Nagasaad ang Amay sang Isa ka Anak

Ginhatag ang Israel sa mga Pilistinhon sa sulod sang kap-atan ka tuig. Ang mensahero sang aton Amay nagsaad sa isa ka baog nga babayi sang anak nga lalaki nga ginbulag halin sa tiyan, kag nagbalik sang nagpangayo si Manoa. Ang ngalan sang bisita indi matalupangdan; nagsaka sia sa kalayo sang halaran. Natawo si Samson kag ginbendisyunan.

Nagahambal ang aton Amay sa mga bersikulo 3–5, 11, 13–14, 16, 18

Kapitulo 13.

Liwat naghimo ang mga Israelinhon sang malaut sa mga mata sang aton Amay, gani gintugyan niya sila sa kamot sang mga Filistinhon sa sulud sang kap-atan ka tuig.

May isa ka tawo nga ginahingalanan si Manoa, taga-Zora sang panimalay sang mga Danhon, nga ang iya asawa baw-as kag wala sing bata.

Nagpakita ang manugbalita sang aton Amay sa babayi kag nagsiling sa iya, “Baw-as ka kag wala sing bata, apang magabusong ka kag magabata sing isa ka anak nga lalaki. Karon, mag-andam ka nga indi ka mag-inum sing alak ukon mabaskug nga ilimnon, kag indi ka magkaon sing bisan ano nga mahigko, kay magabusong ka kag magabata sing isa ka anak nga lalaki. Walay labaha nga magatandug sa iya ulo, kay ang bata mangin Nazareo sang aton Amay halin sa tiyan, kag magasugod sia sa pagluwas sa Israel gikan sa kamot sang mga Filistinhon.”

Naglakat ang babayi kag nagsugid sa iya bana, “May tawo sang Dios nga nagkari sa akon; ang iya dagway kaangay sang dagway sang manugbalita sang aton Amay, tuman gid kakahadlukan. Wala ko sia pamangkuta kon diin sia naghalin, kag wala niya ako ginsugiri sang iya ngalan.” Apang nagsiling sia sa akon, “Magabusong ka kag magabata sing isa ka anak nga lalaki. Karon, indi ka mag-inum sing alak ukon mabaskug nga ilimnon, kag indi ka magkaon sing bisan ano nga mahigko, kay ang bata mangin Nazareo sang aton Amay halin sa tiyan tubtub sa adlaw sang iya kamatayon.”

Niyan nagpakitluoy si Manoa sa aton Amay, “Palihug, akon Soberano nga Amay, pakadtua liwat sa amon ang tawo sang Dios nga imo ginpadala, kag tudloi kami kon ano ang amon himuon para sa bata nga matawo.”

Ginpamatian sang aton Amay ang tingug ni Manoa; nagkari liwat ang manugbalita sang aton Amay sa babayi nga nagalingkod sa latagon, apang si Manoa nga iya bana wala sa iya. Nagdalagan sing madasig ang babayi kag nagsugid sa iya bana, “Yari karon, nagpakita sa akon ang tawo nga nagkari sa akon sang isa ka adlaw!”

Nagbangon si Manoa, nagsunod sa iya asawa, kag nagkadto sa tawo. Nagpamangkot sia, “Ikaw bala ang tawo nga naghambal sa babayi?” “Ako,” nagsiling sia.

Nagsiling si Manoa, “Kon matuman ang imo mga pulong, ano ang magagahum sa kabuhi kag buluhaton sang bata?”

Nagsiling ang manugbalita sang aton Amay kay Manoa, “Dapat sia mag-andam sa tanan nga ginsiling ko sa iya. Dapat sia indi magkaon sing bisan ano gikan sa puno sang ubas, indi mag-inum sing alak ukon mabaskug nga ilimnon, kag indi magkaon sing bisan ano nga mahigko. Dapat niya tumanon ang tanan nga ginsugo ko sa iya.”

Nagsiling si Manoa sa manugbalita sang aton Amay, “Palihug, patenera kami sa imo, kag magaihaw kami para sa imo sing isa ka tinday nga kanding.”

Nagsiling ang manugbalita sang aton Amay kay Manoa, “Bisan patenera mo ako, indi ako magkaon sang imo pagkaon; apang kon maghanda ka sing halad nga sinunog, ihalad mo ini sa aton Amay.” (Wala makahibalo si Manoa nga ang nagduaw amo ang manugbalita sang aton Amay.).

Nagpamangkot si Manoa sa manugbalita sang aton Amay, “Ano ang imo ngalan, agud mapadunggan ka namon kon matuman ang imo mga pulong?”

Nagsiling sa iya ang manugbalita sang aton Amay, “Ngaa nagapamangkot ka sang akon ngalan? Indi ini mahangpan.”

Gani ginkuha ni Manoa ang tinday nga kanding kag ang halad nga uyas kag ginhalad ini sa ibabaw sang bato sa aton Amay, nga nagahimo sing mga katingalahan, samtang nagatulok si Manoa kag ang iya asawa. Sang nagsaka ang dabdab sang halaran padulong sa langit, nagsaka ang manugbalita sang aton Amay sa dabdab sang halaran. Nakita ini ni Manoa kag sang iya asawa, kag nagdungo sila sa duta. Wala na magpakita ang manugbalita sang aton Amay kay Manoa kag sa iya asawa. Niyan nahibaloan ni Manoa nga sia amo ang manugbalita sang aton Amay. “Pat-ud nga mapatay kita,” nagsiling si Manoa sa iya asawa, “kay nakita naton ang aton Amay!”

Nagsiling sa iya ang iya asawa, “Kon buot pa kita patyon sang aton Amay, wala kuntani niya pagbatuna ang halad nga sinunog kag ang halad nga uyas gikan sa aton mga kamot, ukon ginpakita sa aton ini tanan, ukon ginpabatian kita sini karon.” Nagbata ang babayi sing isa ka anak nga lalaki kag ginhingalanan sia nga Samson. Nagdaku ang bata, kag ginpakamaayo sia sang aton Amay. Kag nagsugod ang Espiritu sang aton Amay sa pagpukaw sa iya sa Mahane-dan, sa tunga sang Zora kag Estaol.