Efesus 5 FHB Father's Heart Bible™

5 ¹Mulane kowe padha nirua Rama kita, kaya para anak kang kinasih. ²Padha lumakua ing katresnan, kaya Sang Kristus anggone nresnani kita lan masrahake sarirane kanggo kita, minangka pisungsung lan kurban kang arum gandane konjuk marang Rama kita.

³Laku jina, sarupaning rereget, utawa kamurkan, aja nganti disebut ana ing antaramu, kaya kang pantes tumraping para suci. ⁴Tembung saru, omongan gemblung, lan guyonan kang cabul, ora ana papane ana ing antaramu — nanging luwih becik kowe padha saos panuwun. ⁵Padha sumurupa iki: ora ana wong laku jina, wong rereget, utawa wong murka — yaiku wong kang nyembah brahala — kang oleh panduman ana ing Kratone Sang Kristus lan Rama kita.

⁶Aja nganti ana wong kang ngapusi kowe nganggo tembung kang tanpa guna — awit saka prakara-prakara iku bebenduning Rama kita bakal tumiba marang wong kang padha ora mbangun-turut. ⁷Mulane kowe aja padha nunggal karo wong-wong mau;

⁸awit maune kowe iku pepeteng, nanging saiki kowe dadi pepadhang ana ing Gusti — mulane padha uripa kaya anak-anaking pepadhang. ⁹(awit wohing pepadhang iku tinemu ing samubarang kang becik, kang bener, lan kang nyata), ¹⁰lan padha nitia apa kang gawe renaning panggalihe Gusti. ¹¹Aja padha melu nindakake pakartining pepeteng kang tanpa woh, nanging luwih becik dibukaa wadine. ¹²Awit prakara-prakara kang ditindakake dening wong-wong mau kanthi dhedhemitan iku, nyebutake bae wis nistha. ¹³Nanging samubarang kang kabukak dening pepadhang iku dadi katon cetha, ¹⁴awit samubarang kang katon cetha iku pepadhang. Mulane ana pangandika: “Tangia, kowe kang turu, lan wungua saka ing antarane wong mati, temah Sang Kristus bakal madhangi kowe.” ^a a v14 Iki mbokmenawa kidung Kristen ing jaman biyen utawa sesanti baptisan — ora langsung ngutip saka Prajanjian Lawas.

¹⁵Mulane padha ngati-atia tumrap carane kowe urip, aja kaya wong kang tanpa kawicaksanan, nanging kaya wong kang wicaksana, ¹⁶padha migunakna wektu kanthi becik, awit jaman iki ala. ¹⁷Mulane kowe aja padha gemblung, nanging padha mangertia apa kang dadi karsane Gusti. ¹⁸Aja padha mendem anggur — iku urip kang ngawur — nanging padha kapenuhana dening Sang Roh Suci. ¹⁹Padha ngucapna masmur, kidung pamuji, lan kekidungan karohanen marang sapadha-padha, kalawan ngidung lan munjukake pamuji marang Gusti ing sajroning atimu, ²⁰tansah padha saos sokur kanggo samubarang marang Rama kita, atas asmane Gusti kita Yesus Kristus, ²¹sarta padha sumuyuda marang sapadha-padha, marga saka ngurmati Sang Kristus.

Tresna Kaya Katresnane Sang Kristus

²²He para wong wadon, padha sumuyuda marang bojomu dhewe, kaya marang Gusti. ²³Awit wong lanang iku sesirahe wong wadon, kaya uga Sang Kristus kang jumeneng sesirahe pasamuwan, kang dadi sarirane, sarta Panjenengane piyambak kang jumeneng Juru Slamete. ²⁴Kaya dene pasamuwan sumuyud marang Sang Kristus, mangkono uga para wong wadon kudu sumuyud marang bojone ing samubarang prakara.

²⁵He para wong lanang, padha nresnanana bojomu, kaya Sang Kristus anggone nresnani pasamuwan lan masrahake sarirane kanggo pasamuwan, ²⁶supaya pasamuwan mau kasucekake, karesikake srana banyu lumantar pangandika, ²⁷supaya Panjenengane bisa ngadhepake pasamuwan marang sarirane piyambak kanthi mulya — tanpa cacad, tanpa kerut, utawa apa bae kang kaya mangkono — nanging suci lan tanpa cela. ²⁸Mangkono uga para wong lanang kudu padha nresnani bojone kaya awake dhewe. Sing sapa nresnani bojone, iku nresnani awake dhewe. ²⁹Ora ana wong kang tau sengit marang awake dhewe — malah diopeni lan dirumat, kaya Sang Kristus anggone ngopeni pasamuwan, ³⁰awit kita iki dadi perangane sarirane. ³¹“Marga saka iku wong lanang bakal ninggal bapa-biyunge, banjur rumaket marang bojone, temah sakarone dadi daging siji.” ³²Wewadi iki gedhe banget, lan aku ngomong iki ngengingi Sang Kristus lan pasamuwan. ³³Nanging kowe siji-sijine kudu nresnani bojone kaya awake dhewe, lan wong wadon kudu ngajeni marang bojone.