakake kabecikan, supaya duwe barang kang bisa diwenehake marang wong kang kekurangan. ²⁹Aja nganti ana tembung kang ala metu saka cangkemmu, mung tembung kang mbangun wong liya, kang mathuk karo kaananing wektu, supaya nekakake sih-rahmat marang wong kang padha ngrungokake. ³⁰Aja nggawe sedhihe Sang Roh Suci kagungane Rama kita, kang wis ngecap kowe nganti tekan dinaning panebusan. ³¹Sakehing rasa pait, bebendu, nepsu, panguwuh lan pitenah, dalah sakehing piangkara, padha buwangen saka awakmu. ³²Padha becika marang siji lan sijine, welasan, padha apura-ingapura, kaya dene Rama kita anggone wis ngapura kowe lumantar Sang Kristus.