Στους αγίους των Φιλίππων

Μια χαρούμενη επιστολή γραμμένη από τη φυλακή, που προτρέπει την εκκλησία να χαίρεται πάντοτε στον Κύριο και να έχει το φρόνημα του Χριστού.

Κεφάλαιο 1.

Ο Παύλος και ο Τιμόθεος, δούλοι του Χριστού Ιησού, προς όλους τους αγίους που είναι ενωμένοι με τον Χριστό Ιησού στους Φιλίππους, μαζί με τους επισκόπους και τους διακόνους: Χάρη σ' εσάς και ειρήνη από τον Πατέρα μας και τον Κύριο Ιησού Χριστό.

Ευγνωμοσύνη για τους συνεργάτες στο ευαγγέλιο

Ευχαριστώ τον Πατέρα μου κάθε φορά που σας θυμάμαι, και προσεύχομαι πάντοτε για όλους σας με χαρά σε κάθε μου προσευχή, επειδή συμμετέχετε στο ευαγγέλιο από την πρώτη μέρα μέχρι τώρα. Είμαι βέβαιος γι' αυτό ακριβώς: εκείνος που άρχισε ένα καλό έργο μέσα σας θα το ολοκληρώσει μέχρι την ημέρα του Χριστού Ιησού. Έχω δίκιο να νιώθω έτσι για σας — σας κρατώ μέσα στην καρδιά μου, όλους εσάς που μετέχετε μαζί μου στη χάρη, στα δεσμά μου και στην υπεράσπιση και τη στερέωση του ευαγγελίου. Γιατί ο Πατέρας μας είναι μάρτυράς μου πόσο σας λαχταρώ όλους με τη βαθιά στοργή του Χριστού Ιησού.

Αυτή είναι η προσευχή μου: να ξεχειλίζει η αγάπη σας όλο και περισσότερο, με γνώση και κάθε διάκριση, ώστε να διακρίνετε τι είναι το καλύτερο, μένοντας αγνοί και άμεμπτοι μέχρι την ημέρα του Χριστού. γεμάτοι με τον καρπό της δικαιοσύνης μέσω του Ιησού Χριστού, για τη δόξα και τον έπαινο του Πατέρα μας.

Τα δεσμά που προάγουν το ευαγγέλιο

Θέλω να ξέρετε, αδελφοί μου, ότι όσα μου συνέβησαν προώθησαν στην πραγματικότητα το ευαγγέλιο, έτσι που τα δεσμά μου για τον Χριστό έγιναν γνωστά σε όλη την αυτοκρατορική φρουρά και σε όλους τους άλλους. Οι περισσότεροι από τους αδελφούς, που πήραν θάρρος στον Κύριο από τα δεσμά μου, τολμούν τώρα περισσότερο να κηρύττουν τον λόγο άφοβα. Μερικοί, είναι αλήθεια, κηρύττουν τον Χριστό από φθόνο και αντιζηλία, άλλοι όμως από καλή διάθεση. Αυτοί ενεργούν από αγάπη, ξέροντας ότι είμαι ταγμένος να υπερασπίζομαι το ευαγγέλιο. Οι άλλοι διακηρύττουν τον Χριστό από ιδιοτέλεια, όχι ειλικρινά, νομίζοντας ότι θα μου προκαλέσουν θλίψη στα δεσμά μου.

Τι σημασία έχει λοιπόν; Μόνο ότι με κάθε τρόπο — είτε με προσποίηση είτε με αλήθεια — ο Χριστός διακηρύττεται, κι εγώ χαίρομαι γι' αυτό. Ναι, θα συνεχίσω να χαίρομαι. Γιατί ξέρω ότι αυτό θα καταλήξει στη σωτηρία μου, μέσα από τις προσευχές σας και τη βοήθεια του Πνεύματος του Ιησού Χριστού. Η ένθερμη προσδοκία και η ελπίδα μου: δεν θα ντροπιαστώ ποτέ, αλλά με κάθε θάρρος, τώρα όπως πάντα, ο Χριστός θα δοξαστεί στο σώμα μου, είτε με τη ζωή είτε με τον θάνατο.

Γιατί για μένα το να ζω είναι ο Χριστός, και το να πεθάνω είναι κέρδος. Αν πρόκειται να συνεχίσω να ζω στο σώμα, αυτό θα σημαίνει καρποφόρο έργο για μένα. Κι όμως δεν ξέρω τι να διαλέξω. Βρίσκομαι ανάμεσα στα δύο· θέλω να φύγω και να είμαι μαζί με τον Χριστό — που είναι πολύ καλύτερο, αλλά το να μείνω στο σώμα είναι πιο αναγκαίο για χάρη σας. Πεπεισμένος γι' αυτό, ξέρω ότι θα μείνω και θα παραμείνω μαζί με όλους σας, για την πρόοδο και τη χαρά σας στην πίστη, ώστε να ξεχειλίζει η καύχησή σας για τον Χριστό Ιησού εξαιτίας μου, όταν θα έρθω πάλι σ' εσάς.

Ζωή αντάξια του ευαγγελίου

Μόνο να ζείτε αντάξια του ευαγγελίου του Χριστού, ώστε είτε έρθω και σας δω είτε λείπω, να ακούω ότι στέκεστε σταθεροί με ένα πνεύμα, αγωνιζόμενοι μαζί με μια ψυχή για την πίστη του ευαγγελίου, και χωρίς να φοβάστε καθόλου τους αντιπάλους σας — αυτό είναι γι' αυτούς απόδειξη της καταστροφής τους, αλλά της σωτηρίας σας, κι αυτή έρχεται από τον Πατέρα μας. Γιατί σας δόθηκε η χάρη, για χάρη του Χριστού, όχι μόνο να πιστεύετε σ' αυτόν αλλά και να υποφέρετε γι' αυτόν, δίνοντας τον ίδιο αγώνα που με είδατε να δίνω, και που τώρα ακούτε ότι ακόμη δίνω.