Mateus 2 FHB Father's Heart Bible™

2 ¹Sawuse Gusti Yesus miyos ing Betlehem, tanah Yudea, nalika jamane Prabu Herodes, ana para pandhita saka ing wetan kang teka ing Yerusalem, ²sarta padha matur: “Wonten ing pundi Sang Nata bangsa Yahudi ingkang nembe miyos punika? Awit kawula sami sumerep lintangipun wonten ing wetan, mila sami sowan badhe sujud dhateng Panjenenganipun.” ³Bareng Prabu Herodes mireng bab iku, panggalihe kraos kuwatir, mangkono uga wong Yerusalem sakutha kabeh. ⁴Panjenengane banjur nglumpukake para pangarepe imam lan para ahli Toret kabeh, sarta ndangu marang wong-wong mau ing ngendi anggone Sang Kristus bakal miyos. ⁵Ature wong-wong mau: “Inggih wonten ing Betlehem, tanah Yudea, awit mekaten ingkang kaserat dening nabi: ⁶‘Lan kowe, Betlehem, ing tanah Yehuda, kowe babar pisan dudu kang asor dhewe ing antarane para panggedhene Yehuda; awit saka kowe bakal miyos sawijining pangarsa kang bakal ngengon Israel, umatKu.’”

⁷Prabu Herodes banjur nimbali para pandhita mau kanthi dhedhemitan, sarta ndangu kanthi tliti bab wektune lintang iku wiwit katon. ⁸Panjenengane banjur ngutus wong-wong mau menyang Betlehem, pangandikane: “Padha mangkata, golekana bocah iku kanthi tliti. Yen wis ketemu, padha balia lan kandhaa marang aku, supaya aku uga bisa mrana sujud marang Panjenengane.”

⁹Sawuse padha ngrungokake dhawuhe Sang Prabu, wong-wong mau banjur padha mangkat; lan lintang kang maune wis dideleng ana ing wetan mau lumaku ing ngarepe, nganti mandheg ana ing sandhuwure papan dununge bocah mau. ¹⁰Bareng padha ndeleng lintang iku, banjur padha bungah banget kang tanpa upama. ¹¹Sawise mlebu ing omah, padha ndeleng bocah mau karo Maryam, ibune, banjur padha sujud nyembah marang Panjenengane. Wong-wong mau padha mbukak pethine raja-brana, sarta padha ngaturi pisungsung marang Panjenengane: emas, menyan, lan mur. ¹²Sarehne padha diparingi pepeling sajroning impen supaya aja bali menyang ngarsane Herodes, mulane padha bali menyang negarane dhewe metu dalan liya.

Sang Rama Ngayomi Sang Putra

¹³Sawise wong-wong mau padha mangkat, ana malaekating Rama kita ngaton marang Yusuf sajroning impen, pangandikane: “Tangia, gawanen bocah iki lan ibune, ngungsia menyang tanah Mesir, lan tetepa ana ing kana nganti aku aweh kabar marang kowe—awit Herodes bakal nggoleki bocah iki arep dipateni.”

¹⁴Yusuf banjur tangi, bocah mau lan ibune digawa ing wayah bengi, nuli mangkat menyang tanah Mesir,

¹⁵sarta manggon ana ing kana nganti Herodes seda, supaya kayektenan apa kang wis dipangandikakake dening Rama kita lumantar nabi: “Aku wis nimbali putraKu metu saka ing tanah Mesir.” ^a a v15 Matius ngetrapake tembung-tembunge Nabi Hosea iki marang Gusti Yesus: Sang Putra kang sejati, kang nyampurnakake apa kang ora bisa ditindakake dening Israel, kang wis katimbalan metu saka ing tanah Mesir.

¹⁶Bareng Herodes mirsa yen diapusi dening para pandhita mau, banjur banget nepsune, nuli utusan supaya mateni sakehe bocah lanang kang umure rong taun sapangisor ing Betlehem lan ing saindenging tlatahe, cocog karo wektu kang wis dipesthekake saka katrangane para pandhita mau. ¹⁷Ing kono kayektenan apa kang wis kapangandikakake lumantar Nabi Yeremia: ¹⁸“Ana swara keprungu ing Ramah, yaiku swara tangis lan pasambat kang nggrantes, Rahel nangisi anak-anake; emoh dilipur, amarga anak-anake wis padha ora ana maneh.”

Sang Rama Nimbali Sang Putra Kondur

¹⁹Nanging bareng Herodes wis seda, ana malaekating Rama kita ngaton marang Yusuf ing tanah Mesir sajroning impen, ²⁰pangandikane: “Tangia, gawanen bocah iki lan ibune, menyanga ing tanah Israel, awit wong-wong kang padha ngarah nyawane bocah iki wis padha mati.”

²¹Yusuf banjur tangi, bocah mau lan ibune digawa, nuli menyang ing tanah Israel. ²²Nanging bareng krungu yen Arkhelaus jumeneng ratu ing tanah Yudea nggentosi Herodes, bapakne, Yusuf dadi wedi mrana. Sawise diparingi pepeling sajroning impen, banjur sumingkir menyang tlatah Galilea. ²³Banjur tekan ing kana lan manggon ing sawijining kutha kang aran Nasaret, supaya kayektenan pangandikane para nabi: “Panjenengane bakal kasebut wong Nasaret.”